Een dorstige Franse veldwesp

Je kunt zeggen wat je wilt, maar het is dorstig weer momenteel …

Dat vond een Franse veldwesp ook. Bij een temperatuur die opliep naar 35°C bleef hij de hele middag om de paar minuten terugkeren naar de waterschaal met het fonteintje. Halsbrekende toeren uithalend wist hij verschillende keren zijn tong nat te maken zonder in het water te vallen …

Toen het fonteintje aan het eind van de middag was gestopt met water spuiten, omdat de zonnepaneeltjes in de schaduw lagen, ontdekte de wesp dat hij daar nu makkelijker kon drinken zonder nat te worden …

Licht over het water

Dat het stroompje in onze tuin drooggevallen is als gevolg van de klimaatverandering, was natuurlijk maar flauwe kul. Het zou mooi geweest zijn als er echt een bron had gezeten, die voortdurend fris zoet water aanvoerde. Maar zo was het niet …

Op de bodem van de vijver stond indertijd een pomp, waarmee het water onder de grond door naar de top van het heuveltje werd gepompt. Daar borrelde het dan onder stenen tevoorschijn, waarna het door de bedding van het beekje kabbelend naar beneden stroomde, terug de vijver in …

Maar dat werkt alleen als de vijver regelmatig wordt leeggepompt en schoon gemaakt. Dat werd voor mij te zwaar als gevolg van de MS. We hebben er nog een paar maal hulp bij gehad, maar dat is ook minstens een jaar of tien geleden. Sindsdien heeft zich een prachtig natuurlijk evenwicht ontwikkeld in de vijver. De stilstand deed het water goed, maar ieder jaar werd de drassige bodem dikker door o.a. afstervende krabbenscheer, gele plomp en waterlelies …

Als ik vandaag de pomp in de vijver zou zetten, zou er al snel een dikke brij van water en modder door het stroompje naar benden lopen. Het gevolg is een zwarte vijver zonder zicht op de bodem. Dat zou de kikkers, salamanders en vissen geen goed doen. En ons ook niet, want reken maar dat dat gaat stinken …

Nee, in plaats daarvan heb ik een alternatief bedacht. Eind mei schreef ik hier dat we een fonteintje op zonne-energie hadden gekregen van mijn fotomaatje en haar man. Daar hebben we in de vijver weinig plezier van gehad. Zodra de bomen vol in het blad zaten, lagen de kleine zonnepanelen vrijwel de hele dag in de schaduw. Dat leverde leverde niet het gewenst fonteintje op, maar ook geen verlichting. Daarom heb ik het fonteintje intussen in een schaal met water op het terras gelegd. Daar krijgt het momenteel zo’n 5 uur zon per dag. Al die tijd spuit het fonteintje water en ’s avonds branden de lampjes ook nog eens zo’n 5 uur …

Dat vond ik wel weer een wat langer filmpje waard. Om het geruis van de snelweg wat te maskeren heb ik er subtiel een passend nummer van mijn oude vriend Johan van Aken aan toegevoegd …

Fijne dag allemaal. Hou ’t hoofd koel en pas op jezelf en elkaar in deze tropische omstandigheden.

Een fontein op zonne-energie

Van mijn fotomaatje en haar eega kregen we enige tijd geleden een relatiegeschenk in de vorm van een kleine fontein op zonne-energie. Vooral als het zonlicht ’s middags tussen de bladeren door speelt, levert dat een leuk effect op. Een prima plekje voor een rustdag met dit weer …

Water en schaduw

De afgelopen weken was het vaak te koud om lekker in de tuin te kunnen zitten. Alleen op het terras was het vaak best lekker, in de zon en uit de wind …

Sinds vrijdag is het weer andersom. Op het terras is het vanaf een uur of elf te warm in de zon. Onder de bomen achter in de tuin is het dan net wat beter uit te houden. Als het fonteintje in de vijver dan ook nog eens zachtjes ruist, is het er nog beter uit te houden …

Bij uitkijktoren ‘Romsicht’

Nadat we met het pontje aan waren overgezet, staken we bij de Hooidammen de weg over, om daarna het fietspad in de richting van Earnewâld te pakken. Na ruim een kilometer kwamen we aan bij de uitkijktoren ‘Romsicht’ …

De picknicktafel aan de voet van de toren stond mooi in de schaduw. We troffen het, want er gingen net vier mensen weg. En zo hadden we toch een mooi en lekker koel plekje om onze broodjes op te eten …

We hadden de broodjes net op, toen Jetske de door zonne-energie aangedreven excursieboot ‘Blaustirns’ van It Fryske Gea zag naderen. Jetske liep naar het bruggetje om de boot te fotograferen, ik deed dat vanaf de plek waar ik stond bij de picknicktafel. Vanuit dit standpunt kun je goed zien, dat je vanaf het bovendek mooi over de rietkragen heen kunt kijken …

Hoewel Jetske niet zo’n held is bij uitkijktorens, had ze – zoals ik al had verwacht – met deze mooie houten uitkijktoren weinig moeite. Zo kwamen we mooi op tijd op de tweede verdieping om de ‘Blaustirns’ nog net te kunnen zien, voordat hij de thuishaven Earnewâld bereikte …

Zonnestroom in het donker

Wij hebben vorige week een thuisbatterij in gebruik genomen, zodat we optimaal gebruik kunnen maken van de zonnepanelen zonder onnodig te moeten betalen voor teruglevering aan het net. Het gaat om een kleine batterij van Homewizard. De eerste resultaten zijn veelbelovend, we kunnen op dit moment al tot middernacht gebruik maken van onze eigen zonnestroom …

Het is een plug-in batterij. Om te beginnen steek je een z.g. P1-meter in de daarvoor bestemde poort op je slimme meterkast. Met een app maak je vervolgens contact met de P1-meter. Hiermee kun je alle gegevens van je stroom- en gasverbruik bekijken zoals in de grafieken hieronder. Op het moment dat je vervolgens de stekker van je thuisbatterij op een willekeurige plek in huis in een stopcontact doet, installeert de batterij zichzelf en maakt hij contact met de P1-meter. En als blijkt dat je te weinig hebt aan één thuisbatterij, dan kun je de tweede net zo makkelijk installeren …

Hieronder zie je het stroomtotaal van dinsdag 18 maart. Paars is netstroom, groen is zonnestroom …

Talloze apparaten staan nooit echt uit, maar in de standby-stand, dit is het stille stroomverbruik …

Hieronder de opgewekte zonne-energie van onze 9 zonnepanelen …

Dit is het stroomverbruik gedurende de dag …

Hieronder het beeld van het zonverbruik …

En hieronder staat dan het beeld van de plug-in batterij. Niet gebruikte zonne-energie wordt overdag in de batterij geladen. Zodra er te weinig directe zonnestroom beschikbaar is, wordt energie uit de batterij gehaald voor gebruik. Dat zie je o.a. hieronder in de ochtend, omdat we op dat moment een tijdlang de elektrische verwarming aan hadden staan.

Als de zon ’s avonds van het dak verdwenen is, kunnen wij op dit moment de rest van de avond gebruik maken van de overdag opgewekte zonnestroom. Dat zal naar mate de nachten korter worden verder opschuiven, zodat we dan ook alle standby-verbruik kunnen opvangen met de batterij …

Hoe het gaat als we minder zon hebben, zal de tijd wel leren. Voorlopig schijnt de zon nog volop en proberen we daar lekker van …

Zonnepanelen aan lager wal

GroenLeven heeft in juli en augustus een drijvend zonnepark geïnstalleerd op de zandwinplas van de firma Van der Wiel bij Nij Beets. Het zonnepark telt ruim 33.000 zonnepanelen en kan groene stroom opwekken voor zo’n 4.000 huishoudens in de omgeving …

Vanaf de weg levert dit zonnepark in tegenstelling tot de grote zonneparken die her en der op het land of in het veld verschijnen, hoegenaamd geen landschapsvervuiling op. Sterker nog: je ziet het niet eens vanaf de weg. Omdat de zonnepanelen laag boven het water zijn gemonteerd, blijft de andere oever van de plas gewoon zichtbaar. Er gaat geen natuur of landbouwgrond verloren met de aanleg van dit park. En zwemmen in deze plas was toch al nooit een goed idee …

Er was alleen 1 probleem. Enkele dagen voordat de tijdelijke verankering van het zonnepark zou worden vervangen door de definitieve verankering, trok er 20 augustus tegen middernacht een zeer zware onweersbui over de plas. De wind kreeg vat op het zonnepark, waardoor het deels op de oostelijke oever werd geschoven …

De foto’s in de dit logje heb ik 5 dagen na het noodweer gemaakt, op het moment dat een bui net wat sneller naderde dan ik had ingeschat. Een drone-opname van de Leeuwarder Courant van een dag na de onweersbui geeft een mooi zicht op het geheel. Daarop is goed te zien dat het hele zonnepark flink aan lager wal is geraakt : ‘Drijvend zonnepark Nij Beets slaat los door noodweer’