’t Skar kleurt weer mooi

Ter gelegenheid van Pinksteren onderbreek ik de serie die ik tijdens onze vakantie aan de rand van het platteland heb gemaakt even voor een paar kleurrijke foto’s die ik dinsdag in het Weinterper Skar heb gemaakt.

Je hebt van die dagen dat alles even op zijn plek valt, dinsdag was weer zo’n dag. Het was de laatste warme dag van de vorige ‘mooi weer periode’. Omdat ik ’s ochtends bij de koffie al voelde, dat zowel mijn benen als mijn buik me niet al te veel plaagden, besloot ik tegen half elf in de auto te stappen en koers te zetten naar het Weinterper Skar. De laatste keer was ik er aan de westkant, ditmaal was de oostkant weer aan de beurt, want daar is het eind mei – begin juni altijd het mooist.

In de vakantie kwamen de meeste foto’s me bijna letterlijk aanwaaien, hier moest ik er weer even voor werken, want dat laag-bij-de-grondse macrowerk kost me steeds meer kracht en concentratie. Met behulp van mijn viskrukje en tussendoor tweemaal een fijne pauze op het daarvoor bestemde bankje, is het een serie geworden waar ik weer dik tevreden over ben.

De eerste bloem die ik hoopte te zien, was de Echte koekoeksbloem (Silene flos-cuculi) – Kraneblom in het Fries. Altijd mooi, maar vaak lastig te fotograferen, omdat hij bij het minste of geringste zuchtje wind al vriendelijk begint te wuiven …

Nummer twee was de Brede orchis (Dactylorhiza majalis). Deze bloem met de prachtige Friese naam Frouljustriennen (vrouwentranen) staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als vrij zeldzaam en sterk afgenomen. In het Weinterper Skar kleuren de orchissen gelukkig elk jaar een deel van het blauwgrasland in mei-juni paarsgroen …

Het Veenpluis (Eriophorum angustifolium) – Moark in het Fries – is vaak nog het meest lastig van dichtbij te fotograferen, omdat het graag natte voeten heeft. Het is gelukt en ik ben droog gebleven …

Heidekartelblad (Pedicularis sylvatica) – Heiderinkelbel in het Fries – is de laatste en waarschijnlijk ook de meest zeldzame van het stel. Het is zeker het kleinste plantje in deze serie. Het heidekartelblad is zo klein, dat het minuscule vliegje op de onderstaande foto me tijdens het maken niet is opgevallen …

Om de afmetingen te omschrijven gaat het eerder om millimeters dan om centimeters. Om een idee te geven van het formaat van dit nietige bloemetje heb ik in 2011 mijn aansteker er maar eens naast gelegd …

Zo, tot hier en niet verder eerst. Bij een volgend bezoekje aan het Weinterper Skar hoop ik weer eens wat juffers of libellen te kunnen fotograferen.

Fijne Pinksterdagen verder!

Orchisfoto’s – the making of …

Nadat we een gezamenlijke fotokuier in de kop van Overijssel onlangs al eens hadden uitgesteld vanwege mijn gezondheidsperikelen, kwam mijn fotomaatje afgelopen dinsdag naar Drachten. We troffen het niet echt met het weer, want in de loop van de ochtend trokken er nogal wat buien met regen en af en toe een klap onweer over de provincie …





Toen de lucht tegen het eind van de ochtend wat meer blauw begon te vertonen, besloten we een ritje naar het Weinterper Skar te maken. Daar bloeiden de eerste brede orchissen tenslotte, en die wilde Jetske toch wel graag weer even bekijken en fotograferen …





Halverwege de rit begon het tot ons verdriet alweer te regenen, daarom zijn we eerst maar even doorgereden naar de Peelrug, zodat Jetske ook de stand van zaken daar weer even in ogenschouw kon nemen. Het bleef bij een beperkte blik op de bouwplaats vanuit de auto, want toen we daar waren, kwam de regen weer met bakken uit de lucht …





Er restte ons weinig anders dan toch maar naar het Skar te rijden, en te hopen dat het snel droog zou worden. En dat gebeurde ook. Maar lang duurde dat niet, want al snel kwam er een volgende bui met rollende donder opzetten, zodat we ons schielijk tijdelijk terugtrokken in de auto. Zodra de lucht weer begon op te klaren, vleide Jetske zich op de van haar bekende wijze in haar speciale fotografiebroek neer in het natte gras langs de Nije Heawei …





Omdat ik vorige week al een exemplaar van de brede orchis had gefotografeerd en er nog maar enkele echte koekoeksbloemen bloeiden, heb ik me er toe beperkt om wat landschapfoto’s en een paar foto’s van Jetske in de berm te maken. Toen de zon zowaar begon te schijnen, heb ik mij tactisch teruggetrokken op de afsluitboom van het noordelijke pad.  Daar vandaan kon ik zonder teveel spanning in mijn benen Jetske’s doen en laten mooi in de gaten houden …





En voor wie nu benieuwd is naar het resultaat van Jetske’s geploeter in die kletsnatte berm, haar foto’s van de brede orchis en een enkele echte koekoeksbloem zijn hier te zien: Brede orchis in het Weinterper Skar.

Bijpraten in de berm

Na een week van stilte op mijn weblog wordt het tijd om weer eens even bij te praten. Om te beginnen wil ik jullie bedanken voor alle hartelijke en meelevende reacties op mijn weblog en via de mail naar aanleiding van het logje ‘De regen en de drup‘. Je wordt weliswaar niet echt beter of veel wijzer van dergelijke reacties, maar ze dragen er zeker aan bij om de moed erin te houden!

Ik heb de antibioticakuur ter bestrijding van de ziekte van Lyme intussen afgerond, maar verder is er nog weinig veranderd. Ik sta nog steeds ’s ochtends moe op en ik ga ’s avonds doodmoe weer naar bed. En tussendoor sukkel ik regelmatig even weg in mijn stoel, vooral beeldschermen -ongeacht of om pc, tv of iPad gaat- doen me al snel wegdoezelen …





Om toch af en toe wat frisse lucht op te snuiven en wat zon op mijn huid te vangen, heb ik de afgelopen week een paar maal een ritje langs wat bekende plekjes in de omgeving gemaakt. Echte fotokuiertjes zitten er als gevolg van de aanhoudende vermoeidheid en uiterst hinderlijke rugpijn niet in, maar even een stukje langs een berm struinen lukt nog wel. Het Weinterper Skar mag daarbij natuurlijk niet ontbreken, al viel daar tot nu toe niet zo gek veel te beleven. Maandag kleurde de berm langs de Nije Heawei nog volledig groen, net als het aangrenzende blauwgraslandje. En nadat het struikgewas langs de weg en de wandelpaden hier onlangs zijn verwijderd, zijn er zoals verwacht ook weinig of geen insecten te fotograferen …





Omdat het zo langzamerhand wel tijd werd dat de eerste brede orchissen zich in de berm zouden laten zien, heb ik gistermiddag nog eens een ritje naar het Skar gemaakt. In eerste instantie leek er nog weinig veranderd te zijn, maar toen ik mijn ogen wat beter de kost gaf, zag ik toch de eerste orchissen tussen het gras tevoorschijn komen …





Net als veel andere bloemen en planten zijn ook de brede orchissen dit jaar een dag of tien tot veertien later dan in de twee voorgaande jaren. In Fryslân zeggen we dan ‘Better let as net’ oftewel ‘Beter laat dan niet’. Daar houd ik het met de bestrijding van mijn Lyme eerst ook maar op. Voorlopig blijf ik het nog maar even rustig aan doen, zodat de antibiotica nog wat na kan sudderen in mijn lijf …




Orchissen in de berm

Vorige week vrijdag zat ik lekker in een overhemd met korte mouwen in het Weinterper Skar, gistermiddag zat ik er bij een temperatuur van amper 11 graden weer met de winterjas aan …





Het was bewolkt en er stond een koude en vlagerige oostelijke wind, al met al geen goede omstandigheden voor de macrofotografie …





Maar omdat de berm in het Weinterper Skar nu weer bijna op zijn mooist is, heb ik daar toch maar een tijdje op mijn knieën tussen de eerste bloeiende brede orchissen gezeten …





Tijdens een forse windvlaag hadden zowel de orchissen als ik af en toe moeite om in verticale positie te blijven …




De brede orchis bloeit weer

Voor de fotoserie van vandaag hoefde ik niet ver te lopen …





Zodra de veldbloemen tot bloei komen, kun je in het Weinterper Skar al in de berm te kust en te keur …





Eén van de blikvangers is de brede orchis, die behalve in het verboden blauwgrasland ook in grote aantallen in de berm staat te pronken …





De brede orchis is in Nederland en België wettelijk beschermd en staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als vrij zeldzaam en sterk afgenomen …





Elk jaar zijn er weer van die onnozele halzen die één of meerdere exemplaren uitsteken om ze in de eigen tuin te planten …





Een domme en zinloze actie, want deze prachtige plant stelt strenge eisen aan de bodemgesteldheid …





Ook deze plant heeft weer mooie Friese naam: frouljustriennen, oftewel in het Nederlands: vrouwentranen




Bijzondere bloemen

Maandag schreef ik hier al dat de brede orchis (Dactylorhiza majalis) dit jaar wel erg vroeg in bloei staat in het Weinterper Skar. Maar ja, dat is niet zo gek na een aprilmaand, waarin de gemiddelde temperatuur in onze omgeving zo’n 5 graden boven het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 lag. Het leek mij in ieder geval een prima onderwerp voor een logje op Bevrijdingsdag …

Deze orchidee is in Nederland en België wettelijk beschermd en staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als vrij zeldzaam en sterk afgenomen. De voornaamste bedreigingen voor de brede orchis zijn de verdroging en vermesting van zijn biotopen. In sommige natuurgebieden, zoals het Weinterper Skar, wordt de grond kunstmatig schraal gehouden door na het maaien het gras af te voeren. Dankzij deze manier van werken kan de brede orchis hier elk jaar in mei-juni blijven bloeien …

Ik vind het elk jaar weer een feest om foto’s van deze schoonheid te maken …

Elders in het Weinterper Skar bloeit een nog zeldzamer plantje: het heidekartelblad (Pedicularis sylvatica). Het heidekartelblad staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en zeer sterk in aantal afgenomen. De plant schijnt tot 25 cm groot te kunnen worden, maar zo groot heb ik ze nog nooit gezien. Over het algemeen houdt het met 5 tot 10 cm wel op, maar vaak halen ze dat niet …

Het bloemetje is bijzonder klein, om de afmetingen te omschrijven gaat het eerder om millimeters dan om centimeters. Om een idee te geven van het formaat van dit nietige bloemetje heb ik mijn aansteker er maar weer even naast gelegd. Nee, geen zorg, ik heb hem ter plekke niet gebruikt. Ook in het Weinterper Skar is het namelijk erg droog, sinds enige tijd geldt er dan ook een rookverbod …

Om de werkelijk prachtige bloemetjes te kunnen laten zien komt de Raynox DCR-250 Macro voorzetlens weer goed van pas. Die naam noem ik nog maar eens, omdat er nog regelmatig wordt gevraagd naar de lens die ik gebruik. Om daarover dan ook maar meteen volledig te zijn: de camera waarmee ik werk is de Canon PowerShot SX1 IS

Terug nu naar het heidekartelblad. Mooi hè …

Maar het is wel weer zo’n plantje dat verloren dreigt te gaan als we met z’n allen niet heel zuinig omgaan met ons milieu en de laatste stukjes natuur die ons land nog rijk is. De gemeente Opsterland heeft ook voor het Weinterper Skar, dat deel uitmaakt van het beekdal Koningsdiep, in Den Haag de noodklok geluid voor de bezuinigingen op natuur …

Best mogelijk dat er volgende week nog een paar foto’s van deze kleine wonderen der natuur volgen. Dinsdag staat er weer een fotokuier met Jetske op het programma, en ik weet dat die elk jaar met veel plezier letterlijk en fuguurlijk plat gaat voor al dit moois …