Begin oktober 2019 ben ik voor de derde keer dat jaar naar de Ecokathedraal geweest. Na de sneeuwwandeling in januari heb ik in er juli nog een rondgang gemaakt met matroos Beek en haar kapitein. Tot mijn spijt heb ik die dag – geheel tegen mijn gewoonte in – meer lopen praten dan dat ik heb gefotografeerd.
Ik ben deze fotokuier in oktober begonnen, waar ik in januari was geëindigd: in de stenen iglo. Nadat ik die weer even van binnen had bekeken, heb ik de Porta Celi – de hemelpoort – eens vanuit een ander perspectief gefotografeerd. Het zonlicht kierde op verschillende plaatsen in het bos mooi door het al voorzichtig uitdunnende bladerdek. Licht en schaduw speelden in stilte hun spel op en rond de betonnen objecten. De bekende ‘RUSTPLAATS’ waar naar verluidt ook Louis le Roy zelf wel eens zat te mijmeren, werd het eindpunt die dag.
Na de rust en nog even een blik in de richting van de ‘Inca-tempels’ iets verderop werd het tijd om de terugweg te aanvaarden. Het was een vermoeiende kuier, maar het prettige weerzien maakte het opnieuw alleszins de moeite waard …
mooie slide show en dat ziet er weer heel anders uit dan met sneeuw
Weer heb ik genoten van je fotografische impressies in de ecokathedraal.
Er zijn twee zaken die ik hier echt belangrijk vind, 1: het samenspel van licht en schaduwen…
Op sommige momenten meesterlijk en meeslepend mooi !
2-Hoe de natuur meer en meer zijn plaats her-overd in dit wonderbaar stenen eco wereldje !
Hoe mooi moet het hier niet zijn in de lente, als alles opfleurt, of in de zomer, met zijn warme kleuren… ?
De muziek kon me hier niet echt bekoren, maar het kan niet altijd kermis zijn hé 😎
Dankjewel, Dirk. je hebt van die dagen dat zo en schaduw in het bos meer in het oog springen dan op andere dagen. ook op de foto komt e.e.a. dan beter tot zijn recht. Het lijkt wel alsof licht vochtige omstandigheden het zonlicht beter absorberen, terwijl droge oppervlakken eerder de neiging lijken te hebben om het licht terug te kaatsen. Dit was zo’n wat vochtige dag.
Het samenspel tussen natuur en cultuur blijft boeiend hier.
Er is wel veel betere (instrumentale) muziek te vinden en te bedenken voor dergelijke presentaties. Maar om het op YouTube te kunnen publiceren, ben je beperkt tot het gebruik van rechtenvrije muziek.
Ook nu weer heel interessant jan en de speciale muziek er bij maakt het weer wat geheimzinniger
Beautiful images.
als je alleen bent, hebt je alle tijd om vanuit alle hoeken foto’s te maken dat is eigenlijk wel zo prettig hé,
tenzij je een fotomaatje bij je hebt…
dan is het weer een ander verhaal 🙂
Ja, met mijn fotomaatje aan mijn zijde gaat fotograferen en praten vaak heel aardig samen. Maar echt lange verhalen hebben we dan niet hoor. 🙂
Praten en fotograferen gaat nu eenmaal niet samen. Maar wel heel leuk dat je elkaar daar hebt ontmoet.
Toch is het je weer gelukt om er een volwaardige en mooie serie uit te slepen.
De ecokathedraal blijft tot de verbeelding spreken. Leuk met die muziek erbij.
Sfeervol. Door de stenen lijkt het een spannende archeologische vindplaats.
Daar lijkt het inderdaad wel op, maar dat is het nog niet. Dat komt later pas … Wat zullen de archeologen opkijken als ze over enige honderden jaar op het ene na het andere stenen bouwwerk stoten … 😉
Begraaf er iets wat de mensen later voor raadsels stelt, een hondenriem of een kunstgebit, of een draadloze muis.
Prachtige sfeerbeelden Jan en vooral leuk om het nu ook eens zonder sneeuw te kunnen bewonderen.
Dankjewel, Rudi. Hierna volgen er nog 5 series met verschillende seizoenen en kleuren. Pas daarna ben ik aan de sneeuw van vorige maand toe.
Als je elkaar maar één keer ontmoet, dan moet je er alles uithalen en is er vaak geen tijd voor fotografie. Het was in ieder geval een unieke ontmoeting en rondleiding die we daar kregen. Een mooie herinnering! Veel groeten, ook van de kapitein.
Ja, ook ik bewaar er een mooie herinnering aan. Een lichtpuntje tegen het eind van een voor mij donkere tijd. 🙂
Tezamen met de sferische muziek maak je met jou filmtechniek van een paar bergen opgestapeld puin en stenen een mystieke plaats. Ik ben er tot nu toe 1x geweest maar heb me er allerminst verveeld Jan. Heel mooi
Dankjewel, Henk. Voor wie er oog voor heeft, valt er elk jaar wel weer wat nieuws te ontdekken.
Heel sfeervol, deze keer met rode kleurtjes erbij. Zo leer ik vele facetten kennen👍
Ja, het najaar brengt zijn eigen kleuren en sfeer mee. De kardinaalsmuts is dan op een bepaalde plek royaal aanwezig om met zijn rode tinten te strooien.
Met andere mensen erbij behoor je ook de gastheer te zijn! 👍🤗
Dat is ook weer waar, Joke. Ik heb in ieder geval een foto kunnen maken van de matroos en haar kapitein, en dat kan niet iedereen zeggen. 🙂
Ziedaar!