Een stijlvol bankje

Enkele minuten nadat ik een paar foto’s had gemaakt van de takkenzooi in de windmotor aan de Westersanning bij Oudega zag ik opnieuw een opvallend onderwerp opdoemen. In de berm van de Manjepetswei tussen Oudega en Earnewâld stond ineens een kleurrijk bankje …

Dat herinnerde mij er ineens aan dat 2017 is uitgeroepen tot het ‘Stijljaar‘. Door heel Nederland wordt aandacht besteed aan het jubileum van De Stijl. Omdat er in de geschiedenis van De Stijl een prominente plaats is voor Drachten, had ik me begin dit jaar voorgenomen om daar in mijn weblog ook af en toe wat aandacht te besteden, maar dat is er vanwege mijn gezondheidsperikelen helaas niet van gekomen …

Dit bankje heeft in opdracht van Doarpsbelang Aldegea in mei een kleurrijke make-over gekregen van cliënten van dagbesteding Tierelantuintje. Met de strakke lijnen en de herkenbare primaire kleuren van De Stijl brengt Oudega een mooie ode aan kunstenaar Theo van Doesburg die Drachten met zijn abstracte kunst internationaal op de kaart zette …

Theo van Doesburg had zijn eerste grote opdracht in Drachten. In 1921 mocht hij de kleurschema’s ontwerpen voor zestien middenstandswoningen in de Torenstraat. In deze straat, die in de volksmond de ‘Papegaaienbuurt’ wordt genoemd, zijn die stijlkleuren nog steeds terug te zien. Museum Dr8888 heeft een van de woningen teruggebracht in de originele staat en geopend voor het publiek. Als ik eraan denk, zal ik in de resterende maanden van het jaar proberen hier nog eens wat van de Stijlelementen in Drachten te tonen …

Secuur plagwerk

Woensdag eindigde ik hier met de foto van een latje in de berm van de Nije Heawei aan de oostelijke kant van het Weinterper Skar. Vandaag pak ik de draad weer op bij dat stokje met het opschrift “Niet frezen” …

De Nije Heawei wordt teruggeven aan de natuur. Het asfalt en een overbodig geworden waterafvoerbuis naast de weg worden verwijderd. Ook de bermen worden aangepakt. Het stuk berm ten zuiden van de weg, dat grenst aan een stuk blauwgrasland, bevat kwetsbare vegetatie zoals wonderschone brede orchissen. Daarom krijgt de berm hier een speciale behandeling, de bovenste laag wordt voorzichtig geplagd met een kraan, zodat deze toplaag na het verwijderen van het asfaltwegdek weer teruggelegd kan worden. Of het handig is om die plaggen op de eveneens kwetsbare vegetatie daar vlak achter te leggen, is maar de vraag …

“Maar,” zo zei de kraanmachinist”, “Pieter hat sein dat it sa moat, en dan bart it sa.”
En Pieter kan het denkelijk weten, want dat schijnt een van de regionale opperhoofden van Staatbosbeheer te zijn … En dus gebeurt het zo 😉

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.



Het is begonnen

Boswachter Herman had niets te veel gezegd, toen hij me vorige week vertelde dat er deze week begonnen zou worden met de herinrichting van de Nije Heawei, want maandagochtend vond ik meteen na het opstaan al een mailtje van projectmanager N381 Anne Meijer in mijn mailbox:

“Goedemorgen Jan,

Het is al weer een tijdje geleden dat we voor het laatst contact hebben gehad.
Deze week (hoogstwaarschijnlijk vandaag) wordt gestart met de herinrichtingswerkzaamheden van de Nije Heawei.
De werkzaamheden worden uitgevoerd door Aannemersbedrijf Lolkema.
Ik hoop je hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.

Mei freonlike groetnis,
– Anne Meijer”

En dus ben ik aan het begin van de middag in de auto gestapt om verslag te doen van het begin van de werkzaamheden op dit zo geliefde plekje. De onderstaande foto’s kunnen worden vergroot door erop te klikken, linksonder de foto’s verschijnt daarbij een korte omschrijving …

De bermen die de Nije Heawei flankeren, zijn over de hele lengte gefreesd, behalve dat ene stukje van pakweg 100 meter kwetsbare berm aan de oostkant van het Weinterper Skar. Dat stuk berm is niet gefreesd. Het is de bedoeling dat de berm hier voorzichtig wordt geplagd en dat die plag later weer netjes op zijn plek wordt gelegd. Waarom …? Omdat dit van nature een uitermate kruidenrijke berm is, waar elk jaar vele tientallen orchissen en andere bloemen tot bloei komen, zoals ik hier o.a. op 3 mei 2014 hebben getoond in “Orchissen in de berm”

Bloemen in de berm

Gisteren liet ik hier al zien dat de oude N381-Opperhaudmare ten noorden van Wijnjewoude uit het landschap is verwijderd. De drukke weg van Drachten naar Emmen, die hier tot vorige jaar dwars door de buurtschap Klein Groningen liep, loopt nu westelijk langs de bebouwing …









Ten zuiden van Klein Groningen heeft de oude N381 sinds half 2015 een complete metamorfose ondergaan. Het eerste wat opvalt, is de bloemenpracht in de berm. Maar er is meer …









Het oude zwarte asfaltlint is hier uit het landschap verdwenen om plaats te maken voor een weg, die zowel op het oog als in werkelijkheid aanzienlijk smaller is dan de oude autoweg …









De weg, die ten zuiden van Klein Groningen overigens de naam Petersburg draagt, is afgewaardeerd tot een weg voor lokaal bestemmingsverkeer, die nu dankzij de kleurrijke bermen en de altijd al mooie bomenzoom een fraai toeristisch karakter heeft gekregen …









Ik kan me zo voorstellen, dat de inwoners van Klein Groningen en omgeving een kurkje hebben laten knallen, toen er na het verdwijnen van het autoverkeer een weldadige rust over de omgeving is neergedaald en het landschappelijk beeld hier een stuk vriendelijker werd …








De Peelrug in een wit decor

“Op de laatste open eindjes en op de vraag waarom die de boomstronken in de berm van de tunnel liggen, hoop ik volgend jaar nog eens terug te komen,” schreef ik op 29 december 2015 ter afsluiting van mijn serie over de aanleg van de Peelrugtunnel. Ik kwam er alweer veel eerder dan ik toen in gedachten had …





Het kon vorige week natuurlijk niet uitblijven … Ik moest en zou even een ritje over de Peelrug maken om toch zeker even wat foto’s te maken van de Peelrugtunnel in een wit decor. Het eerste object dat ik vorige week dinsdag in het besneeuwde Friese land opzocht was dan ook die tunnel …





Twee dingen vielen meteen op: op het noordelijke talud had de zon al kans gezien om alle sneeuw te doen verdwijnen, en de boomstronken in de zuidelijke berm van de tunnel vielen nu nog meer op dan ze in december al deden …





Intussen heb ik van Anne Meijer (Assistent Projectmanager N381 Drachten – Drentse grens) een mailtje ontvangen over deze boomstronken. Anne schrijft hierover: “Er is in de tunnel Peelrug een zogenaamde stobbenstrook aangelegd. Via deze stobben kunnen kleine (zoog)dieren en reptielen de nieuwe N381 ook ongelijkvloers kruisen. Deze kleine (zoog)dieren en reptielen kunnen onder beschutting/dekking op deze wijze door de tunnel lopen/kruipen …





Dat maakt maar weer eens duidelijk dat er bij de aanleg van de vernieuwde N381 niet alleen is gedacht aan de veiligheid voor de mens. Naast de kunstwerken voor de automobilist, fietser, ruiter en wandelaar, zijn er ook diverse ecologische voorzieningen getroffen voor klein en groot wild …




Afronding N381 – Peelrug

Het begon allemaal toen ik in februari van dit jaar tijdens een ritje op de Peelrug tussen Wijnjewoude en Donkerbroek op een enorme bouwput stuitte. Hier werd gewerkt aan een tunnel onder de deels nieuw aan te leggen N381 van Drachten naar de Drentse grens. Ik besloot er wat foto’s te maken, en daarna kwam van het één het ander …





In de periode tot de bouwvak was ik wekelijks een keer of drie bij die bouwplaats te vinden, want ik raakte “hielendal yn’e besnijing fan al dat wurk”. Vrij vertaald: ik raakte volledig in de ban van al het werk dat daar werd verzet. Omdat het meeste grote werk voor de bouwvak was afgerond, dreigde ik nadien zowaar weg te zakken in het welbekende zwarte gat. Maar ja, ik had het daar dan ook goed voor elkaar: elke dag viel er wel wat te beleven en te fotograferen en ik had op verschillende plaatsen rond de bouwput een provisorisch zitplekje gevonden of  gemaakt …





Gistermiddag ben ik er weer eens langs gereden. 10 maanden en ca 1.700 foto’s later is dit het beeld. Het is nauwelijks meer voor te stellen dat de eerste en de tweede vanaf hetzelfde plekje zijn gemaakt …





Er moeten nog wat puntjes op de ‘i’ worden gezet, maar het ziet er op hoofdlijnen allemaal keurig uit. Het lijkt er op dat er een misrekening is gemaakt met het hek dat fietsers en auto’s van elkaar moet scheiden, want aan beide uiteinden is tijdelijk hekwerk geplaatst. Waar ik me verder over verwonderde, is dat er een lange rij boomstronken in de smalle groene berm naast het fietspad zijn gelegd. Terwijl die berm toch bedoeld is om dieren een gelegenheid te bieden om de N381 ter plekke veilig over te steken …





Om die oversteek voor dieren aanlokkelijker te maken, zou er naar ik had begrepen geen verlichting in de tunnel komen, terwijl er nu toch ledverlichting boven die smalle groen berm is aangebracht …





Aan de noordoostkant zijn parallel aan de tunnel grastegels gelegd, zodat het technische gedeelte van de tunnel bereikbaar is voor onderhoud en zo nodig het verhelpen van storingen …





Ook daar boven moeten nog een paar losse eindjes worden weggewerkt …





Tja, en toen ik toch boven was, heb ik ook nog maar even een paar foto’s gemaakt van het dubbele asfaltlint, dat het eerste deel van de weg van Drachten naar Drenthe een stuk veiliger maakt …





Op de bovenstaande foto is in de verte de brug over de Opsterlandse Compagnonsvaart te zien. En als je ter plekke niet bekend bent, heb je als automobilist geen idee dat je hier op de onderstaande foto in zuidelijke richting de Peelrug kruist …





Op de laatste open eindjes en op de vraag waarom die de boomstronken in de berm van de tunnel liggen hoop ik volgend jaar nog eens terug te komen. Voorlopig zet ik hier een punt achter de bouw aan de Peelrug. Ik heb het met veel plezier allemaal gevolgd en in beeld gebracht.