Zodra we het bosje achter ons hadden gelaten zagen we de vogelkijkhut, en tot mijn grote vreugde zag ik even later dat de hut gewoon open was. Er zat geen gesloten deur voor en er waren ook geen planken voor de ingang gespijkerd, zoals dat eind 2017 op deze plek het geval was bij de voorganger van de huidige kijkhut. Sterker nog, naast de ingang hing een mooi kleurrijk koord met onderaan een vriendelijk label ‘HOI’. We voelden ons meteen welkom …
Voor twee personen was het geen probleem om de 1,5 m afstand aan te houden. Al snel zaten Jetske en ik allebei voor een van de kijkgaten op de uiteinden. Jetske zat voor het luik aan de westkant, ik zat aan de oostkant. Het luik in het midden lieten we vrij. En zo zaten we zeker op 1,5 m van elkaar. Perfect dus …
Het dreigde alleen wel erg vol te worden, toen er na enige tijd nog iemand binnen stapte. Het bleek te gaan om een toevallige passant die nieuwsgierig was naar wat er aan het eind van het pad te zien was. Hij had duidelijk geen kwaad in de zin, maar we waren wel blij dat we hem vriendelijk, maar snel weer naar buiten hadden gewerkt. In dit geval was vol echt vol …
Na bijna een jaar was het een prettig weerzien met de Leijen, want zo heet dit meertje. Voor de hut dreven zoals gebruikelijk weer veel bladeren van waterlelies op het wateroppervlak en verderop had het bomeneilandje nog altijd houvast weten te houden. Op één van de paaltjes die voor de hut in het water staan, stond een witte kwikstaart met een snavel vol lekkers voor zijn kroost. Ik had er een perfect model aan, pas nadat ik een mooie serie van hem had gemaakt, verdween hij …
– wordt vervolgd –
Ha Afanja,
een witte kwikstaart… en wat voor één… een top-model ook nog!
Lekker hapje eten voor de kleine witte kwikstaartjes en tóch even voor Afanja blijven zitten.
Jij hebt ook altijd geluk! 🙂
Groetjes van Marlou
Zo mooi, deze kwikstaart ook, 2 jaar geleden had ik ze al jaren en jaren niet meer gezien, ik kon ze op de foto zetten in het Friese… Ik kom thuis met Liefste… vorig jaar.. we gaan fietsen… kom ik ze nu ook overal tegen in Almere, hahaha Helemaal super, zelfs bij mij in de straat dat ik denk, huh? Waar zaten jullie de jaren ervoor dan en ineens hier…
Echt heel apart was dat, en ja vanaf mijn balkon weet ik aardig wat er rond gaat bij ons. Ik denk dat het met de Floriade te maken heeft, sinds die bouw gestart is, lijkt half Oostvaaders en Almere Haven bij ons te komen zitten…. tot de Vlaamse Gaai aan toe, in het kleine parkje bij mij achter.
X
Dit is een prachtig treffen. Ik wist wel dat je ergens je focus op had gericht, maar het was me ontgaan dat het op zo’n mooi onderwerp was. Ik heb de kwikstaart later vastgelegd, maar dan zonder voedsel in de snavel. Is gelijk een stuk minder spannend. 🙂
Het was mooi dat we toch in de hut konden. Ik had vooraf visioenen van een dichtgetimmerde toegang.
Toen de derde persoon erbij kwam werd al direct duidelijk dat 1,5 meter dan toch een punt is. Gelukkig bleef hij vlakbij de opening staan. Gek dat er dan gelijk een mechanisme in werking trad en dat ik goed in de gaten hield of hij niet verder kwam. Niet als potentieel gevaar voor mij, maar voor jou…
Alsof ik niet attent was op dat moment … 😜
Ik had wel zin om de man meteen de deur te wijzen, maar ik vond dat hij wel een kans verdiende om snel even naar binnen te kijken en dan zelf te consteren dat er geen ruimte was voor een derde persoon. En dat pakte goed uit. 🙂
Leuk hoe ze in het rond kijkt of alles veilig is… voor het voeren van haar jongen, Jan !!
En zo leuk bij foto 3, dan kijkt ze/ hij je toch even aan of Het veilig is… 😃
Heerlijk blog weer, Jan !
Lieve geniet groetjes Anna 🤗
Dankjewel. Korte tijd later had ik een vergelijk contact met een zwaluw.
Prachtige plek daar!
En die foto’s van het kwikstaartje met het insect in het bekje zijn prachtig, je had écht geluk om dat diertje zo goed voor de lens te krijgen.
Hartelijke groeten van Zem.
Ja, op de grond zijn ze vaak één en al beweeglijkheid en blijven ze met hun staart op en neer wippend heen en weer lopen. Daar had hij hier de kans niet voor. 😉
een mooi plekje om vogels te observeren Jan
knappe opnames van die witte kwikstaart
groeten
heerlijke foto’s Jan !
Je kwikstaart is prachtig, maar dat bomenlandje vind ik toch ook wel heel apart!
Leuk dat jullie terug de hun in konden geraken.
Mooi fotomodel dat kwikstaartje.
Dat kwikstaartje! Wat een cutie 🙂 Heerlijke foto’s!
Wat een prachtige plek met zicht op het water. De kwikstaart staat er mooi op!
Ja, in de kijkhut is het nu vast snel ‘te vol’…
Ja, vooral omdat dit maar een kleine hut is. Een paar weken geleden ben ik voor het eerst weer in de grote kijkhut in de Jan Durkspolder geweest. Toen zat ik er heerlijk alleen. Tijdens mijn tweede bezoek aan de hut vorige week, kwamen er na een kwartiertje vier mensen tegelijk binnen. Normaal kunnen daar misschien wel 8-10 mensen in, maar dit was voor mij het sein om te gaan.
Ja, dat zou ik ook doen.
Gelukkig konden jullie er zo maar in ! en dat plaatje met “Hoi” … zalig gewoon 🙂
Alleen al het waterlandschap fotograferen moet leuk zijn om te doen.
Bij je laatste foto, daar wordt ik helemaal blij van 😎
Klopt, Dirk, alleen al voor het uitzicht over het water kom ik hier graag.
Zijn kroost zal straks vast ook blij zijn met al dat lekkers. 😉
Ik denk dat de passant wat minder gelukkig was… Doet niets af aan de mooie foto’s. Ik vraag me wel af wat die modellen in het vooruitzicht hebben dat ze zo mooi poseren.
Het vooruitzicht om straks zijn kroost blij te kunnen maken met een smakelijk maaltje …?
Fijn dat jullie toch gebruik konden maken van de kijkhut.
De laatste foto is het helemaal Jan.
Kijk eens aan hij is open. Jij blij Jan. Kwikstaart staat heel mooi op de foto’s. Hij had insecten in bekje. Prachtig omgeving te zien. Daar kun je ervan genieten. Prachtig!
Jan dat is een mooie gave serie geworden.
De kwikstaart kon ook thuis komen want hij had behoorlijk boodschappen gedaan. 😉
Nog een fijne dag.
Dankjewel. Jullie ook een fijne dag.
Leuk vogeltje, kende ik alleen van naam en wist ook niet van verschillende kleuren. Hij/zij had boodschappen gedaan. ;-D
Mooi uitzicht daar, wat je ziet lijkt verdronken land.
In zekere zin is het ook verdronken land. Zoals veel wateren hier in de buurt is het ontstaan door de turfwinning. Eerst zullen er z.g. petgaten en legakkers geweest. Onder invloed van weer en wind heeft het water waarschijnlijk greep op de legakkers gekregen, waardoor het meer is ontstaan. De eilandjes zijn waarschijnlijk restanten van de legakkers.
Ik ben in vervoering van de foto’s van de gele kwikstaart. Mooi!
Ik ook, maar dan vooral omdat dit een witte kwik is. De gele zien we hier bijna niet. 😄
Gekadreerd kijken geeft vaak heel mooie beelden. Die vogelhut lijkt heel verzorgd. En je model verdient een extra pluim.
Bof jij even, morgen komt er weer een (anders) gekadreerde foto. 🙂
Deze hut staat er nog maar sinds vorig jaar en is dus zo goed als nieuw.
Dat model was top! Als alle vogels eens zo voorbeeldig mee zouden werken … dan was er geen kunst meer aan. 🤣
Je houdt me in de ban😉.
Als kind al werd ons aangeraden om met de handen een soort doos rond de ogen te maken om het beeld beter en met meer focus in je te kunnen opnemen.
De kunst ligt nog altijd in handen van de fotograaf, het model doet enkel zijn best.
Ja, dat maken van een kader met je handen is nog altijd een mooie manier om net op een andere manier naar het beeld te kijken.
Ik leer dat de kleinkinderen nu ook.
prachtig, zo van dichtbij, je ziet echt uitdrukking in die kop, tevreden met zichzelf en zijn prestates. de laatste keer dat ik er een zag was middenin de winter, in Heer, hij sharrelde rond onder de enige boom die daarin de straat stond. Wel meermaals hele groep gele kwikstaarten gezien, badderend en spetterend in het stromende water van de Voer, vlak over de grens,
Gele kwikstaarten zien we hier dan weer heel weinig.
Kwikstaarten zijn op de grond drukke beestjes, die maar met hun staart op en neer blijven dansen. Altijd leuk om te zien 🙂
Wat heerlijk dat je weer aan t kuieren bent geweest Jan!
Ja, maar vooral ook wat heerlijk dat jij weer even reageert! 🙂
Ja, sorry. Niks aan de hand hoor, mobiel was alleen stuk….
Pffff … vervelend, maar ik ben wel om dat te horen. Misschien raar, maar je schrikt toch. Dus om gissen te voorkomen had ik voor vandaag al een DM ingepland. 🙂
leuk dat je de hut in kon Jan, en geweldige foto’s van deze kwikstaart heb je kunnen maken, fijn dat jullie er van hebben kunnen genieten.
Ik was ook maar wat blij dat we de hut in konden. Vooral omdat ik – zeker tijdens zo’n tweede kuier op een dag – tussendoor wel even moet kunnen zitten. Dat het vervolgens ook nog weer mooie plaatjes heeft opgeleverd, is een fraaie bonus. 🙂