Ik zat nog wat te mijmeren op de tweede rustplek. Er klonk van alle kanten vogelgezang op dit mooie stukje wereld en her en der bloeiden wat bloemen. Maar net als in onze tuin zag ik ook hier bar weinig insecten. Ook rond de akkerkool bleef het stil …
Ook deze keer ben ik weer niet zo gek ver doorgedrongen in de Ecokathedraal. De laatste keer dat ik tot in het achterste en oudste deel ben gekomen, is intussen ruim een jaar geleden. Maar ik ben blij dat ik er weer even geweest ben. De terugweg vanaf het punt tot waar ik ben gekomen, is kort en gemakkelijk. De massieve ‘Porta Celi’ met de driehoekige doorgang is al snel te zien. Vlak voor de poort ga ik naar rechts om daar de achterkant van de nieuwe bouwwerken vóór in de Ecokathedraal nog even te bekijken …
Terug in ‘het voorportaal’ van de Ecokathedraal lacht de zithoek me toe. Hij is opnieuw bekleedt met een paar strakke groene planken. Een prima plekje om nog even te zitten, voordat ik weer op huis aan ga …
– Intussen heb ik al een afspraak staan voor een volgende bezoek aan de Ecokathedraal
Dit is echt een unieke natuurplek. Schitterende foto’s Jan.
Dankjwel, Marylou, het was de moeite om er weer even te zijn.
It is a magical place.
Indeed.
Rustgevende plek en foto’s
Dat is zeker het geval, daarom kom ik er ook zo vaak.
De laatste van de serie van 5 is mijn favoriet.
Fijn dat ze de bankjes hebben opgeknapt. Het is daar goed toeven.
Die 5e foto is vlak bij de zithoek gemaakt.
Dat ik die plaats nog eens zal vereren met een bezoekje staat vast. Je laatste logje over de Ecokathedraal zijn als magneetjes voor mij 👍😎
Voordat jij er weer bent, heb ik zeer waarschijnlijk alweer heel wat foto’s getoond.😊
Genieten van alles is het magisch code woordje 🤠
Ik geniet zo mee van je foto’s en schrijven. Het verveelt nooit.
En dat bankje herken ik meteen!
Fijn om te horen, dankjewel 🙏
Was het maar niet zo ver!!
Herkenbaar, dat is vaak zo met leuke of interessante dingen.😊
hier krijg je toch nooit genoeg van
Een boeiende plek om te bezoeken, maar helaas wat ver weg om even op en neer te rijden.
Misschien dat ik er binnenkort maar eens heenga om nieuwe herinneringen te maken….
Nieuwe herinneringen maken is altijd goed. En de Ecokathedraal leent zich daar goed voor.
Een boek lezen zou ik daar niet doen. Die kathedraal is al spannend genoeg.
In de natuur heb ik ook nooit een boek bij me.
Op die groene planken zou ik gaan zitten met een boek, of zomaar wat zitten rondkijken, wegdromen….
Het is overal in de Ecokathedraal goed toeven, met of zonder boek.
De insecten zijn er niet dit jaar maar een mooie foto. Jij kent elk plekje in die kathedraal. Wat leuk ook een zithoekje is voorzien.
Ik zou na ruim 20 jaar elk hoekje wel moeten kennen. Maar omdat het er steeds weer anders uitziet, verveelt het nooit. Op één van de bankjes beëindig ik mijn rondgang meestal, voordat ik weer in de auto stap.
Het verandert door de natuuromstandigheden en dat is zo mooi.
Was die zithoek er al toen wij er waren? Ik herinner me een zitbank waar jij ons opwachtte?
Jouw eerste foto is dromerig prachtig!
De zithoek was er toen ook al, maar er stonden een paar andere bankjes.
Het was fijn mijmeren bij die bloemetjes.
Zo krijg ik al een beter beeld en waarschijnlijk ga ik hem eens bezoeken
Ik ben al ruim 20 jaar bezig om de Ecokathedraal in beeld te brengen. En ik kan bezig blijven, want ze blijven het daar maar veranderen. Als je echt een beeld wilt krijgen van het project, heb ik een playlist van een paar uurtjes voor je klaar staan: https://tinyurl.com/y5tjssrm 🙂