Zwaar materieel op de hei

Maandag heb ik hier al even laten zien, dat ‘vrij wandelen’ momenteel niet meevalt in het Weinterper Skar. Toch heb ik het er op die mooie maandagmiddag op gewaagd om de zuidkant van het Weinterper Skar even in te trekken …

Er wordt intussen niet meer alleen aan de weg gewerkt, maar ook aan de aanleg van het nieuwe pad, dat binnenkort als alternatief voor de Nije Heawei gaat dienen. Tot aan het hek was daar weinig van te merken …

Eenmaal voorbij het hek dat de heide begrenst, zag ik in de verte een rupskraan en een tractor op de heide staan …

Om een pad door de heide te banen, wordt er een strook heide geplagd. Die toplaag wordt met een tractor met dumper afgevoerd om elders in het gebied opnieuw te worden gebruikt …

Precies ter hoogte van we werkzaamheden ligt al enige jaren een omgevallen boomstam, die kon mooi als zitplaats dienen om het werk eens rustig te aanschouwen. Door biesgras en spinnenwebben had ik een mooi zicht op de kraan …

Intussen bleef de tractorbestuurder af en aanrijden om zijn vrachtjes te halen en elders weer te lossen …

Nadat deze zware jongen opnieuw was gepasseerd, kon ik de volle breedte van het pad benutten om terug te lopen. Het eerste stuk ging prima, maar eenmaal bijna weer bij de Nije Heawei en op het laatste stuk van die weg naar de auto was het weer een glibberpartij …

Schuilen bij Doktersheide

Langzaam maar zeker neemt de kracht in mijn benen weer toe, terwijl de pijn geleidelijk minder wordt. Nadat ik de afgelopen week goeddeels in huis heb doorgebracht, werd het dus tijd om weer eens een ommetje te maken. Kijkend naar de buienradar leek het me wijs om te kiezen voor een plekje waar ik in geval van nood even droog zou kunnen zitten. Ik koos voor het prieeltje dat bij Doktersheide op palen in het water staat. Het uitzicht was er weer prachtig …

Terwijl ik rustig over het water stond te turen, passeerde ma fuut met haar puberjongen. Ze zwommen in de richting van het eilandje. Ergens halverwege de fuiken en het eilandje begon het drietal onder leiding van ma te vissen …

Veel was er van de visactiviteiten niet te zien, daarvoor was de afstand te groot. Bovendien kwam er inmiddels een bui opzetten, zodat het tijd werd om me even terug te trekken in het prieeltje …

Die terugtrekkende beweging moest ik even gebukt maken, want aan de rand van het dak hingen weer talloze spinnen in een schier eindeloze wirwar van webben en spinrag …

Toen het eind van de bui korte tijd later in zicht kwam, verscheen er in de richting van Eastermar iets wat vaag leek op een regenboog …

Nadat er even later nog een fuut in de hoogste versnelling was gepasseerd, heb ik de auto weer opgezocht en ben ik op weg gegaan naar een volgende tussenstop …