Een fris fuutje

Kijk, dat is met dit weer natuurlijk wel even lekker …

Gewoon lekker wat ronddobberen op de Friese wateren en dan af en toe even lekker helemaal koppie onder …

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Geoorde futen bij de Twitterhut

Nadat Jetske en ik ons van onze fotografische plicht bij de rietsnijders hadden gekweten en we daar ook nog van een smakelijke lunch hadden mogen genieten, waarvoor nog hartelijk dank, stelde ik Jetske voor om nog even naar de vlakbij gelegen vogelkijkhut ‘de Twitterhut’ bij de Wetering Oost te rijden …









Net als bij de hier eerder beschreven waterberging bij Wetering West, is landbouwgrond hier in de afgelopen jaren veranderd in nieuwe natuur die dienst doet als waterberging. Of is het andersom …? Hoe dan ook, een stukje vóór de vogelkijkhut is een grote betonnen wand voor oeverzwaluwen in het water geplaatst …









Voor die wand en de weinige oeverzwaluwen die er op dat moment rond vlogen, had ik al snel geen aandacht meer, want vlak voor de hut zwommen een paar geoorde futen rond …









Deze prachtige, vrij kleine watervogels met hun rode ogen en de goudgele oorpluimpjes aan weerszijden van de kop had ik nog niet eerder kunnen fotograferen. De ingeving om hier nog even naar toe te gaan, bezorgde me dus nog een paar foto’s waar ik erg blij mee ben …   🙂








Vreemde vogel

Het komt maar zelden voor dat ik op zondagmiddag een fotokuiertje maak. Dan is het me over het algemeen te druk in de natuur, ik ben niet zo’n filewandelaar. Omdat de weersverwachting voor maandag bar slecht was, besloot ik – vooral om toch mijn beweging maar te krijgen – bij wijze van uitzondering dan maar eens op de zondagmiddag op pad te gaan. Eerlijk is eerlijk: het viel me alleszins mee met de drukte. Dat zal alles te maken hebben met het feit dat half Fryslân zich nog ergens in het buitenland bevindt. Omdat er in de verre omtrek geen auto te zien was, kon ik de auto gewoon op het vaste plekje parkeren …

Vrijdag was ik aan de zuidkant geweest, daarom besloot ik nu weer eens naar het noorden te gaan, op naar het bankje bij de dobbe. Ik zat er enige tijd later nog maar net, toen er een mooie rode libel neerstreek op de zwerfkei die naast het bankje ligt. Het beviel het beestje blijkbaar wel lekker zo in het zonnetje, want hij bleef rustig zitten toen ik hem benaderde voor een paar macro’s …

Toen de libel en ik uiteindelijk op elkaar uitgekeken waren geraakt, had ik weer oog voor het omringende landschap. Ineens werd mijn aandacht getrokken door een vogel …

Er dobberde een mij volstrekt onbekende vogel op het bepluisde wateroppervlak van de dobbe …

Intussen heb ik Petersons’ Vogelgids erop nageslagen, maar daar had ik ook niks aan. Kortom: wie weet wat voor vogel het is, mag het zeggen. 🙂