Een kluivende kraai

Wat voor gevaren er onder water precies dreigden voor de jonge meerkoetjes, heb ik niet met eigen ogen kunnen zien. Een cameraval in de omgeving heeft wel aangetoond dat de otter zich er ophoudt en ook een onguur type als de snoek zal er vast rond zwemmen.

Wat ik wel heb kunnen zien, is dat het luchtruim in de omgeving van het nest van de meerkoeten regelmatig onveilig werd gemaakt door kauwen en kraaien …

Omdat het meerkoetenpaar geen kauw of kraai in de directe omgeving van het nest duldde, restte die rekels meestal niets anders dan de rietkraag af te struinen op zoek naar wat eetbaars. Eén van de kraaien stond op een bepaald moment aan de andere kant van het water een tijdlang op een gevonden schelpdier te kluiven.
Het zag er nogal taai uit …

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De rietzanger betrapt

Vrijdagmiddag heb ik weer eens een kijkje genomen bij het prieeltje op De Leijen bij Doktersheide (Google Maps). Ik was er snel uitgekeken, want behalve een ganzenfamilie in de verte was er helemaal niets te zien. Nadat ik er een kwartiertje had gezeten, ben ik langs de vaart teruggelopen richting auto …









Halverwege het pad hoorde ik aan de overkant van het water een vogel zingen. Na enig rondkijken kreeg ik hem bij het struikgewas aan de andere kant van het water in beeld, de rietzanger …









Het beestje bleef lustig riedelend af en aan vliegen tussen de struikjes en het rietkraagje iets verderop. Na een paar minuten kon ik hem bij de struiken nog eens fotograferen, ditmaal met een vlinder en een paar vette rupsen in de snavel …









Omdat de struikjes bepaald geen fijn ogend decor vormden, ben ik even later een stukje verderop gaan staan, daar heb ik de beide laatste foto’s van het actieve diertje kunnen maken …









Hiermee was het gebrek aan activiteit op het water rond het prieeltje wat mij betreft al ruimschoots goedgemaakt, maar bij het hek aan het eind van het pad zou me nog een prettige verrassing ten deel vallen …









Daarover morgen meer …   🙂



Schorpioenvlieg verspeelt ’n juffertje

Sinds zo goed als alle struikgewas langs de paden aan de oostkant van het Weinterper Skar twee jaar geleden in opdracht van Staatsbosbeheer grondig zijn verwijderd in het kader van een natuurcompensatie-operatie, is het insectenleven er drastisch afgenomen. Waar ik tot twee jaar geleden regelmatig een keur aan insecten kon fotograferen, valt nu hoegenaamd niets meer te zien en te beleven. Vorige week vrijdag had ik echter geluk, op één van de laatste nog resterende struiken zag ik een manlijke schorpioenvlieg zitten. Dichterbij gekomen, zag ik dat hij met de restanten van een waterjuffer aan het slepen was …









Is dat niet wat een grote prooi voor jou … ?









Doe nou voorzichtig …? Straks ben je hem kwijt …









Heb je ‘m nog …? Houd vast dan …









Ja, nou is hij weg … Ik had je gewaarschuwd, hè … Nu heb je niks meer … stomkop!








Het verdwenen struikgewas

Gistermiddag heb ik even een ritje naar het Weinterper Skar gemaakt om eens te kijken hoe het er daar voor staat met de ontwikkelingen in de natuur. Het plas dras terrein aan de uiterste oostkant van het gebied lag er in elk geval lekker vredig bij onder de blauwe lucht, die werd getekend door verwaaiende vliegtuigsporen …





Bij mijn favoriete plekje waar de Nije Heawei de wandelpaden aan de oostkant van het gebied kruist, heb ik eerst maar eens een foto van de weg gemaakt. Het kan nu tenslotte nog, tegen het eind van het jaar zal de weg waarschijnlijk helemaal verdwenen zijn. Het struikgewas dat hier aan de noordkant van de weg stond, is enige tijd geleden al verwijderd. Over enkele weken zal er weer een roze deken van echte koekoeksbloemen over het veld aan de rechterkant van de weg zijn gelegd. De berm en het veldje links van de weg zullen tegen die tijd weer worden gekleurd door orchideeën. En vanaf volgend jaar moet dit dus één ongescheiden gebied zijn …





De afsluitboom voor het noordelijke pad was losgemaakt. Dat was jammer, want ik had die paal zoals gebruikelijk even als rustplaats willen gebruiken. Nog geen minuut later kwam de boswachter aanrijden vanaf het pad. Nadat hij de afsluitboom weer netjes voor het pad had gehangen, hebben we een tijdje gezellig staan praten over de ontwikkelingen in en rond het Weinterper Skar …





Eén van de ontwikkelingen waar ik op dit moment niet blij mee ben, is het feit dat vrijwel alle struiken langs het noordelijke en het zuidelijke pad vorig jaar zijn verwijderd. Hieronder een blik op het zuidelijke pad …





Op de strook links van het pad waar nu gras groeit, stonden tot vorig jaar herfst tot het hek in de verte diverse struiken. Het leeuwendeel van de macrofoto’s die de afgelopen jaren op dit weblog zijn verschenen, heb ik hier bij het struikgewas langs deze paden gemaakt, want van mei tot oktober kon je er altijd een keur aan insecten op de bladeren aantreffen …





Alleen langs de eerste meters van het noordelijke pad zijn wat struikjes blijven staan. Wie weet, misschien kan ik daar de komende tijd zo af en toe nog eens een beestje in beeld vangen. Maar eerst en vooral verheug ik me op de bloei van de orchideeën en de echte koekoeksbloemen …




Natuurcompensatie N381 (6)

Zo snel als de lucht gisteren aan het begin van de middag open brak, zo snel trok hij amper een half uurtje later weer dicht. Toen stond ik echter al in het Weinterper Skar. Donderdag had ik in het voorbij gaan gezien, dat de schrikhekken weer van de Nije Heawei waren gehaald, en dat de weg weer vrij was. Tijd om eens even te bekijken wat er de afgelopen week was gebeurd dus …





Om te beginnen is een deel van het struikgewas aan de noordkant van de Nije Heawei verwijderd, waardoor de oostkant van het gebied een meer open karakter krijgt (foto boven). De plek waar tot vorig jaar nog een boerderij stond, is ook veranderd in een kleine open vlakte. Aan de westkant van het vroegere erf staan sinds enige tijd een paar hokjes …





Op bordjes met het logo van Staatsbosbeheer, die aan hekjes rond die hokjes hangen, staat: “Alternatieve verblijfplaats voor Kerkuil, Huismus, Gewone dwerg- en grootoorvleermuis. Gebouwd in het kader van de uitbreiding Natura 2000 gebied Wijnjeterper Schar …”





Aan de westkant van het gebied is een ten zuiden van de Nije Heawei een bosje gekapt, dat voornamelijk bestond uit berken, zodat het gebied ook hier weer een opener karakter krijgt, waardoor er meer zicht komt op de natte heide aan de zuidkant van het terrein …