Alle eendjes …

Volgens Vogelbescherming.nl nemen de aantallen wilde eenden sinds ongeveer 1990 om onduidelijke redenen af, sinds 2000 zelfs met zo’n 20%. Ook het aantal vogels dat ’s winters wordt geteld in Nederland neemt af sinds ongeveer 2000. De oorzaak kan liggen in gemiddeld zachtere winters, waardoor Noord-Europese broedvogels vermoedelijk minder neiging hebben om in Nederland te overwinteren …

Rond de vogelkijkhut ‘de Blaustirns’ aan De Leijen bij  De Tike is van die achteruitgang weinig of niets te merken. Daar heb ik de afgelopen weken vele tientallen jonge eendjes gezien. Ook een kuifeend kwam haar kroost even showen …

Tot slot nog even een serie van dat toch altijd weer leuke jonge spul op het spiegelende oppervlak van De Leijen…

Zwaluwen bij de hut

Nauwelijks zichtbaar deinden de waterlelie en de gele plomp vlak voor de nieuwe kijkhut ‘Blaustirns’ op en neer. Terwijl ik zo wat over het wateroppervlak zat te turen, bekroop me ineens het gevoel dat ik bekeken werd …

Een blik zijwaarts door de opening van de hut leerde me al snel dat dat ook wel klopte. Op een van de palen van de schutting aan het eind van het vlonderpad zat een boerenzwaluw naar me te kijken. Met in zijn snavel wat nestmateriaal, zat hij wat schuchter en afwachtend om zich heen te kijken …

Ik besloot me weer om te draaien en stilletjes te blijven zitten. Het duurde niet lang voordat ik achter me even wat zacht vleugelgeruis hoorde. Nadat ik even later buiten de hut gezellig gekwetter hoorde, besloot ik nog eens in de hut rond te kijken. Jawel, in een van de hoeken werd nog hard gewerkt aan een nestje …

– wordt vast nog wel eens vervolgd –

Een nieuwe vogelkijkhut

Groot was mijn teleurstelling toen ik in augustus 2016 ontdekte, dat de kijkhut aan het meertje de Leijen bij de Tike (in de volksmond vaak het prieeltje genoemd) was afgesloten. “Kijkhut ‘De Tike’ afgesloten wegens zwamgroei. Niet betreden in verband met instortingsgevaar …,” stond er op de dichtgetimmerde hut.
Toen ik er een jaar later weer was om te kijken of er al verandering in de situatie was gekomen, zag ik dat het prieeltje helemaal was afgebroken, allen het metalen onderstel restte nog …

Enkele weken geleden las ik in de lokale krant dat er inmiddels een nieuwe kijkhut is gebouwd. En dus ben ik begin juni voor het eerst sinds lange tijd weer eens naar Doktersheide gereden. Zodra ik het laatste deel van het vlonderpad betrad, zag ik de nieuwe hut staan. Het zag er op afstand helemaal niet verkeerd uit …

Dichterbij gekomen zag het er zo waar nog beter uit. In tegenstelling tot de oude situatie was het laatste deel van het pad nu afgeschermd met schuttingdelen. De hut heeft de naam “Blaustirns” gekregen, Fries voor zwarte stern. Nu heb ik daar in het verleden nog nooit een zwarte stern gezien, maar misschien hebben die zich inmiddels in de buurt gevestigd. De hut zelf is netjes afgetimmerd met prima bankjes en plankjes bij de kijkluikjes om de camera op te laten rusten …

Rond de hut viel op dat moment weinig te zien. Er hing een grijze deken over de Leijen. Zelfs het bomeneilandje in de verte lag er verlaten bij. Alleen een eendje dat wat ronddobberde tussen de waterlelies aan de voet van de kijkhut zorgde aan die kant voor wat afleiding …

– wordt vervolgd –

Het prieeltje afgebroken

Door alle lichamelijke ongemakken, heb ik dit jaar pas in augustus weer een kuiertje naar het prieeltje bij Doktersheide gemaakt. Nou ja, kuiertje … het werd bijna een overlevingstocht waarbij een kapmes handig geweest zou zijn, want het pad naar het prieeltje was nauwelijks meer te zien. Dat beloofde weinig goeds, vreesde ik …

Ik was benieuwd hoe het prieeltje er nu bij zou staan, nadat het een jaar eerder was afgesloten i.v.m. instortingsgevaar als gevolg van zwamgroei. Tijdens mijn gang door het rietland kreeg ik er steeds minder vertrouwen in. Pas toen ik over het laatste stuk van het vlonderpad liep, werd mijn bange voorgevoel bevestigd, het prieeltje was compleet verdwenen …

Alleen het metalen onderstel, als ’t ware het fundament waarop het houten prieeltje had gestaan, herinnerde nog aan de kijkhut, die ten prooi was gevallen aan dodelijke zwamgroei ….

De omringende natuur is er nog steeds even mooi. Maar even lekker beschut zitten tegen regen en wind uit noordelijke richtingen, dat is er voorlopig niet meer bij. Ik kan alleen maar hopen dat Staatsbosbeheer besluit tot herbouw, maar ik vrees het ergste …

Het is jammer, maar het is niet anders. Volgend jaar maar verder zien …

Het prieeltje afgesloten

Eén van mijn favoriete plekjes om ook bij minder mooi weer af en toe eens even lekker aan de waterkant te zitten, is was de kijkhut bij De Tike, in de volksmond ‘het prieeltje’ aan de oever van de Leijen bij Doktersheide. Toen ik daar in september 2016 weer eens een kijkje wilde nemen, kwam ik voor een dichte deur te staan …

Nou ja, ‘deur’ is wat veel gezegd, de toegang tot het prieeltje was dichtgetimmerd en aan de planken waren grote geplastificeerde plakkaten met het logo van Staatsbosbeheer bevestigd …

‘Kijkhut “De Tike” afgesloten wegens zwamgroei. Niet betreden in verband met instortingsgevaar …’

Daar was ik niet echt blij mee. Tussen het heen en weer waaiende riet was het uitzicht er in principe niet veel minder om, maar van echt lekker zitten was toch geen sprake op de steiger …

– wordt vervolgd –

Skywatch Friday 316 – De Leijen

Vandaag neem ik jullie weer even mee naar één van mijn favoriete plekjes aan het water: de westkant van de Leijen bij Doktersheide …

Today I’ll take you to one of my favorite spots on the waterfront again: the west side of the small Lake Leijen …





Het was er weer heerlijk rustig met alleen wat kleine rimpelingen op het water …

It was very quiet again with only some small ripples on the water





De bomen op het kleine verzonken eilandje kleuren wit van de vogelpoep van rustende en hun veren drogende aalscholvers …

The trees on the small sunken island are colouring white of the bird droppings of resting and their feathers drying cormorants …





Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!


Vlaggen in het riet

Ook vandaag was de lucht hier een groot deel van de dag weer staalblauw. Alleen enkele vliegtuigstrepen brachten aan het begin van de middag hier en daar wat tekening aan …

Omdat ik mijn benen ook vandaag nog niet helemaal vertrouwde, besloot ik even naar De Tike te rijden. Het prieeltje dat bij Doktersheide (kaartje) met zijn voeten in het water van De leijen staat, zou net bereikbaar zijn, leek me zo …

Dat viel nog niet eens mee, want het eerste deel van het pad langs het rietland lag er knap drassig bij met glibberige sporen van rupsbanden. Zo te zien waren er rietsnijders aan het werk …

Het leek wel feest in het rietland. Waar ik ook keek, overal hingen kleurige wapperende en ritselende vlaggetjes …

Straks maar eens even aan die mannen vragen wat daar de bedoeling van is, want ik heb de laatste twee jaar al heel wat geleerd over de rietcultuur, maar hier weet ik het fijne nog niet van …

Eerst maar eens even mijn benen rust geven in het prieeltje. En natuurlijk even genieten van het uitzicht over De Leijen en van de gouden gloed die over de rietkragen werd gelegd…

Morgen meer over de vlaggen in het rietland …