Een kwikstaart bij de Blaustirns

Zodra we het bosje achter ons hadden gelaten zagen we de vogelkijkhut, en tot mijn grote vreugde zag ik even later dat de hut gewoon open was. Er zat geen gesloten deur voor en er waren ook geen planken voor de ingang gespijkerd, zoals dat eind 2017 op deze plek het geval was bij de voorganger van de huidige kijkhut. Sterker nog, naast de ingang hing een mooi kleurrijk koord met onderaan een vriendelijk label ‘HOI’. We voelden ons meteen welkom …

Voor twee personen was het geen probleem om de 1,5 m afstand aan te houden. Al snel zaten Jetske en ik allebei voor een van de kijkgaten op de uiteinden. Jetske zat voor het luik aan de westkant, ik zat aan de oostkant. Het luik in het midden lieten we vrij. En zo zaten we zeker op 1,5 m van elkaar. Perfect dus …

Het dreigde alleen wel erg vol te worden, toen er na enige tijd nog iemand binnen stapte. Het bleek te gaan om een toevallige passant die nieuwsgierig was naar wat er aan het eind van het pad te zien was. Hij had duidelijk geen kwaad in de zin, maar we waren wel blij dat we hem vriendelijk, maar snel weer naar buiten hadden gewerkt. In dit geval was vol echt vol …

Na bijna een jaar was het een prettig weerzien met de Leijen, want zo heet dit meertje. Voor de hut dreven zoals gebruikelijk weer veel bladeren van waterlelies op het wateroppervlak en verderop had het bomeneilandje nog altijd houvast weten te houden. Op één van de paaltjes die voor de hut in het water staan, stond een witte kwikstaart met een snavel vol lekkers voor zijn kroost. Ik had er een perfect model aan, pas nadat ik een mooie serie van hem had gemaakt, verdween hij …

– wordt vervolgd –

Vogelvaria

Het bezoek van mijn fotomaatje en mij aan een prachtig plas-drasland te midden van een breed scala aan vogels heeft niet alleen op dat moment een paar uur plezier opgeleverd. Ik heb er intussen ook ruim een week met veel plezier over kunnen bloggen. In dit laatste deel eerst de kleinste en de grootste vogel van de dag naast elkaar: de kwikstaart (boumantsje wipsturt) en de door grutto’s omringde knobbelzwanen (knobbelswan)

Na enige tijd besloot ik vanaf het uitkijkplatform, dat in een hoek van het gebied staat, een paar overzichtsfoto’s te maken. Die foto’s zijn wel gelukt, alleen mijn timing bleek niet echt heel gelukkig te zijn …

Uitgerekend op dat moment verscheen er voor het eerst en voor het laatst die dag een tureluur (tjirk) binnen bereik van onze camera’s. Vanaf mijn verhoogde positie lukte het niet om hem netjes in beeld te kunnen brengen. Meer dan twee gecropte foto’s waarop hij in de verte heen en weer trippelt en eentje waarop hij wegvliegt, zat er voor mij niet in …

Op zo’n moment is het mooi dat je met z’n tweeën bent. Jetske was (toevallig?) net voordien op de juiste plek in de berm gaan zitten, waardoor zij wel een mooi serie van de tureluur kon maken. Onder het motto ‘Gedeelde vreugde is dubbele vreugde’ kan ik jullie Jetskes’ serie van harte aanbevelen: ‘De tureluur’

Vrijdag de dertiende

Toen ik gisteren aan het eind van de ochtend tussen Goëngahuizen en Pean over de Peansterdyk reed, zag ik weer eens een bruine kiekendief over de oevers van de Botmar zweven. Een dag eerder had ik hem daar ook al gezien, en toen heb ik zelfs een paar foto’s van hem kunnen maken, maar omdat ik daar niet echt tevreden over was, besloot ik in de herkansing te gaan. Om het overige verkeer op de smalle weg niet te hinderen, zette ik de auto op de dam van één van de weilanden …

160513-1147x

Dat was geen goed plan, want ik stond er nog geen vijf minuten, toen een grote tractor met een graswagen uitgerekend daar de weilanden in moest om gras van het land te halen. Er restte me niets anders dan te verkassen en de auto een stuk verderop in de berm te zetten. Toen ik achterom keek, zag ik de tractor over het pad het land in stuiven …

160513-1151x

Terwijl de loonwerker aan het werk ging, richtte ik mijn blik weer op de oevers van de Botmar. De kiekendief was intussen in geen velden of wegen meer te zien, maar dat maakte de aanblik van het landschap niet minder mooi …

160513-1153x

Toen ik korte tijd later de blik weer de andere kant op wendde, zag ik dat er in het weiland iets niet helemaal in de haak was. De loonwerker had een bocht iets te ruim genomen, waardoor de tractor gevaarlijk scheef boven een sloot hing. Ik lijk een abonnement hebben op dit soort taferelen in een weiland …

160513-1155x

Er werd naarstig telefonisch overleg gevoerd om hulptroepen ter plekke te krijgen. Dat gaf mij de gelegenheid om mijn blik weer over de oevers van de Botmar te laten glijden. De kiekendief was weg en bleef weg, maar er hing nu wel een biddend torenvalkje boven het weiland met de hooibalen …

160513-1201x

Amper vijf minuten later denderden er twee tractoren over het zandpad en door het weiland naar de plek des onheils. Daar werden de twee tractoren netjes vóór de vastgelopen tractor gemanoeuvreerd …

160513-1205x

Enkele minuten later kwam de trein met veel geweld in beweging. Dat werd een aantal eenden wat te veel van het goede, verschrikt vlogen ze op om hun heil elders te zoeken …

160513-1208x

Nadat de mannen nog even hadden staan bijpraten en ze blijkbaar hadden geconstateerd dat er geen schade was aan de graswagen en aan de koppeling waarmee hij aan de tractor was verbonden, ging ieder weer zijns weegs …

160513-1212x

De bruine kiekendief kreeg ik niet meer te zien, maar ten afscheid van deze scène trippelde er nog wel even een witte kwikstaart voorbij. Al met al was het voor vrijdag de dertiende toch geen slechte start …   🙂

160513-1214x

Gele kwik op rode tulp

Na ons bezoek aan het Rams Woerthe park in Steenwijk stelde Jetske dinsdag voor om een kijkje te nemen bij de bollenvelden in de Noordoostpolder. Dat leek mij best een aardig plan, want de laatste keer dat ik foto’s van bollenvelden had gemaakt, was zeker een jaar of tien geleden …

160503-1304x

En dus zetten we vanuit de Kop van Overijssel koers naar de Noordoostpolder, waar Jetske de auto rond 13:00 uur in de buurt van Bant tussen een paar bollenvelden in de berm parkeerde …

160503-1324x

Jetske was hier zondag ook al even geweest, maar toen was het er te druk om te fotograferen waar ze eigenlijk voor gekomen was, en dus ging ze nu in de herkansing …

160503-1333x

Een paar jongelui liepen gewapend met een kleine gifspuit door één van de bollenvelden. Ze waren op zoek naar virussen in de tulpen, die vervolgens vakkundig door de mannen om zeep werden geholpen …

160503-1322x

Terwijl ik een praatje maakte met deze jongens, was Jetske elders tussen de tulpen neergeknield om de foto te maken waar ze voor gekomen was: een gele kwikstaart tussen de tulpen …

160503-1339x

Jetske is in de loop van de afgelopen tien jaar duidelijk veel meer uitgegroeid tot een vogelaar dan ik, geduldig bleef ze tussen de lange tulpenbedden zitten, wachtend op dat ene vogeltje …

160503-1337x

Ik scharrelde intussen wat heen en weer tussen de verschillende kleuren. Na enige tijd richtte ik me op de rode tulpen aan de andere kant van de weg …

160503-1300x

Daar lukte het mij vlak voordat we onze rit zouden vervolgen om toch ook nog een gele kwikstaart tussen de rode tulpen te fotograferen …

160503-1345x

Zo mooi als Jetskes’ foto’s van de gele kwikstaart, zijn de mijne natuurlijk niet, maar verschil moet er blijven. Ik ben er in elk geval wel weer blij mee … 🙂

160503-1347x

Gele kwikstaart

Vorige week maakte ik aan de Sodumerdyk tussen Pean en Nes een paar foto’s van een witte kwikstaart met op de achtergrond een koe …

150604-1251x

Op dezelfde plek, maar dan aan de andere kant van de weg, zat vandaag een gele kwikstaart op een hek met op de achtergrond opnieuw een paar koeien …

150604-1254x

In bijna tien jaar bloggen is dit de eerste keer dat een gele kwikstaart eindelijk eens even voor me wilde poseren …

150604-1255x

Mijn dag is weer goed! 🙂

Het kwikstaartje en de koe

Eigenlijk had ik de auto in de berm laten uitrollen, omdat er een stukje verderop een grutto op een dampaal stond te pronken. Op het moment dat de auto tot stilstand kwam, vloog de grutto echter op …

150515-1430x

Tot mijn geluk streek er vrijwel meteen een kwikstaartje op de paal neer. Als een volleerd model liet het vogeltje me beide zijden zien. De grazende koe op de achtergrond kreeg ik er als bonus bij …

150515-1431x

Kwikstaart of boumantsje wipsturt

Tijdens een van mijn ritjes kwam ik onlangs in de buurt van de Earnewâld langs een gedeeltelijk afgezaagde boom waar een witte kwikstaart (Motacilla alba) op de uitkijk zat …

130530-1444x

De witte kwikstaart is een druk vogeltje, dat veelal over de grond trippelt en daarbij zo nu en dan stil blijft staan, waarbij hij karakteristieke wippende bewegingen met zijn staart maakt. Daaraan dankt hij zijn Friese naam boumantsje wipsturt

130530-1442x

Het exemplaar dat ik ditmaal mocht fotograferen, wilde me ook zijn andere kant wel even laten zien …

130530-1445x