Betrapt bij de heiderinkelbel

Na het groen en geel van gisteren is vandaag het roze aan de beurt, roze van het heidekartelblad. Heidekartelblad – heiderinkelbel in het Fries – is een bijzondere tweejarige plant met hele mooie, kleine bloemetjes …

Heidekartelblad staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en zeer sterk in aantal afgenomen. In het Weinterper Skar laat het zich gelukkig vrijwel elk jaar weer zien ….

In de eerste jaren waarin ik blogde was er maar hier en daar een bloemetje te vinden. Ondanks het feit dat ze op en vlak langs een pad stonden, was de kans om er eentje over het oog te zien erg groot. Het zijn namelijk zoals ik al eerder schreef hele kleine bloemetjes. Kijk maar …

Op en langs het pad kon ik het heidekartelblad dinsdag niet vinden, maar vlak naast het pad stonden ze nu in grote roze pollen bijeen (zie foto 2). Er zat niets anders op dan even een paar stappen op verboden gebied te zetten om een paar macrofoto’s te kunnen maken …

De volgende foto laat mooi zien waarom heidekartelblad in het Fries heiderinkelbel heet. Als de vruchten rijp zijn, gaan de zaadjes in de zaaddoos zachtjes ‘rinkelen’ als de wind ze in beweging brengt. Zo wordt althans gezegd … In dit geval zijn de zaadjes al uit het zaaddoosje tevoorschijn gekomen …

Terwijl ik daar – met mijn rug naar het pad – geconcentreerd zat te fotograferen, hoorde ik op een bepaald moment zachtjes ’t nog altijd vrij kenmerkende geluid van een VW naderen. Ik wist meteen dat het mis was, maar omdat ik nu toch al gezien en dus betrapt was, besloot ik maar rustig door te gaan met fotograferen.

“Jo witte wol dat jo yn kwetsber gebiet sitte tink …!?” hoorde ik de man van Staatsbosbeheer zeggen, nadat hij de auto tot stilstand had gebracht.
“Ja, it is my bekend, mar ik koe it net litte om even een pear close-ups van de heiderinkelbel te meitsjen,” antwoordde ik.

De mensen die hier al langer meelezen, weten dat ik ervaring heb op dit gebied. Een jaar of twaalf geleden werd ik op vergelijkbare wijze pakweg 50 meter verderop eens op mijn schouders getikt door een tweetal Boa’s bij het fotograferen van de blauwe knoop. Nadat ik mijn fout had erkend, volgde toen een goed gesprek. En daar bleef het bij. Dinsdag ging het niet anders. De man van SBB kende zijn pappenheimers. Aan de manier waarop ik behoedzaam terug stapte naar het pad, had hij al gezien dat ik goed volk was. Aan het eind van het gesprek wenseten we elkaar nog een genoeglijke dag …

’t Skar kleurt weer mooi

Ter gelegenheid van Pinksteren onderbreek ik de serie die ik tijdens onze vakantie aan de rand van het platteland heb gemaakt even voor een paar kleurrijke foto’s die ik dinsdag in het Weinterper Skar heb gemaakt.

Je hebt van die dagen dat alles even op zijn plek valt, dinsdag was weer zo’n dag. Het was de laatste warme dag van de vorige ‘mooi weer periode’. Omdat ik ’s ochtends bij de koffie al voelde, dat zowel mijn benen als mijn buik me niet al te veel plaagden, besloot ik tegen half elf in de auto te stappen en koers te zetten naar het Weinterper Skar. De laatste keer was ik er aan de westkant, ditmaal was de oostkant weer aan de beurt, want daar is het eind mei – begin juni altijd het mooist.

In de vakantie kwamen de meeste foto’s me bijna letterlijk aanwaaien, hier moest ik er weer even voor werken, want dat laag-bij-de-grondse macrowerk kost me steeds meer kracht en concentratie. Met behulp van mijn viskrukje en tussendoor tweemaal een fijne pauze op het daarvoor bestemde bankje, is het een serie geworden waar ik weer dik tevreden over ben.

De eerste bloem die ik hoopte te zien, was de Echte koekoeksbloem (Silene flos-cuculi) – Kraneblom in het Fries. Altijd mooi, maar vaak lastig te fotograferen, omdat hij bij het minste of geringste zuchtje wind al vriendelijk begint te wuiven …

180515-1158x

Nummer twee was de Brede orchis (Dactylorhiza majalis). Deze bloem met de prachtige Friese naam Frouljustriennen (vrouwentranen) staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als vrij zeldzaam en sterk afgenomen. In het Weinterper Skar kleuren de orchissen gelukkig elk jaar een deel van het blauwgrasland in mei-juni paarsgroen …

180515-1057x

Het Veenpluis (Eriophorum angustifolium) – Moark in het Fries – is vaak nog het meest lastig van dichtbij te fotograferen, omdat het graag natte voeten heeft. Het is gelukt en ik ben droog gebleven …

180515-1126x

Heidekartelblad (Pedicularis sylvatica) – Heiderinkelbel in het Fries – is de laatste en waarschijnlijk ook de meest zeldzame van het stel. Het is zeker het kleinste plantje in deze serie. Het heidekartelblad is zo klein, dat het minuscule vliegje op de onderstaande foto me tijdens het maken niet is opgevallen …

180515-1131x

Om de afmetingen te omschrijven gaat het eerder om millimeters dan om centimeters. Om een idee te geven van het formaat van dit nietige bloemetje heb ik in 2011 mijn aansteker er maar eens naast gelegd …

110502-1354x

Zo, tot hier en niet verder eerst. Bij een volgend bezoekje aan het Weinterper Skar hoop ik weer eens wat juffers of libellen te kunnen fotograferen.

Fijne Pinksterdagen verder!

Klein, maar fijn: heidekartelblad

Nadat we ons vorige week woensdag bij een van de zuidelijke vennetjes in het Weinterper Skar een tijdlang hadden vermaakt met het fotograferen van kikkers, juffers en een pas uitgeslopen libel, liepen we over het pad terug naar de weg …

160511-1255x

Toen we halverwege het pad waren, adviseerde ik Jetske om toch vooral nog even uit te kijken naar het heidekartelblad. Heidekartelblad (Pedicularis sylvatica) is een giftige, halfparasitaire, tweejarige plant met hele kleine roze bloemetjes. De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en zeer sterk in aantal afgenomen …

160511-1254x

Ik wist waar een paar polletjes heidekartelblad verscholen tussen het gras staan, maar Jetske liep er – zoals ik al min of meer had verwacht – aan voorbij zonder ze op te merken. Dat is overigens niet zo gek, want die bloemetjes zijn echt heel klein. Om aan te tonen hoe klein ze zijn, heb ik een paar jaar geleden ter vergelijking eens een aansteker bij die bloemetjes gelegd …

160511-1253x

En zo zien ze eruit als je ze eens bekijkt met behulp van een macrolens … mooi hè …!?

160509-1345x

2013 in beeld: mei

Ook in mei bleven de temperaturen te laag voor de tijd van het jaar, maar langzaam maar zeker kwam er toch weer wat kleur in het landschap. Terwijl de eerste koeien weer naar buiten kwamen, kleurden sommige weilanden geel van de paardenbloemen …

130509-1355x

Wij hadden half mei een vakantiereünie in Noord-Brabant. Gelukkig konden we ons daar s avonds gezellig warmen rond het haardvuur, want lekker buiten zitten was er helaas niet bij …

130518-1906x

Eind mei was het eindelijk zo ver, dat de macrolens weer vrijwel dagelijks gebruikt kon worden. Behalve de insecten kwamen ook de bloemen weer tot leven, zoals één van de kleinste wilde bloemetjes die ik ken, het heidekartelblad in het Weinterper Skar …

130522-1357x

In datzelfde Weinterper Skar kon ik eind mei ook eindelijk de eerste juffertjes en libellen op de gevoelige plaat vastleggen …

130528-1401x

20.000 dagen feest

Nou ja …, dat moet je niet al te letterlijk nemen natuurlijk … Maar zo lang je zelf regelmatig wat slingers kunt en wilt ophangen om het leven wat kleur en fleur te geven, dan is het ook met een chronische ziekte nog steeds de moeite waard …

130522-1352x

Eén van de apps op mijn iPad wees me er onlangs op dat het vandaag -donderdag 23 mei 2013- 20.000 dagen geleden is, dat ik op de wereld ben gezet …

130522-1349x

Op deze 20.000-ste dag van mijn leven heb ik gekozen voor wat fijne en kleine roze slingers, die ik gistermiddag in het Weinterper Skar letterlijk op mijn pad aantrof: de bloemetjes van het heidekartelblad

130522-1350x

Om te laten zien hoe klein en fijn de bloemetjes van het heidekartelblad (Pedicularis sylvatica) zijn, heb ik er maar weer even een aansteker bij gelegd …

130522-1359x

Het heidekartelblad staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en zeer sterk in aantal afgenomen. In het Weinterper Skar doen ze het ondanks -of juist dankzij- het koude voorjaar op dit moment erg goed …

130522-1358x

Zo, en nu zal ik mezelf eens een feestelijke borrel inschenken, want een ander doet het toch niet …  🙂

Bijzondere bloemen

Maandag schreef ik hier al dat de brede orchis (Dactylorhiza majalis) dit jaar wel erg vroeg in bloei staat in het Weinterper Skar. Maar ja, dat is niet zo gek na een aprilmaand, waarin de gemiddelde temperatuur in onze omgeving zo’n 5 graden boven het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 lag. Het leek mij in ieder geval een prima onderwerp voor een logje op Bevrijdingsdag …

Deze orchidee is in Nederland en België wettelijk beschermd en staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als vrij zeldzaam en sterk afgenomen. De voornaamste bedreigingen voor de brede orchis zijn de verdroging en vermesting van zijn biotopen. In sommige natuurgebieden, zoals het Weinterper Skar, wordt de grond kunstmatig schraal gehouden door na het maaien het gras af te voeren. Dankzij deze manier van werken kan de brede orchis hier elk jaar in mei-juni blijven bloeien …

Ik vind het elk jaar weer een feest om foto’s van deze schoonheid te maken …

Elders in het Weinterper Skar bloeit een nog zeldzamer plantje: het heidekartelblad (Pedicularis sylvatica). Het heidekartelblad staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en zeer sterk in aantal afgenomen. De plant schijnt tot 25 cm groot te kunnen worden, maar zo groot heb ik ze nog nooit gezien. Over het algemeen houdt het met 5 tot 10 cm wel op, maar vaak halen ze dat niet …

Het bloemetje is bijzonder klein, om de afmetingen te omschrijven gaat het eerder om millimeters dan om centimeters. Om een idee te geven van het formaat van dit nietige bloemetje heb ik mijn aansteker er maar weer even naast gelegd. Nee, geen zorg, ik heb hem ter plekke niet gebruikt. Ook in het Weinterper Skar is het namelijk erg droog, sinds enige tijd geldt er dan ook een rookverbod …

Om de werkelijk prachtige bloemetjes te kunnen laten zien komt de Raynox DCR-250 Macro voorzetlens weer goed van pas. Die naam noem ik nog maar eens, omdat er nog regelmatig wordt gevraagd naar de lens die ik gebruik. Om daarover dan ook maar meteen volledig te zijn: de camera waarmee ik werk is de Canon PowerShot SX1 IS

Terug nu naar het heidekartelblad. Mooi hè …

Maar het is wel weer zo’n plantje dat verloren dreigt te gaan als we met z’n allen niet heel zuinig omgaan met ons milieu en de laatste stukjes natuur die ons land nog rijk is. De gemeente Opsterland heeft ook voor het Weinterper Skar, dat deel uitmaakt van het beekdal Koningsdiep, in Den Haag de noodklok geluid voor de bezuinigingen op natuur …

Best mogelijk dat er volgende week nog een paar foto’s van deze kleine wonderen der natuur volgen. Dinsdag staat er weer een fotokuier met Jetske op het programma, en ik weet dat die elk jaar met veel plezier letterlijk en fuguurlijk plat gaat voor al dit moois …