Corona – hoe nu verder?

Hoewel de gevolgen van de corona-maatregelen voor mij eigenlijk maar zeer beperkt zijn, had ik het er vorige week emotioneel toch niet gemakkelijk mee. Plotseling vielen mijn dagelijkse structuur en mijn weinige ‘real life’ contacten weg, en dat is even wennen  Gisteren heb ik in de loop van de dag via de digitale weg en telefonisch een goed gesprek heb gehad met een bevriende relatie, en dat heeft geholpen om weer wat perspectief te krijgen …

Maar minstens zo belangrijk zijn de lieve en begripvolle reacties van jullie, mijn trouwe volgers. Die hebben me er de eerste dagen doorheen getrokken. Dankjewel daarvoor!

Het laatste duwtje om uit het dipje te geraken, kwam gisteravond van het kabinet. Ik ben blij met de verder aangescherpte gedragsregels, want die blijven het me mogelijk maken om er zo mogelijk dagelijks even op uit te blijven gaan. En dat is voor mij als MS-patiënt wel van belang om mijn spieren wat op kracht te houden en de geest ook wat fris te houden. Nu maar hopen dat de autoriteiten de aangescherpte regels waar nodig ook echt gaan handhaven …

Nadat ik drie dagen achtereen helemaal solistisch een uurtje in de Ecokathedraal had doorgebracht, ben ik gisteren weer eens naar de Jan Durkspolder gereden om wat meer lucht en openheid om me heen te hebben. Meestal begin ik een bezoekje aan de polder in de vogelkijkhut die op de bovenstaande foto rechts te zien is. Gisteren heb ik dat niet gedaan. Om te beginnen doe ik er alles aan om besmetting met het coronavirus te voorkomen. Je zult er maar lekker voor één van de open luikjes zitten te turen, terwijl er een hoestende of proestende vogelaar naast je op het bankje schuift. Nee, mij niet gezien …

Het zal trouwens met de oostenwind die over de watervlakte aan kwam waaien ook knap koud geweest zijn in de hut, denk ik. Daarom verkies ik mijn eigen mobiele kijkhut nu toch echt boven die andere hut. Als de huidige luchtdrukverdeling 1 of 2 maanden eerder op de weerkaarten was verschenen, dan hadden de liefhebbers hier waarschijnlijk intussen al kunnen schaatsen. De pijlers van de kluunbrug die hier in februari 2012 werd aangelegd, staan nog steeds klaar, zoals je op de foto hierboven kunt zien …

Veel was er trouwens niet te beleven in de Jan Durkspolder. Er duikelden wat kieviten, maar die lieten zich in het tegenlicht niet in beeld vangen. Meer dan wat landschappelijke foto’s kon ik niet maken, dat lukte enige tijd later elders beter …

Ik sluit af met een tegenlichtfoto. Hier werd ik getroffen door de combinatie van de mooie glinstering op de achtergrond en de schaduwen van de takken op het wegdek …

Een fijne dag verder. Pas op jezelf en blijf gezond!

Oudejaarsmijmeringen

Wat gaat zo’n jaar dan weer snel voorbij, hè … Ik ben er nog niet eens aan toe gekomen om even rustig per maand of per kwartaal terug te blikken. Sinds er in oktober een remedie is gevonden om mijn zenuwpijn met ca. 4 of 5 behandelingen per jaar tot hanteerbaar niveau te onderdrukken, heb ik weer meer energie en kan ik er weer meer op uit. Als gevolg daarvan had ik de afgelopen drie maanden eindelijk weer eens genoeg fotomateriaal om mijn weblog dagelijks te vullen.

Om toch nog op enigerlei wijze terug te kunnen blikken, heb ik 12 zeer diverse foto’s uitgezocht. Overzichtelijker dan met deze 12 maandelijkse foto’s kan ik 2018 niet weergeven, en daar laat ik het dan ook maar bij …

Afanja’s 2018 in 12 maandelijkse beelden

Ik sluit het jaar af met een woord van dank aan iedereen die het afgelopen jaar met grappige, warme, informatieve, aanvullende, meelevende, opbouwend kritische, of wat voor reacties dan ook, actief heeft bijgedragen aan mijn weblog. Zonder jullie reactie en ‘likes’ zou het bloggen een stuk minder leuk zijn.

Doen jullie voorzichtig vanavond!?
Een rustige en veilige jaarwisseling gewenst!

Aan de voet van de toren

Het uitzicht vanaf de uitkijktoren op de Woldberg was absoluut de moeite waard, maar ik was nadien toch wel blij dat ik weer veilig met beide benen op de grond stond. Jetske heeft in haar verslag van de klimpartij een paar foto’s opgenomen waarop ik op de toren te zien ben. Daaraan is mooi te zien dat ik me vanwege mijn hoogtevrees vrijwel steeds wel ergens aan vast hield. Het is nog een wonder dat de meeste foto’s die ik daarboven gemaakt heb gelukt zijn, want de meeste heb ik met één hand gemaakt …

Terug op de grond heb ik eerst een tijdje zitten bijkomen op een van de bankjes aan de voet van de uitkijktoren. Terwijl Jetske bij de toren rond scharrelde begon ik foto’s te maken van het lijnenspel dat deze ranke, open toren te bieden heeft. Het zal niet iedereen aanspreken, maar ik houd wel van dit wat abstractere werk …

 

Op de top van de Kop

Hoe jullie erover denken, weet ik niet, maar ik vind het geen weer om er op uit te trekken nu het (even) echt herfst is. Het regenachtige weer komt mij eerlijk gezegd wel goed uit. Na alle wandelingen en klim- en klauterpartijen van de afgelopen weken kan ik wel een paar dagen rust gebruiken …

Vandaag bied ik jullie een rondblik vanaf de uitkijktoren op de Woldberg (Google Maps). Deze 24 m hoge uitkijktoren staat op de 26 m hoge Woldberg. Daarmee kan ik dus zeggen dat ik op de top van de Kop (van Overijssel) heb gestaan. We beginnen met een selfie waarop ik linksboven op het hoogste platform sta te wuiven en we eindigen met een dromerige blik op de Havelterberg …

Skywatch Friday 441

Vorige week liet ik in Skywatch Friday foto’s zien die ik gemaakt had vanaf een uitkijktoren in de Jan Durkspolder. Sindsdien werd ik opnieuw uitgedaagd door een uitkijktoren. Vorige week woensdag ben ik samen met mijn fotomaatje de strijd aangegaan om hem te beklimmen…

Last week I showed pictures in Skywatch Friday that I had made from a watchtower. Since then, I was challenged by another watchtower. Last Wednesday, I went into battle with a friend to climb it …

Voordat we de toren konden beklimmen moesten we eerst de heuvel beklimmen waar deze toren op gebouwd is, nieuwsgierige koeien begroetten ons onderweg …

Before we could climb the tower we first had to climb the hill where this tower is built, curious cows greeted us on the way …

Daar staat hij dan: de uitkijktoren op de Woldberg (Google Maps)

Beton: 115.000 kg
Betonstaal: 4700 kg
Staalconstructie: 32.000 kg
Hoogste platform: 24,05 meter
Hoogste punt: 29,30 meter
Aantal treden: 131 stuks

There he is: the watchtower on the Woldberg (Google Maps)

Concrete: 115,000 kg
Reinforcing steel: 4700 kg
Steel construction: 32,000 kg
Highest platform: 24.05 meters
Highest point: 29.30 meters
Number of steps: 131 pieces

Het was een flinke klim naar de top, en mijn hoogtevrees en de MS maakte het er niet gemakkelijker op …

It was a steep climb to the top, and my fear of heights and the MS did not make it any easier …

Eenmaal op het bovenste platform aangekomen, bleek ’t echt de moeite waard te zijn. Het uitzicht was prachtig …

Once we arrived on the top platform, it turned out to be worthwhile. The view was beautiful …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

Skywatch Friday 440

De uitkijktoren stak mooi tegen de strakblauwe lucht af op die prachtige herfstdag …

The watchtower stood out against the clear blue sky on that beautiful autumn day …

Een zeilboot voer geruisloos voorbij …

A sailboat silently floated by …

Even later naderde er een rondvaartboot …

Moments later, a tour boat approached …

Het is een bijzondere partyboot, de radarboot “Frisian Queen” …

It is a special party boat, the radar boat “Frisian Queen” …

Helemaal Mississippi stijl, maar wel varend onder Friese vlag …

Completely Mississippi style, but sailing under the Frisian flag …

En verder is het heerlijk rustig in dit mooie stukje Fryslân …

And furthermore it is wonderfully quiet in this beautiful part of Fryslân …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

De Jan Durkspolder van boven

Goed, lang genoeg gerust bij de picknicktafel, tijd om de uitkijktoren ‘Romsicht’ te beklimmen …

Boven gekomen, richt ik de blik eerst naar het zuidwesten. In de verte is nog net de Hooidamsbrug te zien …

Het was 10 oktober, herfstvakantie in het zuiden van ons land. Er gaan dagen voorbij dat het in de zomer minder druk is op de Hooidamsloot dan op deze stralende herfstdag …

Aan de overkant van de Hooidamsloot ligt het grootste deel van Nationaal Park de Alde Feanen, dat eigenlijk alleen over het water toegankelijk is. Rechts aan de horizon op de volgende foto ligt in noordelijke richting het watersportdorp Earnewâld verborgen achter de bosschages …

Een beetje verder naar rechts draaiend en dan flink inzoomend is de Afanja-mobiel tussen de bomen te zien …

Naar het noordoosten kijkend, strekt de Jan Durkspolder zich voor me uit. Voor wie echt heel goede ogen heeft, is op de foto hieronder de grote vogelkijkhut te zien …

Maar ik zal het jullie niet te moeilijk maken, ik heb tenslotte niet voor niks een camera met een flinke zoom …

We draaien verder door naar rechts, zodat we in zuidoostelijke richting uitkijken over de Jan Durkspolder …

Nog wat naar rechts draaiend, komen we weer uit bij de Hooidamsbrug, die alweer open staat. Wat er aankomt …?

Even een glimp  …

– wordt vervolgd in Skywatch Friday –