Licht in de duisternis

Hebben jullie dat ook wel eens … dat je een al wat oudere fotoserie in je archief ontdekt waar je nog niets mee hebt gedaan? Ik had dat toen ik dit weekend een serie ontdekte, die ik op 13 januari 2013 in het centrum van Drachten heb gemaakt. Er stonden indertijd vier grote bouwkranen vlak bij elkaar op het Raadhuisplein, waarvan er eentje ter gelegenheid van de voorbije feestdagen was verlicht …

En dan denk je ‘Waarom heb ik daar indertijd niks mee gedaan?’
Wel, het antwoord is simpel: mijn logje ‘Weerbeeld januari 2013’ leerde me zojuist, dat het die nacht begon het te vriezen en dat bleef het daarna twee weken doen. In de dagen en weken daarna heb ik me volledig gericht op ijs- en sneeuwpret …

Eindejaarsmijmeringen in de tuin

“Moet er nog wat gezegd worden over 2020 …?” vroeg ik me af, terwijl ik naar de tuin in kerstsfeer zat te staren. Voorgaande jaren maakte ik in december nog wel eens iets van een jaaroverzicht, maar ik kan er nu niet echt toe komen. Corona heeft ons leven vanaf half maart flink in zijn greep genomen, dat is geen nieuws. Daar is eerst wel even genoeg over gezegd, wat mij betreft. In de aanloop naar de vaccinaties zal er nog genoeg te mopperen zijn, maar dat bewaar ik dan maar voor volgend jaar …

Op hoofdlijnen was 2020 een waardeloos jaar, maar was het daarmee een verloren jaar? Zeker niet, er waren nog genoeg kleurige lichtpuntjes en mooie momenten. Je moet er alleen oog voor hebben en je ervoor openstellen. Zo was er eind juli een leuke kennismaking met Omabaard en haar kleine reisgezelschap in de Ecokathedraal bij Mildam. Verder heb ik, zodra het leven in coronatijd wat in ‘nieuw normale plooien’ viel, toch ook weer een aantal gezellige dagen met mijn fotomaatje gehad …

En het klinkt misschien raar, maar dankzij corona is voor Aafje en mij de overgang naar haar pensionering achteraf bekeken heel soepel verlopen. Nadat Aafje tijdens de eerste lockdown volledig thuis had gewerkt, kon ze in de laatste maanden afwisselend thuis en op kantoor werken. En zo zijn we in feite heel harmonieus naar de nieuwe situatie gegroeid, waarin we huis en tuin vanaf nu niet alleen ’s nachts maar ook overdag delen …

Nee, verder hoeft er niet veel meer te worden gezegd, ik ben wel klaar met 2020. Eigenlijk hoef ik alleen mijn vuurwerkshow voor morgen nog maar voor te bereiden …   😉

Het trappenhuis

Gisteren hebben we voor het eerst sinds lange tijd weer eens een paar uurtjes in het ziekenhuis doorgebracht. Niet dat er direct iets ernstigs aan de hand was, maar er stonden wel een paar serieuze gesprekken op de agenda met wat sinds enige tijd mijn ms-verpleegkundige en neuroloog zijn …

160226-1023xx

Afgelopen week had ik me op beide gesprekken terdege voorbereid, zoals ik dat ook in mijn arbeidzame leven gewend was. Dat heeft zijn vruchten afgeworpen, want we hebben in beide gesprekken datgene bereikt wat we voor ogen hadden …

160226-1120xx

Tussen beide gesprekken door werd mijn aandacht getrokken door de verlichting in de leuningen van het trappenhuis op de afdeling. Ik kon het niet laten om daar in het voorbij gaan even een paar plaatjes van te schieten …

160226-1121xx

Afronding N381 – Peelrug

Het begon allemaal toen ik in februari van dit jaar tijdens een ritje op de Peelrug tussen Wijnjewoude en Donkerbroek op een enorme bouwput stuitte. Hier werd gewerkt aan een tunnel onder de deels nieuw aan te leggen N381 van Drachten naar de Drentse grens. Ik besloot er wat foto’s te maken, en daarna kwam van het één het ander …

150219-1423xx

In de periode tot de bouwvak was ik wekelijks een keer of drie bij die bouwplaats te vinden, want ik raakte “hielendal yn’e besnijing fan al dat wurk”. Vrij vertaald: ik raakte volledig in de ban van al het werk dat daar werd verzet. Omdat het meeste grote werk voor de bouwvak was afgerond, dreigde ik nadien zowaar weg te zakken in het welbekende zwarte gat. Maar ja, ik had het daar dan ook goed voor elkaar: elke dag viel er wel wat te beleven en te fotograferen en ik had op verschillende plaatsen rond de bouwput een provisorisch zitplekje gevonden of  gemaakt …

151228-1409x

Gistermiddag ben ik er weer eens langs gereden. 10 maanden en ca 1.700 foto’s later is dit het beeld. Het is nauwelijks meer voor te stellen dat de eerste en de tweede vanaf hetzelfde plekje zijn gemaakt …

151228-1412x

Er moeten nog wat puntjes op de ‘i’ worden gezet, maar het ziet er op hoofdlijnen allemaal keurig uit. Het lijkt er op dat er een misrekening is gemaakt met het hek dat fietsers en auto’s van elkaar moet scheiden, want aan beide uiteinden is tijdelijk hekwerk geplaatst. Waar ik me verder over verwonderde, is dat er een lange rij boomstronken in de smalle groene berm naast het fietspad zijn gelegd. Terwijl die berm toch bedoeld is om dieren een gelegenheid te bieden om de N381 ter plekke veilig over te steken …

151228-1420x

Om die oversteek voor dieren aanlokkelijker te maken, zou er naar ik had begrepen geen verlichting in de tunnel komen, terwijl er nu toch ledverlichting boven die smalle groen berm is aangebracht …

151228-1437x

Aan de noordoostkant zijn parallel aan de tunnel grastegels gelegd, zodat het technische gedeelte van de tunnel bereikbaar is voor onderhoud en zo nodig het verhelpen van storingen …

151228-1422x

Ook daar boven moeten nog een paar losse eindjes worden weggewerkt …

151228-1430x

Tja, en toen ik toch boven was, heb ik ook nog maar even een paar foto’s gemaakt van het dubbele asfaltlint, dat het eerste deel van de weg van Drachten naar Drenthe een stuk veiliger maakt …

151228-1428x

Op de bovenstaande foto is in de verte de brug over de Opsterlandse Compagnonsvaart te zien. En als je ter plekke niet bekend bent, heb je als automobilist geen idee dat je hier op de onderstaande foto in zuidelijke richting de Peelrug kruist …

151228-1426x

Op de laatste open eindjes en op de vraag waarom die de boomstronken in de berm van de tunnel liggen hoop ik volgend jaar nog eens terug te komen. Voorlopig zet ik hier een punt achter de bouw aan de Peelrug. Ik heb het met veel plezier allemaal gevolgd en in beeld gebracht.

Earth Hour 2012

Als we vanavond tussen 20:30 en 21:30 uur in het kader van Earth Hour 2012 het licht allemaal eens een uurtje uitdoen. Dan ziet de wereld er toch net even anders uit …

120326-2041xx

Onze nationale trots astronaut André Kuipers doet ook mee aan Earth Hour. In het internationale ruimtestation ISS zal hij de lichten uitdoen in ruimtes waar op dat moment niet wordt gewerkt. Daarnaast gaat hij foto’s maken van de verschillende werelddelen die meedoen aan de actie. Jammer genoeg komt hij momenteel alleen in de vroege ochtenduren over ons land, het zou toch mooi zijn als hij eens een echt donker West-Europa kon fotograferen …

120331-lichtkaart