In de tuin

De kruitdampen zijn weer opgetrokken en de zon scheen vrolijk vanmorgen, tijd om voor het eerst dit jaar eens een rondje door de tuin te maken. Er is voorlopig nog niets dat op winter wijst …

Integendeel, hoewel ’t nog maar 3 januari is, kondigt het naderende voorjaar zich alweer aan. Achter in de tuin worstelen de eerste voorjaarsbloeiers zich al door het beschermende bladerdek heen …

Wat meer in het zicht staan op enkele plaatsen de campanula en de maagdenpalm (Frisselgrien in het Fries) alweer (of nog steeds, dat weet je nooit bij deze planten) te pronken met hun paarse bloemetjes. Volgens Wikipedia wordt de maagdenpalm gerekend tot de zogenaamde afweerkruiden. Het zou afweer bieden tegen hekserij …

Voorlopig lijkt nog niets te wijzen op echt winterweer, maar de geschiedenis heeft geleerd dat dat snel kan veranderen.

In ’t voorjaarszonnetje

In de luwte van de oude druivenstam in ons tuintje stond vorige week een paars bloemetje parmantig in het voorjaarszonnetje te pronken …

Determinatie is nooit mijn sterkste kant geweest, maar ik denk dat dit de grote maagdenpalm (Vinca major) is, grut frisselgrien in het Fries …

Een geliefd bloemetje

Een paar weken geleden heb ik hier de liefde voor de nog steeds op de Nederlandse Rode Lijst van planten staande blauwe knoop (Succisa pratensis of Scabiosa succisa) al eens bezongen …





De foto’s van de blauwe knoop en de vele witjes die dat logje sierden heb ik indertijd gemaakt op een veldje bij de heide aan de westkant van het Weinterper Skar …





Tijdens een kuiertje aan de oostkant van het Weinterperp Skar ontdekte ik afgelopen week dat de bloemen geliefd worden door meer dieren dan alleen geaderde witjes en zweefvliegen …





Behalve witjes dartelden er nu ook verschillende citroenvlinders en een dagpauwoog rond. Hoe zeer ik mijn best ook deed, die laatste wilde niet even meewerken aan een kleine fotosessie …





Dat gemis werd echter ruimschoots goedgemaakt door deze fraaie roodbruine spin, die zich ophield bij een nog in knop staande blauwe knoop …




Witjes en blauwe knopen

Het kille en natte weer in augustus heeft hier en daar ook zijn voordelen. Zo bloeit in het Weinterper Skar de blauwe knoop al ruim een week of drie. De eerste twee foto’s heb ik op 6 augustus gemaakt op een veldje aan de zuidkant van het gebied …





De blauwe knoop (Succisa pratensis of Scabiosa succisa) is een vaste plant uit de kaardebolfamilie, die op de Nederlandse Rode Lijst van planten staat als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen …





In het Weinterper Skar komt de blauwe knoop gelukkig nog steeds in ruime mate voor. Omdat er aan het begin van de maand geen vlinders of andere insecten waren die even wilden meewerken aan een fotosessie op of rond de blauwe knoop, ben ik gistermiddag even in de herkansing gegaan …





Op een veldje in de buurt van de heide zag het blauw paars van de blauwe knopen. En dat was niet alles, het wemelde er van de geaderde witjes en het gonsde er van de bijen, hommels en zweefvliegen …





Op een bepaald moment lukte het me om een geaderd witje en een hommelzweefvlieg(?) samen op een blauwe knoop te fotograferen, maar over de laatste foto ben ik toch het meest tevreden …




De bloemetjes en de bijtjes

De Nederlandse Bijenhoudersvereniging (NBV) organiseert vandaag en morgen voor de vijfde achtereenvolgende keer de Open Imkerijdagen. Verspreid over het land doen ruim 200 individuele imkers of lokale imkerverenigingen mee aan deze open dagen …





Op de hierboven genoemde website van de NBV kun je zien welke imkers in jouw buurt meedoen aan de open dagen. Daarnaast vind je er alle mogelijke informatie over het wel en wee van de bijen en de bijenhouderij …





Omdat het hier in Fryslân al enkele dagen hoogzomer is met temperaturen rond de 27 graden, ga ik vandaag zelf niet op pad. Ik vermaak me vóór en na het warmste deel van de dag liever met de bloemetjes en de bijtjes in ons tuintje …





Nu we het warmste deel van de dag weer naderen, nestel ik me straks weer lekker in mijn stoel in de nog relatief koele woonkamer. Daar is het met de Tour op tv en de ventilator ernaast onder de huidige omstandigheden prima uit te houden …




Orchissen in de berm

Vorige week vrijdag zat ik lekker in een overhemd met korte mouwen in het Weinterper Skar, gistermiddag zat ik er bij een temperatuur van amper 11 graden weer met de winterjas aan …





Het was bewolkt en er stond een koude en vlagerige oostelijke wind, al met al geen goede omstandigheden voor de macrofotografie …





Maar omdat de berm in het Weinterper Skar nu weer bijna op zijn mooist is, heb ik daar toch maar een tijdje op mijn knieën tussen de eerste bloeiende brede orchissen gezeten …





Tijdens een forse windvlaag hadden zowel de orchissen als ik af en toe moeite om in verticale positie te blijven …




Valse start

De winter en ik hebben momenteel één ding gemeen, we hebben dit jaar allebei een valse start gemaakt.

De winter van 2013-2014 heeft in ons tuintje sinds 1 december slechts drie maal een nacht met lichte vorst opgeleverd met een laagste temperatuur van -1,9 ºC, en we hebben nog geen vlokje sneeuw gezien. Op de rand van de vijver staat momenteel zelfs een campanula vrolijk te bloeien alsof het eind mei, begin juni is …





Hoe anders was dat in de winter van 2012-2013. Toen kleurde de eerst sneeuw ons tuintje al op 5 december wit en kon ik van 1 december 2012 tot 19 januari 2013 al 23 vorstdagen noteren. Wat was het een feest om half januari talloze schaatsliefhebbers in actie te zien op de ijsvlakten van de Jan Durkspolder en de Ryptsjerksterpolder …





Het onbestemde weer van de laatste tijd, dat het midden houdt tussen herfst en voorjaar, doet mij bepaald geen goed. Sinds half december kamp ik al met die maar voortslepende vermoeidheid. Hoewel het langzaam maar zeker wel iets beter wordt, is het wachten nog op de grote doorbraak. Daarvoor heb ik toch even wat hulp van buitenaf nodig, denk ik. Het wachten is op een periode met mooi winterweer, maar die is voorlopig nog niet in zicht. Of op een avond met poollicht, maar die is ons onlangs ook weer door de neus geboord. Kortom: het blijft sukkelen …





Voeg daarbij, dat de auto sinds woensdag problemen met de remmen vertoont, dan zal duidelijk zijn, dat er ook de komende week weinig spannends op de agenda staat. De komende dagen zal ik me daarom eerst maar eens op wat achterstallige weergrafiekjes storten (denk ik).