Er was al hard gewerkt langs de Geau, toen Jetske en ik maandag tegen het eind van de ochtend naar de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder liepen. Dat zei ik dan ook tegen de benjamin van het groepje vrijwilligers. Hij vertelde dat ze de wilgen langs het pad voor de helft knotten, zodat er weer meer ruimte is op de paden. De dikste takken worden elders weer gebruikt bij de aanleg van een scherm …
Ook de schermen langs het paadje naar de vogelkijkhut waren flink onder handen genomen. Dat was ook wel nodig, want het groeizame zomerweer had de wilgen aan alle kant flink laten uitlopen. Ook aan het paadje zelf was gewerkt. Nadat in de afgelopen winter en het voorjaar de kade rond de grote plas was verhoogd, was nu ook de toegang tot het paadje verhoogd. Dat was netjes afgewerkt met betonnen platen …
Eenmaal in de hut kwamen we al snel tot de conclusie dat er weinig leven te bespeuren viel rond de hut. In de lucht was mooi te zien dat er vanuit het zuidwesten ander weer op komst was. De eerste bewolking deed een poging om de zon af te dekken. Dat lukte nog niet echt, maar het zonlicht tekende wel een mooie schaduw van een vliegtuigstreep op het dunne wolkendek eronder …
