Orchissen ‘in beweging’

Hoewel ik na enig zoekwerk toch nog een paar echte koekoeksbloemen en zelfs twee brede orchissen had gevonden, liep ik enige tijd later toch enigszins teleurgesteld terug naar de auto. Ik was in het verleden beter gewend hier. Vlak voordat ik bij de parkeerplaats was, besloot ik nog even een paar stappen zijwaarts te maken. ’t Idee was om nog even wat plaatjes te scoren van de zee aan boterbloemen daar…

De boterbloemen werden al snel bijzaak. Zodra ik een paar voorzichtige stappen in het veld met de boterbloemen had gezet, zag ik het paars van een brede orchis tussen het groen en geel door schemeren. En al snel werd duidelijk dat er nog veel meer stonden. Ik kon maar tot één conclusie komen: de orchissen waren het oude pad overgestoken om zich opnieuw te vestigen aan de andere kant. En zo te zien hebben ze het daar prima naar de zin …

Op zoek naar de orchis

Half mei had ik al een kuiertje in het Weinterper Skar gemaakt, omdat ik hoopte dat misschien de eerste orchissen te vinden zouden zijn. Dat was wat al te optimistisch, maar met de heiderinkelbel en de wetterpinksterblom was ik toen ook erg blij. Vorige week ben ik in de herkansing gegaan voor de orchissen …

De plek waar ik ze hoopte te zien bood geen erg hoopvolle aanblik. Tot drie jaar geleden liep hier de Nije Heawei. De berm van die smalle landweg bood jaarlijks rond deze tijd een feestelijk aanblik, omdat er steevast een keur aan orchissen tot bloei kwam. Nu niet meer. Het veld ten noorden van de weg ging daar in mei/juni vaak schuil onder een zacht golvende roze zee van van echte koekoeksbloemen. Ook daar was nu niets van te zien. Zou ik dan ook nu nog te vroeg zijn …?

Ik besloot eerst maar eens even te genieten van rust en uitzicht op het ‘Afanja-bankje’ langs het pad. Nadat mijn onderdanen hun kracht hadden hervonden, besloot ik enige tijd later net als twee weken eerder toch maar weer met enige rekkelijkheid der regels behoedzaam wat dieper in ’t groen op zoek te gaan. Dat leverde me na enig zoeken toch nog een paar orchissen en enkele echte koekoeksbloemen op …

– morgen nog wat van dit moois –

’t Skar kleurt weer mooi

Ter gelegenheid van Pinksteren onderbreek ik de serie die ik tijdens onze vakantie aan de rand van het platteland heb gemaakt even voor een paar kleurrijke foto’s die ik dinsdag in het Weinterper Skar heb gemaakt.

Je hebt van die dagen dat alles even op zijn plek valt, dinsdag was weer zo’n dag. Het was de laatste warme dag van de vorige ‘mooi weer periode’. Omdat ik ’s ochtends bij de koffie al voelde, dat zowel mijn benen als mijn buik me niet al te veel plaagden, besloot ik tegen half elf in de auto te stappen en koers te zetten naar het Weinterper Skar. De laatste keer was ik er aan de westkant, ditmaal was de oostkant weer aan de beurt, want daar is het eind mei – begin juni altijd het mooist.

In de vakantie kwamen de meeste foto’s me bijna letterlijk aanwaaien, hier moest ik er weer even voor werken, want dat laag-bij-de-grondse macrowerk kost me steeds meer kracht en concentratie. Met behulp van mijn viskrukje en tussendoor tweemaal een fijne pauze op het daarvoor bestemde bankje, is het een serie geworden waar ik weer dik tevreden over ben.

De eerste bloem die ik hoopte te zien, was de Echte koekoeksbloem (Silene flos-cuculi) – Kraneblom in het Fries. Altijd mooi, maar vaak lastig te fotograferen, omdat hij bij het minste of geringste zuchtje wind al vriendelijk begint te wuiven …

180515-1158x

Nummer twee was de Brede orchis (Dactylorhiza majalis). Deze bloem met de prachtige Friese naam Frouljustriennen (vrouwentranen) staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als vrij zeldzaam en sterk afgenomen. In het Weinterper Skar kleuren de orchissen gelukkig elk jaar een deel van het blauwgrasland in mei-juni paarsgroen …

180515-1057x

Het Veenpluis (Eriophorum angustifolium) – Moark in het Fries – is vaak nog het meest lastig van dichtbij te fotograferen, omdat het graag natte voeten heeft. Het is gelukt en ik ben droog gebleven …

180515-1126x

Heidekartelblad (Pedicularis sylvatica) – Heiderinkelbel in het Fries – is de laatste en waarschijnlijk ook de meest zeldzame van het stel. Het is zeker het kleinste plantje in deze serie. Het heidekartelblad is zo klein, dat het minuscule vliegje op de onderstaande foto me tijdens het maken niet is opgevallen …

180515-1131x

Om de afmetingen te omschrijven gaat het eerder om millimeters dan om centimeters. Om een idee te geven van het formaat van dit nietige bloemetje heb ik in 2011 mijn aansteker er maar eens naast gelegd …

110502-1354x

Zo, tot hier en niet verder eerst. Bij een volgend bezoekje aan het Weinterper Skar hoop ik weer eens wat juffers of libellen te kunnen fotograferen.

Fijne Pinksterdagen verder!

Bijzondere bloemen

Maandag schreef ik hier al dat de brede orchis (Dactylorhiza majalis) dit jaar wel erg vroeg in bloei staat in het Weinterper Skar. Maar ja, dat is niet zo gek na een aprilmaand, waarin de gemiddelde temperatuur in onze omgeving zo’n 5 graden boven het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 lag. Het leek mij in ieder geval een prima onderwerp voor een logje op Bevrijdingsdag …

Deze orchidee is in Nederland en België wettelijk beschermd en staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als vrij zeldzaam en sterk afgenomen. De voornaamste bedreigingen voor de brede orchis zijn de verdroging en vermesting van zijn biotopen. In sommige natuurgebieden, zoals het Weinterper Skar, wordt de grond kunstmatig schraal gehouden door na het maaien het gras af te voeren. Dankzij deze manier van werken kan de brede orchis hier elk jaar in mei-juni blijven bloeien …

Ik vind het elk jaar weer een feest om foto’s van deze schoonheid te maken …

Elders in het Weinterper Skar bloeit een nog zeldzamer plantje: het heidekartelblad (Pedicularis sylvatica). Het heidekartelblad staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en zeer sterk in aantal afgenomen. De plant schijnt tot 25 cm groot te kunnen worden, maar zo groot heb ik ze nog nooit gezien. Over het algemeen houdt het met 5 tot 10 cm wel op, maar vaak halen ze dat niet …

Het bloemetje is bijzonder klein, om de afmetingen te omschrijven gaat het eerder om millimeters dan om centimeters. Om een idee te geven van het formaat van dit nietige bloemetje heb ik mijn aansteker er maar weer even naast gelegd. Nee, geen zorg, ik heb hem ter plekke niet gebruikt. Ook in het Weinterper Skar is het namelijk erg droog, sinds enige tijd geldt er dan ook een rookverbod …

Om de werkelijk prachtige bloemetjes te kunnen laten zien komt de Raynox DCR-250 Macro voorzetlens weer goed van pas. Die naam noem ik nog maar eens, omdat er nog regelmatig wordt gevraagd naar de lens die ik gebruik. Om daarover dan ook maar meteen volledig te zijn: de camera waarmee ik werk is de Canon PowerShot SX1 IS

Terug nu naar het heidekartelblad. Mooi hè …

Maar het is wel weer zo’n plantje dat verloren dreigt te gaan als we met z’n allen niet heel zuinig omgaan met ons milieu en de laatste stukjes natuur die ons land nog rijk is. De gemeente Opsterland heeft ook voor het Weinterper Skar, dat deel uitmaakt van het beekdal Koningsdiep, in Den Haag de noodklok geluid voor de bezuinigingen op natuur …

Best mogelijk dat er volgende week nog een paar foto’s van deze kleine wonderen der natuur volgen. Dinsdag staat er weer een fotokuier met Jetske op het programma, en ik weet dat die elk jaar met veel plezier letterlijk en fuguurlijk plat gaat voor al dit moois …