Reeën aan de bosrand

“Zodra het maïs van het land is, komen de reeën weer in het zicht,” aldus een oude zegswijze van Geert. Dat bleek ook onlangs tijdens een ritje in de buurt van Oudega (Sm.) weer. Op de eerste foto zijn ze nauwelijks zichtbaar, maar er stonden toch echt twee reeën aan de achterzijde van het maïsland aan de bosrand …

161023-1331x

Gelukkig beschikt mijn camera over een sterke zoomfunctie, zodat ik de beide ranke dieren toch nog in hun volle glorie kan tonen …

161023-1332x

Op ruime afstand hebben we bijna een kwartier achtereen min of meer we oog in oog gestaan …

161023-1333x

Vanwege de zachte zuidelijke wind zullen ze me waarschijnlijk meer geroken hebben dan dat ze me zagen, maar een bedreiging vormde ik duidelijk niet …

161023-1340x

Een kolfje naar mijn hand

De foto’s van de zonnige maïsoogst die ik hier gisteren liet, heb ik vorige week vrijdag ten zuidwesten van Drachten gemaakt, daar bestaat de bodem uit veengrond en zijn de akkers echt vlak …





De foto’s van vandaag heb ik vorige week in grijze omstandigheden op de zandgrond ten zuidoosten van Drachten gemaakt …





Op deze foto’s kun je mooi zien dat het Friese platteland op de zandgrond niet echt overal even plat is, deze akker ligt op een klein ruggetje …





Hier en daar blijft tijdens de maïsoogst een enkele maïskolf liggen, ik pak er eentje op …





Even een mooi plekje voor de maïskolf zoeken …





Jawel, zo is het echt een kolfje naar mijn hand …   😉




Het uitzicht terug

Dankzij het droge weer van de laatste weken is er momenteel sprake van ideale omstandigheden voor de maïsoogst …





De afgelopen week heb ik geen ritje kunnen maken zonder dat ik ergens een maïshakselaar omgeven door tractoren met aanhangers te zien kreeg …





Omdat de landerijen er mooi droog bij liggen, worden de akkers in hoog tempo kaalgeschoren …





Dat was in oktober 2010 wel anders, toen moesten er op verschillende plaatsen rupsvoertuigen worden ingezet, omdat het te nat was voor de zware hakselaars …





Nog even de laatste restjes wegwerken …





En dan gaat het hele spul op naar de volgende akker …





En zo krijgen we met het uur weer wat meer uitzicht over de weidse Friese vlakten.   🙂

Bloeiende akkerranden

Hier en daar is al wat maïs geoogst, maar de meeste maïs staat nog op het land. Maïsland is niet mijn favoriete terrein, ik zie liever een weiland met grazende koeien. Maïs verstoort voor mijn gevoel op veel plaatsen het landschappelijk beeld, maar sinds vorig jaar verschijnen er ook in Fryslân steeds meer bloeiende akkerranden …





In heel Nederland hebben ongeveer 300 agrarische ondernemers zich intussen aangesloten bij Bloeiend Bedrijf. Met elkaar hebben zij dit jaar ongeveer 600 kilometer bloemrijke akkerranden aangelegd. Het samenwerkingsverband richt zich op het gebruik van speciale bloemenmengsels die nuttige biodiversiteit stimuleren …





Een kleurrijke zoom van bloemen maakt de aanblik van maïsland al een stuk vriendelijker, en belangrijker nog: het draagt bij aan het behoud van nuttige insecten als bijen en het kan door het lokken van bepaalde insecten een bijdrage leveren aan de bestrijding van schadelijke insecten als bladluis …





Ik vind het een aanwinst voor het Friese platteland, op sommige plaatsen biedt het vanuit het juiste perspectief haast een betoverend mooi en dromerig plaatje …




Bezoek aan een biovergistingsinstallatie

Hoewel het de afgelopen week weer tijd was om even pas op de plaats te maken, besloten mijn fotomaatje en ik onze afspraak donderdag toch maar door te laten gaan. Met een zonnige dag in het vooruitzicht stelde Jetske voor om naar een fotolocatie te gaan die zich goed leende voor een strakblauwe lucht, en waar ik bovendien niet ver zou hoeven te lopen. En dus stapte ik donderdagochtend tegen tien uur in de auto voor een ritje naar de Kop van Overijssel. Laaghangende bewolking leek Jetske’s plan te willen bederven, maar vlak nadat ik Wolvega was gepasseerd, brak de lucht in één keer open …





Na de koffie troonde Jetske me mee naar het boerenbedrijf van één van haar vele familieleden. Daar aangekomen keek ik mijn ogen uit. Dit was geen boerenbedrijf meer, dit was een agro-industrieel complex. Achter de kippenstallen en de aardappelloodsen die we al eens eerder samen hadden bekeken, was de laatste maanden een grote biovergistingsinstallatie gebouwd. Van één van de medewerkers kregen we een rondleiding over, door en langs de enorme installatie. Omdat het terrein nog bestraat moet worden, kregen we het verzoek om alleen detailfoto’s te maken, zodat de troep op het erf buiten zicht zou blijven …





In een biovergistingsinstallatie wordt mest in combinatie met landbouwproducten zoals maïs en gras omgezet in biogas. Het biogas wordt in een generator omgezet in duurzame elektriciteit, die aan het stroomnet wordt geleverd. De restwarmte wordt o.a. gebruikt voor de verwarming van de kippenstallen op het bedrijf …





Nadat we een tijdlang op het dak van de centrale unit tussen de vier grote silo’s hadden staan fotograferen, kregen we de gelegenheid om die centrale unit, die in feite het hart van de vergistingsinstallatie is, te bekijken …





De verschillende ruimten in de centrale unit van de vergistingsinstallatie werden goeddeels in beslag genomen door pijpen, buizen, leidingen, kranen, motoren en metertjes …





Tot slot mochten we nog even een blik werpen in een gebouwtje dat los staat van de vergistingsinstallatie. Deze ruimte, waar horen en zien je verging, werd vrijwel helemaal gevuld door een gigantische generator, die me nog het meest deed denken aan een grote scheepsmotor …





Het programma KRO Reporter heeft onlangs onder de titel “De biogas beerput” een interessante reportage uitgezonden over biogasinstallaties. Daarin werd het overwegend positieve beeld van biovergisting toch aardig bijgesteld. Biogasinstallaties verwerken volgens deze reportage op grote schaal illegaal afval. In Nederland ontstaat o.a. risico op grote bodemverontreiniging en gevaar voor de volksgezondheid door biovergisters, als het toezicht op deze sector niet wordt verscherpt …





Even voor de goede orde: de boeren met een biovergistingsinstallatie zijn over het algemeen te goeder trouw, maar zij vallen ten prooi aan diverse duistere praktijken in de handel in afval en mest. In de reportage van Reporter komt ook een boer aan het woord, die er spijt van heeft dat hij aan de biovergisting is begonnen. Volgens KRO Reporter staat in een intern politiedocument: “De leveranciers van vergistingsmateriaal vervalsen documenten van producten om zo illegaal afval te kunnen mengen. De tussenhandelaren doen alles om snel geld te verdienen …”





Hoe dan ook, ik vond het absoluut de moeite waard om eens te zien wat er zoal gebeurt en schuil gaat achter die grote silo’s. Dank voor de gastvrijheid en de rondleiding. Als het hele complex volgend jaar klaar is, hoop ik er nog eens een kijkje te kunnen nemen met mijn fotomaatje.

Weerbeeld oktober 2012

Alweer een grijze en trieste dag. Ik ben er niet blij mee, maar het stelt me wel in de gelegenheid om het weerbeeld van oktober eens op een rijtje te zetten, want ik blijf vandaag lekker binnen …





De eerste week van oktober verliep met ruim 61 mm neerslag ronduit nat. Daarna volgden vijf zo goed als droge dagen, die door de boeren volop werden benut om maïs, aardappelen of een laatste snede gras te oogsten …





Vanaf 12 oktober volgde er opnieuw een week waarin er de nodige regen viel. In een veelal grijs landschap begonnen de bomen langzaam hun kleurige herfstdracht te tonen, sfeervol, maar niet echt sprankelend …





In totaal heb ik in ons tuintje in oktober 128 mm regen afgetapt, tegen normaal zo’n 74 mm. Bij het KNMI in De Bilt werd 103 mm afgetapt. De regionale verschillen in neerslagsommen waren groot. In een brede kuststrook viel meer dan 100 mm regen. Zeer lokaal liep de neerslagsom daar zelfs op tot 195 mm. In een strook van Brabant naar Groningen was het deze maand het droogst. Plaatselijk werd niet meer dan 55 mm geregistreerd. Van de KNMI-stations was Hoek van Holland het natst met 174 mm en Volkel het droogst met 69 mm …





Als gevolg van het wisselende weerbeeld verschenen er in oktober verschillende keren halo’s en bijzonnen in de lucht. Ook nu kondigden deze optische verschijnselen steeds weer een weersverandering aan die het weerbeeld niet ten goede kwam …





Met het dalen van de temperaturen verschenen er in oktober weer steeds meer ganzen in de lucht, allemaal op weg naar de landerijen in het midden en westen van Fryslân, waar ze waarschijnlijk ook dit jaar weer in groten getale de winter door zullen brengen …





In ons tuintje is de gemiddelde temperatuur in oktober uitgekomen op 10,1 ºC, dat komt vrijwel overeen met het langjarig gemiddelde van 9,9 ºC in de periode 1971-2000. Vooral de derde week van oktober verliep zacht, op 19 oktober heb ik met 20,2 ºC nog een warme dag kunnen noteren …





Na deze zachte periode daalden de maximumtemperaturen tot onder de 10 graden en liep de minimumtemperatuur terug tot vlak boven het vriespunt. Op de 28e vroor het in de ochtend in het oosten van het land matig. Het KNMI-station Twenthe noteerde met -6,4 °C de laagste temperatuur van de maand …





In ons tuintje bleef de minimumtemperatuur drie nachten achtereen vlak boven het vriespunt steken. Op de Friese zandgrond werd tegen het eind van de maand hard gewerkt om de geoogste aardappelen te voorzien van een lekker warme winterjas. Hopelijk waren ze net op tijd …





Wat mij betreft mag het zo langzamerhand wel wat gaan winteren, want ik ben intussen wel klaar met het naargeestige en trieste herfstweer van de laatste weken.

Drents maïsland

Het is tijd om tot een afronding van deze korte serie over de Zwartendijksterschans te komen. Zondag liet ik hier al een bovenaanzicht van de schans zien, dat afkomstig was van Google Maps. Daarmee kon ik jullie een beetje een indruk geven van het grootte van de schans. Gisteravond maakte Groninganus me erop attent, dat Kapturer onlangs een serie foto’s van de Zwartendijksterschans heeft gemaakt met zijn vliegercamera. Die foto’s completeren het beeld mooi, even kijken dus.

Tot slot nog een aantal foto’s die ik vorige week maandag vanaf de oostelijke wal heb gemaakt van het maïsland bij de schans. Ook hier was het land blijkbaar te nat om alle maïs in één keer te kunnen oogsten. Dat is niet zo gek, want in een groot deel van het land was oktober aan de droge kant, maar hier in het noorden was het juist natter dan normaal. Verder geen commentaar bij de foto’s, het ging me gewoon om het spel van lijnen en vlakken in het Drentse landschap …