Gelukkig, een grutto!

16 mei 2017 was een heugelijke dag. Op die dag had ik voor het eerst sinds eind januari zin om zelf weer eens een ritje met de auto te maken en ergens even wat frisse lucht op te snuiven …

Eigenlijk had ik maar één ding in gedachten: proberen een grutto – hier ook wel bekend als ‘de kening fan’e greide’ – te fotograferen. Daarom zette ik koers naar Soarremoarre. In deze kruidenrijke weilanden voelt de grutto zich nog altijd thuis …

De afgelopen jaren is het me steeds gelukt om hier wat foto’s van de grutto te maken. Naar mate de lente dit jaar vorderde, was me de voorgaande weken echter de angst bekropen dat de koning me dit jaar wel eens zou kunnen ontgaan …

Eenmaal ter plekke werd mijn geduld niet zo lang meer op de proef gesteld. Al vrij snel nadat ik de auto bij één van de bochten in de berm had gezet, verscheen de eerste grutto. Als een volleerd model paradeerde hij enige tijd voor me heen en weer …

In algemene zin gaat het slecht met de grutto. Een van de oorzaken daarvan is een tekort aan insecten waarmee de jongen gevoed kunnen worden. Daarvan is bij Soarremoarre geen sprake, getuige de onderstaande foto …

Skywatch Friday 399

Gisteren trokken er weer diverse buien over Fryslân, een kleine selectie …

Yesterday we’ve had several showers again, a small selection …













Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

 

Gele kwikstaart

Vorige week maakte ik aan de Sodumerdyk tussen Pean en Nes een paar foto’s van een witte kwikstaart met op de achtergrond een koe …





Op dezelfde plek, maar dan aan de andere kant van de weg, zat vandaag een gele kwikstaart op een hek met op de achtergrond opnieuw een paar koeien …





In bijna tien jaar bloggen is dit de eerste keer dat een gele kwikstaart eindelijk eens even voor me wilde poseren …





Mijn dag is weer goed! 🙂

Symbiose tussen pony en kauw

Ik wist wel dat er nog wat was, maar wat dan …





Vanmiddag schoot het me ineens te binnen, ik had nog een laatste kleine fotoserie van mijn rondrit op Koningsdag liggen …





Tussen Nes en Aldeboarn kwam ik langs dit fraaie tafereel in een weiland …





Het geheel was het aanzien al waard, maar mijn aandacht werd vooral getrokken door een pony en een kauw op de voorgrond …





De kauw verzamelde zijn nestmateriaal bij de pony, en die leek dat maar wat lekker te vinden …




Dansende grutto’s

Hoewel het tot op dat moment op Koningsdag al een zeer geslaagde fotomiddag was, was mijn missie nog niet helemaal geslaagd …





Voordat ik van huis ging, had ik namelijk tegen Aafje gezegd dat ik een rondje Nes-Aldeboarn wilde rijden, omdat ik daar de eerste grutto van het jaar hoopte te kunnen fotograferen …





Op pakweg 3 km afstand van de grazende reeën, kreeg ik meer dan ik had gehoopt …





Links van de door het weidegebied slingerende landweg zag ik niet één, maar twee grutto’s in een weiland staan …





En ze stonden niet alleen …, nee, ze voerden in het kader van hun balts ook nog een mooie dans voor me op …





Volgende missie m.b.t. de grutto: de koning van de weide op een dampaal fotograferen.   🙂

Twee reeën bij ’n rietkraag

Je hebt van die dagen, waarop je het ene na het andere mooie tafereeltje op je pad treft. Koningsdag was weer eens zo’n dag, en daarvoor hoefde ik me niet eens in de drukte van een of ander stadscentrum te begeven …





Ik zat nog niet eens een minuut weer in de auto, nadat ik de overstekende kiekendief had gekiekt, toen ik amper 500 meter verderop aan de andere kant van de Peansterdyk een paar reeën bij de rietkraag langs de Botmar zag staan …





Meneer de bok had me al snel gezien, maar hij trok zich niets aan van mijn aanwezigheid en bleef rustig staan grazen …





Mevrouw geit leek wat meer verontrust, want na een paar hapjes hief ze steevast haar kop even op om de omgeving even in ogenschouw te nemen …




Haas in een flets zonnetje

Tijdens één van mijn ritjes zag ik afgelopen week ergens op geringe afstand van de weg twee hazen parmantig in een weiland zitten. Zodra ik de auto tot stilstand had gebracht en het linker portierraam naar beneden liet zoeven, kozen ze zigzaggend het hazenpad. Kansloze missie om nog een aardige foto te kunnen maken …


 alt=


En opnieuw had ik vrijdagmiddag geluk. Op ongeveer een kilometer afstand van de vieze lammetjes lag een haas lekker in een flets zonnetje in een weiland aan de Sodumerdyk tussen Soarremoarre en Nes. In tegenstelling tot de twee hazen eerder in de week, bleef deze haas lekker ontspannen liggen …