Close met een hagedis

Naar mate ik minder fotokuiertjes kan maken, maak ik ook minder actuele foto’s. Daarom vandaag weer een paar foto’s uit het archief. Ze dateren van eind augustus 2013, een droge maand met gematigde temperaturen. Ook toen speelde vermoeidheid me op warme dagen al parten, maar ik kon nog wel naar de dobbe in het Weinterper Skar lopen (Google Maps)

Dat was toen ook al een flinke inspanning, maar ik werd er die dag weer vorstelijk voor beloond. Ik zat nog niet eens zo lang op mijn favoriete bankje, toen er een levendbarende hagedis bij me kwam zitten. Hij gaf me alle tijd om een uitgebreide serie macro’s te kunnen maken. Het was overigens niet voor het eerst dat ik dat geluk had in het Weinterper Sjar. Een volgende keer het vervolg van deze fotokuier …

Door met de rechter muisknop op de foto te klikken, en dan te kiezen voor ‘Afbeelding openen in nieuw tabblad’, kun je de onderstaande foto vergroten. Als je daar vervolgens met de linker muisknop op de foto klikt, zie je hem in formaat 1920×1200 …

De hagedis die ’n salamander was

Toen Ria gisteravond naar aanleiding van het logje “Een hagedis en een duizendpoot” vroeg “En waarom is dit nu geen salamander? Hagedissen komen hier zowat niet voor is me verteld”, begon ik al enigszins te twijfelen … Goeie vraag!

Voor zover ik weet, heb ik tot nu toe zowel in de tuin als in de ons omringende natuur eigenlijk alleen maar (levendbarende) hagedissen gefotografeerd. Maar was het niet zo, dat dit beestje (achteraf bekeken) wel heel traag bewoog, terwijl hagedissen meestal weg schieten, zodra je wat te dichtbij komt of een te abrupte beweging maakt …

170826-1241x

Kort na middernacht meldde Tim zich met de volgende reactie: “Heel mooi, maar het is idd een Salamander, denk Kleine Watersalamander maar daar ben ik niet in thuis.”

Vanmorgen ben ik eens wat gaan zoeken op de kleine watersalamander. Daarbij ben ik toch wel wat foto’s tegengekomen van vergelijkbare bijna goudkleurige beestjes. Op dit moment lijkt het er dan ook sterk op dat deze fraaie vondst van Aafje geen hagedis is, maar een salamander. Niet dat het mij erg veel uitmaakt, het gaat mij vooral om de foto’s, maar er is al genoeg fake news in de wereld en we noemen een kat tenslotte ook geen hond …

170826-1244x

Intussen is ook Limburgse Sandra tot de conclusie gekomen dat het hier om een kleine watersalamander gaat. Dank derhalve aan Tim, Ria en Sandra voor hun bijdrage.

Een hagedis en een duizendpoot

Toen Aafje op een mooie dag in augustus het donkere en rommelige hoekje achter de fietsenberging aan het opruimen was, trof ze daar tussen oude bloempotten, straatstenen, enzovoorts een hagedis aan …

170826-1247x

Ze riep mij er meteen bij om een paar foto’s te maken, en wonderlijk genoeg bleef het beestje nog rustig op me wachten ook. Ik ben er wel blij mee, want zo’n geelbruine hagedis ontbrak nog in mijn collectie. En een toevallig passerende duizendpoot maakte het beeld helemaal af …

Hagedis op een bankje

We zaten maandagmiddag nog niet eens zo gek lang weer op het bankje bij de dobbe in het Weinterper Skar, toen ik het hagedisje dat we eerder op de middag al op het bankje hadden zien zitten weer zag verschijnen. Eerst nam hij met alleen het kleine kopje boven de plank uitgestoken de situatie nauwgezet op, toen hij de kust veilig achtte, ging hij op het uiteinde van het bankje lekker naast me zitten …

140915-1436x

Ditmaal was ik voorbereid, want als een hagedis eenmaal een behaaglijk plekje heeft ontdekt, dan keert het beestje daar graag naar terug als er geen onraad (meer) dreigt. En dat geldt zeker voor dit bankje, zo heeft de ervaring me geleerd. Zowel op 22 september 2012 als op 28 augustus 2013 heb ik hier vergelijkbare ontmoetingen met hagedisjes gehad …

140915-1426x

Omdat ik hem al verwachtte, had ik de camera met daarop het macrolensje op mijn schoot klaar liggen, zodat ik hem heel behoedzaam kon benaderen zodra hij zich lekker naast me op het bankje had genesteld. Het leverde weer een paar fraaie close-ups van dit schuwe diertje op, al zeg ik het zelf …

140915-1432x

“Kijk eens … er zit hier een heel raar beestje,” zei Aafje terwijl ik nog met het hagedisje bezig was …
Wat ze zag? Morgen meer …

Algen in de dobbe

Omdat Aafje gisteren een vrije dag had, stelde ik voor om weer eens samen een kuiertje naar de dobbe in het Weinterper Skar te maken. Toen we daar aankwamen, zag ik net wat te laat dat er een klein hagedisje op het bankje zat. Het beestje schoot meteen weg, maar wetend dat zo’n hagedisje toch vaak weer terugkeert naar zo’n fijn warm plekje, stelde ik voor om maar rustig te gaan zitten en wat ruimte voor het beestje over te laten.

Het duurde maar even, toen kwam hij inderdaad voorzichtig terug. Nadat ik twee foto’s van hem had kunnen maken, verdween het diertje weer spoorslags omdat ik net wat een te onverhoedse beweging met de camera maakte …

140915-1351x

Nadat mijn benen weer wat tot rust waren gekomen, besloot ik eens een wat rond te struinen langs de waterkant …

 

140915-1353x

Insecten waren er nauwelijks of niet te zien, daarom richtte ik mijn camera op iets wat ik hier nog niet al te vaak had gezien: op een deel van de dobbe dreef een dunne deken van algen …

140915-1354x

De algen veroorzaakten vreemde patronen en gebroken weerspiegelingen op het wateroppervlak …

140915-1404x

Terwijl ik aan de zuidwestelijke kant van de dobbe liep, besloot Aafje de aan de zuidoostelijke kant de zaak ook eens nader in ogenschouw te nemen …

140915-1405x

Kijkend naar haar bedenkelijke blik, leek hetgeen ze zag haar niet te bevallen …

140915-1414x

Een samenspel van wind, water en algen creëerde een bijzonder lijnenspel op de dobbe …

140915-1406x

Door in te zoomen ontstond het beeld van een – nogal onsmakelijk – bord snert …

140915-1409x

Omdat mijn onderdanen intussen weer aan rust toe waren, besloten we eerst maar weer even op het bankje te gaan zitten om te genieten van de weldadige rust rond de dobbe. Al snel verscheen het hagedisje daar ook weer, en korte tijd later deed Aafje ook nog een bijzondere ontdekking. Kortom: wordt vervolgd!

Vermoeiende vakantieperikelen

Het doet me deugd dat er zo af en toe eens iemand is, die zich zorgen maakt als het eens een aantal dagen achtereen stil is op mijn weblog. Zo vaak gebeurt dat tenslotte niet, want ik streef er nog altijd naar om mijn weblog dagelijks bij te werken. Het zat er de laatste weken al een beetje in, dat dat niet zou blijven lukken. Sinds begin augustus zit ik weer in een fase van slopende vermoeidheid. Vooral de dagen waarop ik wat langer op pad was, zoals de dag bij het skûtsjesilen en mijn tocht langs de IJsselmeerkust hebben er behoorlijk ingehakt …

130826-1432x

En dat was na afloop van de heerlijke vaartocht die Aafje en ik afgelopen maandag samen met Jetske op de Gieterse wateren hebben gemaakt al niet anders. Hoewel je aan boord weinig meer hoeft te doen dan lekker zitten en genieten van net uitzicht, vergt het voortdurende geschommel van zo’n sloep meer van mijn bovenbenen dan mij lief is. Voeg daar over de hele dag nog wat wind en volop zon op je bol bij, dan zal duidelijk zijn, dat ik uiterst rozig thuis kwam. Daar kon een partijtje zwemmen in de Beulakerwijde niets aan af doen. In tegendeel zelfs, daar zal het niet beter van zijn geworden, maar het was het weer waard, want het was een heerlijke en uiterst gezellige dag …

130826-1623x

Dinsdag heb ik zo ongeveer de hele dag voor pampus gelegen om wat bij te tanken, maar dat zat er gisteren niet in. Een paar weken geleden hebben we nieuwe kozijnen gekregen, en die worden door Aafje en één van haar broers in eendrachtige samenwerking van een beschermende laag mergelwitte verf voorzien …

130828-1529x

Omdat de rust thuis ver te zoeken was, ben ik gistermiddag maar even naar het Weinterper Skar gereden. Daar heb ik een eigenlijk al weer net wat te lange kuier naar de dobbe gemaakt, maar mijn inspanning werd weer ruimschoots beloond. Het uitzicht vanaf het bankje was mooi en rustgevend als altijd, en ik kreeg er ook nog leuk en fotogeniek gezelschap …

130828-1323x

Net als in september 2012 kwam er bijna tien minuten lang een kleine levendbarende hagedis bij me op het bankje. Zowel beweeglijk als geduldig liet hij zich al die tijd van dichtbij portretteren, nu eens van links, dan weer van rechts. Ik zal er binnenkort nog wel eens een paar foto’s van tonen …

130828-1337x

Toen ik later op de middag nog even zat te rusten op de paal aan het begin van het pad naar de dobbe, streek daar een bloedrode heidelibel naast me neer. Die moest natuurlijk ook nog even op de foto, voordat ik de terugreis naar huis aanvaardde …

130828-1405x

Zo, hiermee zijn jullie eerst weer helemaal op de hoogte. Behalve de vermoeidheid die me plaagt, is er niets verontrustends aan de hand. Het zal zijn tijd wel weer even moeten hebben, tijd en rust … Van dat laatste zal de eerstkomende dagen echter wel niet zo gek veel terechtkomen, want van morgenmiddag t/m zondagmiddag komen Tijmen en Pepijn logeren. Omdat die mannetjes over het algemeen wel raad weten met mijn energie, zal het hier eerst nog wel even rustig blijven. Daarom wens ik jullie wat vroeger dan te doen gebruikelijk nu alvast een prettig weekend!

Adder, hagedis en ree

Nee, dit zijn niet de ingrediënten van het voorbije kerstmenu, maar drie dieren waar ik in augustus en september bijzondere ontmoetingen mee had. Mijnnikonenik vroeg zich n.a.v. het vorige logje over Aardige ontmoetingen in 2012 al af waar de adder bleef … Natuurlijk mag de onverwachte ontmoeting, die ik op een mooie vrijdag in augustus op de Merskenheide met een adder had, niet ontbreken. De afgelopen jaren heb ik daar wel eens vaker een adder kunnen fotograferen, maar ditmaal werd ik er echt door verrast 🙂

Terwijl ik over het zuidelijke pad wandelde, lukte het me die middag eindelijk weer eens om een paar andere vlinders te fotograferen dan de gebruikelijke witjes. Al doende wierp ik ook regelmatig even een blik op het pad voor me en hield ik ook de voet van het struikgewas links naast het pad in het oog, want het was typisch zo’n dag waarop daar wellicht ergens op een zonnig plekje een adder zou kunnen liggen. Dat bleek die dag echter niet het geval te zijn …

120810-1232x

Nadat ik het zuidelijke pad achter me had gelaten, zette ik halverwege het oostelijke pad de pas er even extra in, toen ik het bankje aan het eind van dat pad in zicht kreeg. Met de blik op het bankje gericht, zag ik onder in mijn blikveld amper een halve meter voor me plotseling een schim bewegen op het pad. Ik zou net mijn rechtervoet neerzetten om de volgende stap te maken, toen ik me realiseerde dat er vanuit de heide een adder van rechts naar links het pad overstak. In plaats van die voet neer te zetten, zette ik intuïtief flink af met mijn linkerbeen om over het beest heen te springen. Geloof me, als je maar genoeg adrenaline in je lijf hebt, dan kun je ook met MS in geval van nood nog een flinke sprong maken. Het was weer zo’n moment dat nog steeds op mijn netvlies staat, maar de adder -een njirre in goed Fries- staat gelukkig ook goed op een aantal foto’s. Van deze ontmoeting heb ik weer geleerd, dat je je bij de Merskenheide ook op de paden geen onachtzaamheid kunt veroorloven …

120810-1231x

Bijna anderhalve maand later zat ik op een zonnige zaterdagmiddag even op het bankje bij de dobbe in het Weinterper Skar. Ook hier zag ik na enige tijd vanuit mijn ooghoeken weer iets bewegen. Over de lange grashalmen naast het bankje kroop een hagedis omhoog, die zich aan het andere uiteinde gezellig naast me op het bankje in de zon nestelde. Het viel me op dat het beestje een aparte staart had, ik ging er op dat moment van uit dat hij wellicht aan het vervellen was, maar dat bleek toch niet het geval te zijn …

120922-1348x

Geert van Geert sines schreef ’s avonds in reactie op mijn foto’s van deze opvallende hagedis het volgende:

“Er is iets bijzonders met jouw hagedis.
Twee jaar geleden schreef ik over “Caudale autotomie”. Ik heb er een hekel aan om in mijn reacties links naar mijn eigen blog te zetten, maar hier moet het toch maar:
http://geertsines.wordpress.com/2010/09/24/caudale-autotomie/
Op de laatste foto op dat blog is een hagedis te zien met afgetrokken staart. De laatste zin in mijn blog is:
“Als het goed is krijgt deze wel een nieuwe, echter veel kortere staart.”
De hagedis die jij hebt gefotografeerd heeft zo’n kortere, opnieuw aangegroeide staart.
Dit soort foto’s zie je eigenlijk nooit, jij hebt volgens mij een unieke foto gemaakt.”

Als Geert dat zegt, dan neem ik dat graag aan, en daarmee zijn deze foto’s zeker bijzonder genoeg voor een speciaal plekje aan het eind van het jaar …

120922-1359x

De laatste en meest aaibare ontmoeting die ik nog even in herinnering wil roepen, is die met een grazende ree bij het Diakonieveen. Het verslag van dat tripje begon met: “Je hebt van die dagen met een gouden randje. Gisteren was zo’n dag …”

120917-1410x

Omdat het mooi weer was en mijn benen goed aanvoelden, besloot ik maandag 17 september aan het begin van de middag weer eens naar het Diakonieveen te rijden. Het werd een dag vol cadeautjes. Dat begon al voordat ik bij het parkeerplaatsje arriveerde, toen ik een ree in de berm zag staan …

120917-1411x

Terwijl ik de auto tot stilstand bracht, bleef het beestje rustig staan grazen. Het hief het schrandere kopje even naar me op, waardoor we oog in oog kwamen te staan. Nadat ze me even had opgenomen, boog de ree zich weer voorover om onverstoorbaar, maar absoluut attent weer door te graan met grazen …

120917-1412x

Bijna drie minuten lang stonden we tegenover elkaar, zij grazend en kijkend … ik klikkend en kijkend. Pas toen er vanuit een pad aan de rechterkant een paar mensen met een hondje de weg overstaken, verdween de ree met enkele soepele sprongen in het bos …

120917-1413x

Ik prijs mezelf een rijk mens, dat ik ondanks -misschien zelfs wel dankzij- die rotziekte waar ik mee zit opgescheept het afgelopen jaar weer een aantal van dit soort fraaie ontmoetingen mee heb mogen maken. Mijn fotokuiertjes worden weliswaar steeds wat korter en de beperkingen nemen gestaag toe, maar als 2013 op vergelijkbare wijze verloopt dan teken ik daarvoor!

Maar we zijn nog niet aan 2013 toe. Eerst neem ik jullie morgen weer even mee terug naar “De lange witte winter”, waarin we morgen in deel 7 o.a. de jaarwisseling van 2009-2010 meemaken en een prachtige whiteout in gaan.