Lytse reade Robin, zo noem ik onze vast roodborstige wintergast: kleine rode Robin voor niet-Friestaligen …
Hoe zachter de winters zijn, hoe langer het duurt voordat hij zich weer laat zien, zo lijkt het. Maar vanmorgen liet hij zich dan toch weer even bewonderen op één van de voederplekjes in de tuin …
What a pretty little one!
de tweede
Fijn om te zien! Mooi gedaan.
kleine maar prachtige en brutale vogeltjes Jan, heel mooi op de foto gekregen
Vandaag lukt het hem steeds om aan mijn camera te ontkomen, terwijl het rood nu net zo mooi afsteekt tegen de sneeuw.
Ook hier is het een vaste gast maar zo mooi heb ik hem/haar dit jaar nog niet kunnen fotograferen.
Gelukkig is het jaar pas begonnen dus ik krijg vast wel een kans.
De winter is nog jong, Frans, en je weet hoe dat werkt: de aanhouder wint! 🙂
Beautiful
Thank you, KB.
Heel mooi Jan. Hij staat daar parmantig te wachten op een maaltijd
Wat een liefje daar zo alleen in dat schaaltje.
Ja, leuk he ? Hier zit hij ook, maar het zijn behoorlijk solitaire beestjes, nou ja….bij mij kunnen ze geen kwaad doen…ik vind ze hartstikke leuk 😁
‘t Zijn geen lieverdjes, maar ze zijn wel leuk!
nou zeg, dat is nu ook toevallig 😀 Die van jou staat er duidelijker op!
dat is nog eens mooie visite.
Leuk om zo’n mooie wintergast in de tuin te hebben.
Leuk zo’n opvallend vriendje in de tuin. En als hij straks ook nog in een sneeuwbadje gaat zitten dan steekt het helemaal mooi af.
Goed gelukt, lekker scherp. Met de nieuwe camera?
Natuurlijk, vanuit de warme woonkamer dwars door de dubbele beglazing heen. Kun je nagaan … 😜
Daar wordt een mens blij van. 🍀
Ik wel in ieder geval. 😀
Bij ons zwerft ook zo’n roodkleurige borst rond. Tussen al de mezen voelt meneer (of mevrouw) zich goed thuis. Als ik in de tuin ben wordt ik erdoor gevolgd, alleen als ik de camera pak is de vogel gevlogen.
mooie foto’s van dit roodborstje
in tegenstelling met andere jaren , zie ik ze zelden in de tuin
groeten
Prachtig, vooral de bovenste foto.
Ik vind het roodborstje altijd zo’n bijzonder aardig vogeltje. Zo nu en dan zie ik er één op de vetbollen.
Er ligt hier nu (14.50 uur) sneeuw. Ook fotogeniek.
Hartelijke groeten van Zem.
Hier begint de tuin intussen ook voorzichtig wit te kleuren. Zojuist zag ik het roodborstje dan ook even mooi afgetekend tegen de eerste sneeuw. Helaas had ik de camera op dat moment even niet in of bij de hand.
Mijn moeder zei altijd, dat een roodborstje een groetje uit de hemel is!
Dus elke keer als ik er eentje zie, beschouw ik dat als een groetje van mijn moeder.
Deze foto’s dus ook! Dank je wel…
Voor mij is het de leukste wintergast in onze tuin. Altijd weer mooi om hem te zien.