Drukte bij de zwaluwenwand

Eerst nog even terug naar de ‘moeilijke libel’ in het vorige logje. Dankzij reacties van Ed, Anna, René en Sandra is in de loop van gisteren en vandaag duidelijk geworden, dat het een viervlek is. Allen bedankt voor het meedenken …

Nadat we voor ons gevoel genoeg foto’s hadden gemaakt van de grote weerschijnvlinder en die viervlek, zetten we koers naar de vogelkijkhut bij de waterberging bij Wetering-Oost. Genietend van het uitzicht aten we daar een broodje …

Bij de zwaluwenwand die daar in het water staat was het een drukte van belang …

Oeverzwaluwen vlogen voortdurend af en aan om hun hongerige kroost te voeden …

Het tempo moest er in blijven, want om de haverklap keken de jonkies reikhalzend naar buiten …

Je vraagt je af hoe ’t lukt om botsingen te voorkomen zonder luchtverkeersleiding, maar het ging steeds goed …

Geoorde futen met jonkies

Woensdagmiddag ben ik nog even een keer naar de Kop van Overijssel gereden om wat foto’s en video-opnamen te maken van de laatste werkzaamheden van de rietsnijders dit seizoen. Daar kom ik binnenkort zeker nog eens op terug, nu wil ik wat foto’s tonen die ik na afloop van het bezoek aan de rietsnijders heb gemaakt in de nieuwe natuur bij Wetering-Oost. Vanuit de vogelkijkhut spotte ik tot mijn verrassing al snel weer één van de geoorde futen, die ik hier op 22 april ook al had gefotografeerd …









Plotseling zag ik tot mijn nog grotere verrassing een klein kopje tussen de veren van de fuut opduiken … jawel, ze had een klein geoord fuutje op haar rug …









Korte tijd later zag ik een tweede kopje tevoorschijn komen …









Nog weer even later verscheen ook papa fuut ten tonele met verse mondvoorraad, en dat viel zo te zien goed in de smaak …

(onderstaande foto’s aanklikken om te vergroten)









Zodra het kroost de aangevoerde waar had weggewerkt, verdween papa fuut weer onder water om opnieuw op jacht te gaan …









Mama weerde zich intussen ook goed, want terwijl pa onder water op jacht was, wist zij ook een hapje voor haar kroost te vangen, en dat werd met een gymnastische oefening aan de jongen overhandigd …

(onderstaande foto’s aanklikken om te vergroten)









Kijk eens aan, het ene hapje is nog maar nauwelijks weggewerkt, of daar is pa alweer met de volgende lekkernij …









En zo bleef dat zich maar herhalen … duiken, vangen, afleveren en weer doorgaan. Het was een mooi en vertederend gezicht hoe de jongen keer op keer liefdevol gevoerd werden …









Zo’n drie kwartier later zette ma – zo te zien op verzoek van één van de jonkies – koers naar de zwaluwenwand. Voor mij was dat het sein om er eerst maar een punt achter te zetten. Ik heb er ten volle van genoten …









Mijn fotomaatje is gistermiddag nog even naar de betreffende locatie gereden. Zij had daarbij het geluk om de jonkies zelf volop te zien zwemmen en duiken, voor Jetskes’ beeldverslag van de zwemmende en duikende jonkies: klik hier!



Skywatch Friday 387

Wij leven in een klein landje, maar de verschillen in het weer kunnen er groot zijn, dat werd deze week weer duidelijk. Terwijl het hier in het noorden vrijwel de hele week zonnig en droog was, kwam de regen in het zuiden van het land regelmatig met bakken uit de lucht met overstromingen tot gevolg …

We live in a small country, but the differences can be great, that was clear again this week. While the weather here in the north was sunny and dry almost the whole week, in the south of the country the rain regularly came pouring down from the sky, resulting in floodings …









Dit was dan ook zo ongeveer de meest interessante lucht die ik deze week heb kunnen fotograferen …

So, this was just about the most interesting sky that I could photograph this week …









De foto’s zijn woensdagmiddag gemaakt bij de vogelkijkhut en de zwaluwenwand bij Wetering-Oost in de Kop van Overijssel (kaart Google Maps) …

The photos were taken on Wednesday at the bird hide and the swallow wall in Wetering-Oost in the province Overijssel (Google Maps) …









Er vlogen wat zwaluwen rond de zwaluwenwand, maar wat er op het water gebeurde, was eigenlijk veel interessanter. Daar zwom namelijk een geoorde fuut met een paar jongen op haar rug. Op de onderstaande foto kun je haar nog net zien zwemmen. Morgen laat ik daarvan een fotoserie zien op mijn weblog. Dit is dus eigenlijk een teaser … 🙂

There were some swallows flying around the wall, but what happened at the water was actually much more interesting. There was a black-necked grebe swimming around with some youngsters on her back. In the picture below you can just see her swim. Tomorrow I will publish a series of photos of this beauty. So, this is actually a teaser … 🙂








Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!




Overstekende ganzen

Vanaf het punt waar de vogelkijkhut met de poëtische naam “Twitterhut” aan de zuidkant van de nieuwe natuur bij de Wetering Oost staat, hebben Jetske en ik nog even een ommetje gemaakt naar de noordkant van het gebied. Als je heel goed kijkt, kun je daar vandaan nog net de vogelkijkhut aan de andere kant van het gebied zien staan …









Het gebied wordt hier doorsneden door de A.F. Stroïnkweg, een lange, smalle dijkweg, die door sommigen als een uiterst hinderlijk obstakel in het landschap wordt ervaren …









Vooral ganzen zijn helemaal niet zo blij met die weg. In de korte tijd dat we daar stonden, hebben we diverse ganzenfamilies de weg van noord naar zuid – voor de kijker van links naar rechts – zien oversteken …









Op de kop van de dijkweg is het allemaal nog goed te doen voor de ganzen, er is gelukkig maar weinig verkeer en het talud is er niet al te steil …









Halverwege het talud aan de zuidkant wordt het echter vooral voor de kleintjes toch even lastig, want daar is het talud knap steil. Gelukkig doet mama even voor hoe je je schrap moet zetten …









Uiteindelijk komt het hele spul heelhuids aan de waterkant, zonder dat de kleintjes naar beneden zijn gerold. In volmaakte slagorde zwemt het ganzengezin de vrijheid tegemoet …









O ja … en dan nog even over die roerdomp … We hoorden zijn klaaglijke roep luid en duidelijk, hij zal vast niet ver weg in het riet hebben gekregen, maar we kregen hem helaas niet te zien … Volgende keer beter!    🙂



Vederlicht en zijdezacht

Gisteren liet ik hier een foto zien van de overzwaluwenwand, die ik vorige week heb gemaakt vanuit de vogelkijkhut bij Wetering Oost, vandaag zal ik daar eens wat verder op inzoomen …









Met het blote oog is het vanuit de hut niet te zien, maar wie een verrekijker op de wand richt – en welke vogelaar heeft die nu niet bij zich – zal zien dat er een gedicht van de dichteres Heleen Bosma op de wand staat:

Vederlicht is onze ziel
van dons en zijdezacht
wij zijn een stipje in het zwerk
een knipoog naar de zwaartekracht









Veel waren het er niet toen wij in de vogelkijkhut stonden, maar het lukte op een bepaald moment toch om een paar voorbij flitsende oeverzwaluwen op de foto te zetten …









Verderop in het gebied zit een meeuwenkolonie en daar schijnen ook de eerste purperreigers te zijn gesignaleerd. Naast diverse andere vogels die er hun domicilie hebben, weten Jetske en ik intussen uit eigen ervaring dat ook de roerdomp er een plekje heeft gevonden …









Hoe wij dat weten van die roerdomp …? Wel, we hebben nog even een ommetje gemaakt langs de overkant van het gebied. Morgen wat foto’s vanaf het punt waar hieronder het rode pijltje staat … en daar hoorden we luid en duidelijk de misthoorn van de roerdomp …








Geoorde futen bij de Twitterhut

Nadat Jetske en ik ons van onze fotografische plicht bij de rietsnijders hadden gekweten en we daar ook nog van een smakelijke lunch hadden mogen genieten, waarvoor nog hartelijk dank, stelde ik Jetske voor om nog even naar de vlakbij gelegen vogelkijkhut ‘de Twitterhut’ bij de Wetering Oost te rijden …









Net als bij de hier eerder beschreven waterberging bij Wetering West, is landbouwgrond hier in de afgelopen jaren veranderd in nieuwe natuur die dienst doet als waterberging. Of is het andersom …? Hoe dan ook, een stukje vóór de vogelkijkhut is een grote betonnen wand voor oeverzwaluwen in het water geplaatst …









Voor die wand en de weinige oeverzwaluwen die er op dat moment rond vlogen, had ik al snel geen aandacht meer, want vlak voor de hut zwommen een paar geoorde futen rond …









Deze prachtige, vrij kleine watervogels met hun rode ogen en de goudgele oorpluimpjes aan weerszijden van de kop had ik nog niet eerder kunnen fotograferen. De ingeving om hier nog even naar toe te gaan, bezorgde me dus nog een paar foto’s waar ik erg blij mee ben …   🙂