De tapuit – nr. 86

Terwijl ik het weiland met paardenbloemen in de verte aan het fotograferen was, vloog er op een bepaald moment een klein vogeltje voor me langs. Vanuit een ooghoek zag ik dat hij op een dampaal iets verderop landde. Meteen zette ik de achtervolging in, waarna ik mijn camera op hem richtte …

Zodra ik hem in de zoeker had, meende ik hem te herkennen. Het leek een tapuit te zijn (heidehipper in het Fries), en daarmee had ik weer eens een primeurtje. Ik heb het nog even nagekeken, tot dat moment had ik – voor zover bekend – 85 vogelsoorten in mijn fotoarchief. De tapuit is dus nr. 86. Nadat ik twee foto’s van de tapuit op die grote dampaal had gemaakt, leek hij het welletjes te vinden en vloog hij naar een hek een stukje verderop …

De tapuit staat sinds 2004 als bedreigd op de Nederlandse rode lijst. Het is een kleine insectenetende zangvogel, die zich bij voorkeur ophoudt in heidegebieden, duinen en zandverstuivingen. Hier tussen de weilanden leek hij me niet direct op zijn plek, maar mogelijk houdt hij zich normaal gesproken op bij de zandwinput op een flinke steenworp afstand …

Hoe dan ook, ik was en ben blij met de foto’s die ik van deze sterk bedreigde vogel heb kunnen maken …

Kemphaan junior

In de voorgaande logjes waren achtereenvolgens de mannelijke en de vrouwelijke kemphaan te zien. Luisterend naar het nauwelijks hoorbare geluid dat hij voortbracht, zou dit volgens ‘Petersons Vogelgids’ best eens een juveniele kemphaan kunnen zijn …

Op iets serieuzere wijze lijkt dat idee steun te krijgen op de website van Vogelbescherming Nederland. Maar het kan net zo goed zijn dat dit een kleurvariatie van de vrouw is. De natuur zit vol verrassingen, zo ook in dit geval …

Kenner van poollicht & natuur Ben van Bokhoven heeft zojuist in een onderstaande reactie laten weten, dat het waarschijnlijk een volwassen mannetje is, waarvan de witte kraag alleen nog niet is volgroeid …

Fotogeniek was deze hoants, zoals de kemphaan in het Fries wordt genoemd, zeker. Zelfs zijn spiegelbeeld werkte voorbeeldig mee. Ik sluit dit drieluik over de kemphaan dan ook met een tevreden gevoel af. Toen ik ze vorig jaar op deze locatie voor het eerst zag, bleven ze een stuk verder weg. Dit is toch net wat bevredigender …

De camouflage van mevr. kemphaan

Niet alleen de heer kemphaan liet zich zien, ook mevrouw kemphaan verscheen ten tonele. Samen met de kievit schittert ze al een paar dagen in de header …

Net als de heer kemphaan liet ze zich mooi zien door wat heen en weer te lopen. Het enige verschil was dat de kemphaanhaan uit de pitrussen tevoorschijn kwam, terwijl de hen er uiteindelijk in verdween …

Als ze eenmaal tussen de pitrussen en het droge gras verdwijnt, laat ze mooi zien hoe perfect haar camouflage is. Al snel vind je haar alleen met de nodige moeite terug. Zodra ze even gaat liggen is ze weg …

De kemphaan komt tevoorschijn

Dinsdag liet ik hier een foto zien van een vogel die nauwelijks zichtbaar aan de waterkant tussen de pitrussen verborgen zat. Met iedere beweging liet hij wat meer van zichzelf zien …

Mijn vogelkennis is niet echt heel groot, maar ik vermoed dat het hier gaat om een mannelijk exemplaar van de kemphaan, die als ‘Ernstig bedreigd’ op de Rode Lijst voor Vogels staat. In de jaren 50 van de vorige eeuw was de kemphaan in ons land nog een algemeen voorkomende broedvogel. Met het oprukken van de intensieve landbouw was het de eerste weidevogel die uit het veld moest ruimen. Van de grote aantallen kemphanen die tot aan de jaren vijftig in West-Europa baltsten en broedden is nu minder dan 10% over …

Net als vorig jaar zit er in de Mieden onder de rook van Gerkesklooster momenteel een vrij grote groep kemphanen. Volgens mij zijn dit allemaal doortrekkers, die hier een tijdlang pauzeren en foerageren. Een dezer dagen zal ik ook nog een paar foto’s van het vrouwtje laten zien …

Gesignaleerd: de tureluur

Hoewel het over de gehele linie slecht gaat met de weidevogels, mag ik dit voorjaar niet klagen over het aantal weidevogels dat ik tot dusver voor de lens heb gekregen …

Het is intussen alweer ruim twee weken geleden dat ik de auto tijdens een ritje in de berm heb geparkeerd aan de Wolwarren bij Oudega. De plas-dras bood genoeg gevogelte om een tijdje naar te kijken …

Terwijl ik de bewegingen zo aanschouwde, zag ik na enige tijd een tureluur (Tringa totanus) rondscharrelen. De tureluur staat net als veel andere weidevogels de Rode lijst voor vogels staat. Dat werd met zijn prachtige oranje poten en snavel voor mij de vogel van de dag …

Een geliefd bloemetje

Een paar weken geleden heb ik hier de liefde voor de nog steeds op de Nederlandse Rode Lijst van planten staande blauwe knoop (Succisa pratensis of Scabiosa succisa) al eens bezongen …

140901-1507x

De foto’s van de blauwe knoop en de vele witjes die dat logje sierden heb ik indertijd gemaakt op een veldje bij de heide aan de westkant van het Weinterper Skar …

140901-1510x

Tijdens een kuiertje aan de oostkant van het Weinterperp Skar ontdekte ik afgelopen week dat de bloemen geliefd worden door meer dieren dan alleen geaderde witjes en zweefvliegen …

140901-1503x

Behalve witjes dartelden er nu ook verschillende citroenvlinders en een dagpauwoog rond. Hoe zeer ik mijn best ook deed, die laatste wilde niet even meewerken aan een kleine fotosessie …

140901-1504x

Dat gemis werd echter ruimschoots goedgemaakt door deze fraaie roodbruine spin, die zich ophield bij een nog in knop staande blauwe knoop …

140901-1505x

Klokjesgentiaan in ’t Skar

Omdat ik toch in de buurt van de heide was, ben ik maandagmiddag nog maar even doorgelopen naar het bankje dat achteraan op de heide aan de noordkant van het Weinterper Skar staat …

140825-1402x

Onderweg daar naar toe zag ik tot mijn grote vreugde hier en daar nog een bloeiende klokjesgentiaan staan. Net als de blauwe knoop die ik hier gisteren liet zien, staat ook de klokjesgentiaan op de Nederlandse Roode Lijst van planten als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen. Deze prachtige bloem komt ook in het Weinterper Skar nog maar mondjesmaat voor, ik heb er naar schatting tien stuks gezien …

140825-1358x

De klokjesgentiaan bloeit van juli tot september met alleenstaande of twee bij elkaar zittende, donkerhemelsblauwe, 4-5 cm lange bloemen, die aan de buitenkant vijf groene strepen hebben en aan de binnenkant groen gestippeld zijn …

140825-1359x

Bron: Wikipedia.