Zwaar materieel op de hei

Maandag heb ik hier al even laten zien, dat ‘vrij wandelen’ momenteel niet meevalt in het Weinterper Skar. Toch heb ik het er op die mooie maandagmiddag op gewaagd om de zuidkant van het Weinterper Skar even in te trekken …

Er wordt intussen niet meer alleen aan de weg gewerkt, maar ook aan de aanleg van het nieuwe pad, dat binnenkort als alternatief voor de Nije Heawei gaat dienen. Tot aan het hek was daar weinig van te merken …

Eenmaal voorbij het hek dat de heide begrenst, zag ik in de verte een rupskraan en een tractor op de heide staan …

Om een pad door de heide te banen, wordt er een strook heide geplagd. Die toplaag wordt met een tractor met dumper afgevoerd om elders in het gebied opnieuw te worden gebruikt …

Precies ter hoogte van we werkzaamheden ligt al enige jaren een omgevallen boomstam, die kon mooi als zitplaats dienen om het werk eens rustig te aanschouwen. Door biesgras en spinnenwebben had ik een mooi zicht op de kraan …

Intussen bleef de tractorbestuurder af en aanrijden om zijn vrachtjes te halen en elders weer te lossen …

Nadat deze zware jongen opnieuw was gepasseerd, kon ik de volle breedte van het pad benutten om terug te lopen. Het eerste stuk ging prima, maar eenmaal bijna weer bij de Nije Heawei en op het laatste stuk van die weg naar de auto was het weer een glibberpartij …

Vrij wandelen …

Vrij wandelen op wegen en paden in het Weinterper Skar …

Maar nu misschien toch maar even niet …

En als je het er toch op wilt wagen, dan kun je maar beter laarzen en reflecterende kleding dragen …

De paden hebben eerst hun beste tijd even gehad, en zware tractoren denderen van hot naar her …

Vrijdag de dertiende

Toen ik gisteren aan het eind van de ochtend tussen Goëngahuizen en Pean over de Peansterdyk reed, zag ik weer eens een bruine kiekendief over de oevers van de Botmar zweven. Een dag eerder had ik hem daar ook al gezien, en toen heb ik zelfs een paar foto’s van hem kunnen maken, maar omdat ik daar niet echt tevreden over was, besloot ik in de herkansing te gaan. Om het overige verkeer op de smalle weg niet te hinderen, zette ik de auto op de dam van één van de weilanden …









Dat was geen goed plan, want ik stond er nog geen vijf minuten, toen een grote tractor met een graswagen uitgerekend daar de weilanden in moest om gras van het land te halen. Er restte me niets anders dan te verkassen en de auto een stuk verderop in de berm te zetten. Toen ik achterom keek, zag ik de tractor over het pad het land in stuiven …









Terwijl de loonwerker aan het werk ging, richtte ik mijn blik weer op de oevers van de Botmar. De kiekendief was intussen in geen velden of wegen meer te zien, maar dat maakte de aanblik van het landschap niet minder mooi …









Toen ik korte tijd later de blik weer de andere kant op wendde, zag ik dat er in het weiland iets niet helemaal in de haak was. De loonwerker had een bocht iets te ruim genomen, waardoor de tractor gevaarlijk scheef boven een sloot hing. Ik lijk een abonnement hebben op dit soort taferelen in een weiland …









Er werd naarstig telefonisch overleg gevoerd om hulptroepen ter plekke te krijgen. Dat gaf mij de gelegenheid om mijn blik weer over de oevers van de Botmar te laten glijden. De kiekendief was weg en bleef weg, maar er hing nu wel een biddend torenvalkje boven het weiland met de hooibalen …









Amper vijf minuten later denderden er twee tractoren over het zandpad en door het weiland naar de plek des onheils. Daar werden de twee tractoren netjes vóór de vastgelopen tractor gemanoeuvreerd …









Enkele minuten later kwam de trein met veel geweld in beweging. Dat werd een aantal eenden wat te veel van het goede, verschrikt vlogen ze op om hun heil elders te zoeken …









Nadat de mannen nog even hadden staan bijpraten en ze blijkbaar hadden geconstateerd dat er geen schade was aan de graswagen en aan de koppeling waarmee hij aan de tractor was verbonden, ging ieder weer zijns weegs …









De bruine kiekendief kreeg ik niet meer te zien, maar ten afscheid van deze scène trippelde er nog wel even een witte kwikstaart voorbij. Al met al was het voor vrijdag de dertiende toch geen slechte start …   🙂