Weerbeeld oktober 2018

Oktober was al de zevende maand op rij die een stuk zachter was dan normaal. In ons tuintje kwam de gemiddelde temperatuur uit op 12,4 ºC tegen een langjarig gemiddelde van ca. 9,9 ºC over de periode 1971-2000. Vooral de tweede decade van oktober was het erg warm voor de tijd van het jaar. De hoogste temperatuur kwam uit op een zomerse 25,5 ºC op 13 oktober …

In totaal heb ik in oktober 10 warme dagen (maximumtemperatuur 20,0 °C of hoger) en 1 zomerse dag (maximumtemperatuur 25,0 °C of hoger) kunnen noteren. Normaal kent oktober twee warme dagen, zomerse dagen zijn in oktober zeldzaam. De laatste dagen van oktober verliepen een stuk kouder dan we gewend waren. Op 28 oktober kwam het in een groot deel van het noorden en oosten van ons land tot de eerste nachtvorst. Ons tuintje is tot nu toe vorstvrij gebleven, verder dan 1,1 °C is het kwik er nog niet gezakt …

Het mooie weer verlokte een groep kieviten op 12 oktober tot een potje pootjebaden tussen de eenden in de Jan Durkspolder. Dat zijn zo te zien overigens geen gewone eenden, het lijken me eerder smienten …

Geheel in lijn met de meeste voorgaande maanden, was het ook in oktober weer te droog. In ons tuintje is in oktober maar 28 mm regen gevallen, tegen ca. 74 mm gemiddelde over de periode 1971-2000 …

Dat droge weer kwam de boeren in dit geval wel goed uit, denk ik. Akkerbouwers konden met hun zware machines het land op om te oogsten wat er te oogsten viel. De meeste veehouders hebben in oktober nog een keer een snee gras van het land kunnen halen, waarmee ze de eerder vanwege droogte gemiste grasoogst enigszins hebben kunnen compenseren …

Weerbeeld mei 2018

Het weer kende in de afgelopen maand vele gezichten, maar in mijn beleving was het toch vooral een erg zonnige en warme maand. Wie hier al wat langer meeleest, weet dat ik bij warm weer langzaam maar zeker de resterende kracht in mijn door MS geplaagde benen verlies. Meestal gebeurde dat in het verleden in juli of augustus, maar nu was het met vele dagen op rij rond de 25 ºC al in mei raak …

In ons tuintje is de gemiddelde temperatuur uitgekomen op 16,5 ºC, tegen een langjarig gemiddelde van ca. 11,8 ºC over de periode 1971-2000. Dat is een verschil van 4,7 graden! Ik heb hier 20 warme dagen (20 ºC of meer), 10 zomerse dagen (25 ºC of meer) en 1 tropische dag (30 ºC of meer) kunnen noteren. Normaal zijn dat er respectievelijk 8, 2 en 0. Opvallend was het wisselende temperatuurverloop. Zonder die scherpe dalingen was de gemiddelde temperatuur nog een stuk hoger uitgekomen ….

Van fotokuiers is als gevolg van de warmte weer niet veel terechtgekomen. Wat relaxen is bij warm weer mijn deel. In de eerste tien dagen van mei liet dat zich prima combineren met het fotograferen, want aan de rand van stad en platteland is altijd wel wat aan de hand …

In ons tuintje was deze maand daarentegen maar bar weinig te fotograferen. In het verleden heb ik hier heel wat mooie insectenfoto’s heb kunnen scoren. Dit jaar is het zo goed als niks, noppes, nada … Twee zweefvliegen, een johanneskever en een vuurjuffertje, dat is het!!!

En als dat gemis nu werd goedgemaakt door wat in de omliggende natuur en boerenland heb gezien … Nee hoor! Ook echt veel minder dan normaal. Ik begin me dan ook knap te ergeren aan mensen die de teruggang van het aantal insecten ontkennen en aanvechten bij elk insect dat ze zien. Zoals klimaatontkenners dat met de klimaatverandering doen, zodra het eens een maand aan de koude kant is. Alsof er niks aan de hand is … Volgens mij is er wel degelijk wat aan de hand, en dat vind ik zo langzamerhand knap zorgelijk …

Maar goed, terug naar het weerbeeld van de afgelopen meimaand, want ook over de neerslag valt nog wel wat te zeggen. Bij ons viel met 66 mm iets meer regen dan normaal over de periode 1971-2000. Wel opvallend is dat vrijwel alle regen is gevallen bij 3 stortbuien. Of eigenlijk aan de rand van drie stortbuien. In grote delen van het land ontstond diverse keren wateroverlast, omdat zware buien maar heel langzaam voortbewogen, waarbij plaatselijk plotseling 40-60 mm regen viel. Wij zijn er steeds goed voor weg gekomen, omdat de buien goeddeels langs ons trokken, maar ik denk er toch aan om maar eens een paar zandzakken aan te schaffen …

Vrijdag de dertiende

Toen ik gisteren aan het eind van de ochtend tussen Goëngahuizen en Pean over de Peansterdyk reed, zag ik weer eens een bruine kiekendief over de oevers van de Botmar zweven. Een dag eerder had ik hem daar ook al gezien, en toen heb ik zelfs een paar foto’s van hem kunnen maken, maar omdat ik daar niet echt tevreden over was, besloot ik in de herkansing te gaan. Om het overige verkeer op de smalle weg niet te hinderen, zette ik de auto op de dam van één van de weilanden …









Dat was geen goed plan, want ik stond er nog geen vijf minuten, toen een grote tractor met een graswagen uitgerekend daar de weilanden in moest om gras van het land te halen. Er restte me niets anders dan te verkassen en de auto een stuk verderop in de berm te zetten. Toen ik achterom keek, zag ik de tractor over het pad het land in stuiven …









Terwijl de loonwerker aan het werk ging, richtte ik mijn blik weer op de oevers van de Botmar. De kiekendief was intussen in geen velden of wegen meer te zien, maar dat maakte de aanblik van het landschap niet minder mooi …









Toen ik korte tijd later de blik weer de andere kant op wendde, zag ik dat er in het weiland iets niet helemaal in de haak was. De loonwerker had een bocht iets te ruim genomen, waardoor de tractor gevaarlijk scheef boven een sloot hing. Ik lijk een abonnement hebben op dit soort taferelen in een weiland …









Er werd naarstig telefonisch overleg gevoerd om hulptroepen ter plekke te krijgen. Dat gaf mij de gelegenheid om mijn blik weer over de oevers van de Botmar te laten glijden. De kiekendief was weg en bleef weg, maar er hing nu wel een biddend torenvalkje boven het weiland met de hooibalen …









Amper vijf minuten later denderden er twee tractoren over het zandpad en door het weiland naar de plek des onheils. Daar werden de twee tractoren netjes vóór de vastgelopen tractor gemanoeuvreerd …









Enkele minuten later kwam de trein met veel geweld in beweging. Dat werd een aantal eenden wat te veel van het goede, verschrikt vlogen ze op om hun heil elders te zoeken …









Nadat de mannen nog even hadden staan bijpraten en ze blijkbaar hadden geconstateerd dat er geen schade was aan de graswagen en aan de koppeling waarmee hij aan de tractor was verbonden, ging ieder weer zijns weegs …









De bruine kiekendief kreeg ik niet meer te zien, maar ten afscheid van deze scène trippelde er nog wel even een witte kwikstaart voorbij. Al met al was het voor vrijdag de dertiende toch geen slechte start …   🙂