Zon over de polder

’t Is om te janken … Kijkend naar de pluim lijkt zelfs lichte vorst er deze winter nauwelijks meer in te zetten, om over echt winterweer maar te zwijgen. En dat in de week waarin we hier in het noorden terugdenken aan de zware sneeuwstorm van 14 februari 1979. Het openbare leven in de provincies Fryslân, Groningen en Drenthe werd dagenlang ontregeld en het leger moest eraan te pas komen om wegen en spoorwegen vrij te maken …

Hoe anders is de situatie nu. In de tuin schieten sneeuwklokjes en krokussen de grond uit. Als het volgens de pluim dan toch geen winter meer wordt, laat dan het voorjaar ook maar komen …

De Jan Durkspolder biedt met wat zon een heel andere aanblik dan laatst met sneeuw en ijs. Het met pas geknotte wilgen omgeven betonnen pad naar de grote vogelkijkhut ligt er glinsterend bij …

Badend in het zonlicht ligt de plas er rustig bij. In de directe omgeving van de vogelkijkhut is geen vogel te zien …

En toch is er altijd leven op het water. Gebruik makend van de mogelijkheden van mijn camera is mooi te zien dat er aan de zuidkant o.a. aalscholvers, ganzen en grote aantallen smienten op het water dobberen …

Interview te velde

Vorige week werd ik via het bureau van Project N381 benaderd door Ingrid Spijkers van ‘Wij van PS‘. Zij is in opdracht van de provincie bezig met een boek over de vernieuwing van de N381 en alles wat daarmee annex is. In het kader daarvan wilde ze graag een gesprek met mij hebben, omdat mijn verhaal en foto’s m.b.t. de veranderingen in het Weinterper Skar wellicht bruikbaar zijn voor dit boek …

161206-1129x

Een afspraak was snel gemaakt. Omdat Ingrid het gesprek graag op locatie wilde voeren, troffen we elkaar vanmorgen om elf uur in werkelijk prachtige winterse omstandigheden op de parkeerplaats aan de oostkant van het Weinterper Skar …

161206-1101x

Meteen al genoeglijk pratend, wandelden we samen naar de nog licht berijpte heide. Onderweg hebben we natuurlijk even halt gehouden bij het nieuwe bankje aan het oostelijke pad, maar de rijp op de liggende delen nodigde helaas niet echt uit om er ook even te gaan zitten. Gelukkig heb ik dat met dit fantastische winterweer ook aanzienlijk minder snel nodig. In de huidige  omstandigheden kan ik zeker twee, op goeie dagen misschien wel drie keer zo ver lopen als in de beklemmende septemberwarmte …

161206-1138x

Nadat we later op de parkeerplaats afscheid hadden genomen, heb ik mijn viskrukje nog even uit de auto gehaald om nog even wat macro-opnamen te maken van de vele fonkelende ijskristallen op de berijpte bladeren …

161206-1139x

Omdat het vandaag voorlopig weer de laatste winterdag is en het twee nachten achtereen lekker heeft gevroren, besloot ik vervolgens nog even naar de Hooidammen te rijden om te kijken of daar al geschaatst werd. En jawel, daar werden alweer heel wat eerste streken gezet door de liefhebbers van natuurijs. Foto’s daarvan zullen hier ongetwijfeld in de loop van de week verschijnen …

161206-1143x

En het tweede bankje: check!

Alle gebanjer over het vaak moeilijk begaanbare terrein in het Weinterper Skar heeft er de afgelopen weken behoorlijk ingehakt, toen ik donderdagmiddag thuis kwam, had ik dan ook echt het gevoel dat ik op mijn laatste benen liep. Maar nadat ik gisteren van een verkwikkende rustdag had genoten, vond ik toch dat ik vanmiddag met het mooie weer het tweede bankje nog maar eens moest gaan checken. Voor de nodige morele ondersteuning kuierde Aafje voor de verandering eens mee, want zij wilde ook wel eens met eigen ogen zien wat de veranderingen in It Skar teweeg hebben gebracht …

161203-1411x

Die morele ondersteuning was zeer welkom, want het eerste deel van het pad vanaf de westelijke parkeerplaats was nog moeilijk begaanbaar vanwege de dikke laag zand die erop is gebracht. Pas ter hoogte van de plek waar tot twee jaar geleden nog een boerderij stond, bereikten we het deel tot waar de kraanmachinist het nieuwe pad had geëgaliseerd …

161203-1409x

Op dat moment hadden we het tweede bankje gelukkig ook bijna bereikt. Kijk eens … daar staat het! Niet vlak ten noorden van het pad, zoals ik had verwacht, maar vlak ten zuiden daarvan  …

161203-1350x

Het is een fijn plekje, hoor, lekker met de neus in zuidwestelijke richting … Kijk haar daar eens lekker zitten …

161203-1359x

En het uitzicht … daar mankeert ook niets aan. In voorjaar en zomer kijk je hier uit over welig bloeiende velden. Hoe vaak ik tot dit tweede bankje zal komen, is maar de vraag, want het is een flink stukje lopen, maar dat zien we in de loop der tijd ook wel. Ik ben in ieder geval tevreden met het behaalde resultaat, en ik verwacht dat de bankjes ook door andere wandelaars als een aanwinst zullen worden ervaren …

161203-1358x

Zo, en nu neem ik even een paar dagen een welverdiende time-out, want er moet nog het nodige gebeuren om van de Sinterklaasviering ook dit jaar weer een succes te maken. Ik wens jullie allen een gezellige Sinterklaas.

Dat bankje staat er!

De werkzaamheden in het Weinterper Skar zijn bijna afgerond, maar hier en daar worden nog wat puntjes op de spreekwoordelijk ‘i’ gezet. Een van de belangrijkste puntjes is voor mij natuurlijk het plaatsen van de bankjes. Vanmorgen was ik er toevallig getuige van hoe het bankje langs het oostelijke pad werd geplaatst …

161201-1139x

Eigenlijk moet je van begin tot eind overal altijd zelf bij zijn, want het bankje komt net niet op de plek die we op 14 november tijdens het “Overleg te velde” hebben afgesproken. De afspraak was dat het bankje bij de T-splitsing van paden zou komen, zodat ik er ook van en naar de dobbe wat aan zou hebben. Ook voor de zichtlijnen was het mooier geweest als het bankje 15 tot 20 meter meer naar het noorden, dichter bij de (vroegere) Nije Heawei dus, was geplaatst. De man die het bankje plaatste was dat wel met me eens toen ik hem er op aansprak, maar hij had nu eenmaal opdracht gekregen om het bankje bij de piketpaaltjes te plaatsen. Maar als het me voor tweeën zou lukken om de opdrachtgever tot verhuizing van het bankje te bewegen, dan was hij best bereid om de schep verderop nogmaals in de grond te zetten …

161201-1140x

Ik besloot eerst maar een stukje verderop te kijken. Daar deed een kraanmachinist zijn best om het nieuwe deel van het wandelpad over de heide met grote precisie zo goed mogelijk te egaliseren. De man heeft me hier de afgelopen weken regelmatig rond zien scharrelen met mijn zitstok en we hebben ook een paar maal een praatje met elkaar gemaakt. Hij weet dus wat de veranderingen in het gebied voor mij betekenen, en ik stel het dan ook zeer op prijs dat hij zijn best doet om de gevolgen voor zo ver mogelijk te minimaliseren …   😉

161201-1146x

Een klein stukje verder naar het zuiden ligt een nieuw veerooster in het oostelijke pad. Tot hier kunnen de schapen die de heide begrazen in het vervolg komen …

161201-1147x

De heide ten noorden van het nieuwe pad mag kennelijk verder vergrassen en verbossen, want zodra er binnenkort een nieuwe afrastering langs het pad is gemaakt, kunnen de schapen daar dus niet meer komen …

161201-1150x

Toen ik er op de terugweg langs kwam, was het bankje intussen bijna klaar. “Het staat keurig waterpas en dankzij een degelijke fundering zal het ook niet meer verzakken,” zo verzekerde de medewerker van Lolkema me …

161201-1151x

Nadat ik via Project N381 telefonisch contact met hem had opgenomen, heb ik korte tijd later ter plekke nog even overleg gehad met de boswachter, die in deze als opdrachtgever fungeert. Ik heb hem er niet toe kunnen bewegen om het bankje toch nog een stukje naar het noorden te laten verplaatsen. Dit is volgens de boswachter de beste plek omdat het de grootste kans op droge voeten biedt …

161201-1339x

Maar ach, ik zal het hem niet euvel duiden. De man is kennelijk geen fotograaf en heeft daardoor toch ietwat minder kijk op mooie zichtlijnen. En echt slecht is het natuurlijk toch ook niet. Ik denk, dat ik hier in de toekomst menig aangenaam moment zal beleven, met het hoofd in de zon en de benen tijdelijk in de rust …

Naar aanleiding van je reactie d.d. 11 februari 2015 ben je dus bij deze uitgenodigd, aargh …   🙂

161201-1336x

Het tweede bankje is intussen ook al geplaatst. Hoe dat erbij staat, zal ik een deze dagen eens proberen te bekijken.

Zo moet het maar

Het was gisteren opnieuw een grijze dag en het bleef maar gestaag motregenen. Bepaald geen ‘technisch weer‘ dus, toch ben ik nog maar eens weer naar het Weinterper Skar gereden om ter plekke nog eens goed rond te kijken wat de beste plek is om een tweede bankje te plaatsen. Ik heb de kans gekregen om mijn invloed te laten gelden, en die kans pak ik dan ook serieus aan. Dan nog maar een keer nat worden en pijnlijke benen krijgen …

161105-1429x

Het idee van een bankje aan de oostkant van de heide heb ik intussen laten varen. Drie bankjes op een rij wordt wat teveel van het goede, want er staat namelijk ook al een bankje tussen de beide zuidelijke vennetjes.

De beste plaats voor het tweede bankje lijkt me uiteindelijk toch de westelijke kant van de boomwal, tegenover de plek waar vroeger de boerderij stond. Als het bankje daar met de rug tegen de boomwal wordt geplaatst, is dat op een zonnige middag een fijn plekje met rondom een fraai uitzicht …

161115-1127x

Toen ik terug was bij de auto, kwam de boswachter ook net terug van een rondje door het gebied. We hebben het nog even over mijn bevindingen gehad, en hij was wel bereid om nog eens naar het alternatief van het plekje bij het berkenbosje te kijken (het kruisje op het bovenstaande kaartje), maar erg hoopvol klonk hij niet. Zelf ben ik er intussen ook wel uit, want ik denk dat het uitzicht vanaf het plekje bij de boomwal vooral in voorjaar en zomer toch wel het mooist denkbare plekje is …

161115-1500xx

Zo moet het maar in de nieuwe situatie … Het eerste bankje bij de vroegere kruising van de Nije Heawei en het oostelijke pad en een tweede bankje aan de andere kant van de heide, tegen de westkant van de boomwal. De toekomst moet maar leren vaak ik aan dat tweede bankje toe kan komen, want dat is een flink eindje lopen. Maar ach … als er toevallig een boswachter in de buurt is, dan kan ik natuurlijk altijd nog proberen te liften …  😉

Overleg te velde

Begin februari vorig jaar kon ik hier het heugelijke nieuws melden, dat ik n.a.v. het afsluiten van de Nije Heawei de toezegging heb gekregen dat Staatsbosbeheer bij monde van Pieter Huisman na overleg met Anne Meijer van Project N381 akkoord was gegaan met het plaatsen van een bankje nabij de parkeerplaats aan de oostzijde van de Nije Heawei …

161105-1420xInmiddels is er ter vervanging van de Nije Heawei een nieuw wandelpad gebaand over de heide aan de zuidkant van het Weinterper Skar. Om een idee te krijgen hoe dat pad erbij komt te liggen en wat het in de toekomst te bieden heeft, ben ik vorige week – gewapend met camera en viskrukje – eens voorzichtig op verkenning gegaan. Ik ben tot de conclusie gekomen, dat het nieuwe pad best eens een verrijking zou kunnen zijn …

161105-1427x

Het zou mooi zijn als er behalve op de toegezegde plek ook halverwege en aan het eind het nieuwe pad een bankje zou kunnen komen, bedacht ik me onderweg. Dat bleek echter wat al te optimistisch gedacht, want vandaag hoorde ik dat er slechts geld beschikbaar is voor twee bankjes. Maar goed, ik ben gewend om een gegeven paard niet in de bek te kijken, en twee bankjes zijn er tenslotte toch meer dan het ene bankje dat me in eerste instantie is toegezegd … 🙂

161105-1428x

Hoewel het bepaald geen ‘technisch weer’ was, heb ik vanmiddag een overleg te velde gehad met een delegatie van Project N381 en Staatsbosbeheer over de plaatsing van een paar bankjes. Over het eerste bankje waren we het snel eens, dat komt op de plek waar nu het oostelijke pad en de Nije Heawei elkaar nog kruisen. De plek voor een tweede bankje hebben we nog niet definitief vastgesteld, omdat de boswachter niet echt gelukkig was met een bankje midden op de heide …

161114-1343x

Ik zit nu te dubben tussen een plekje aan de oostkant van de heide (de meest zelfzuchtige en gemakkelijkste optie voor mij) en een plekje aan de westkant van de heide. Kijkend naar het totaalbeeld van het gebied, is dat laatste de meest sociale optie. Ik denk, dat ik morgen nog maar eens op verkenning moet … 🙂

Bufo bufo als tafelgast

Dat ging maar weer net goed gisteren. Terwijl ik aan het eind van een korte strooptocht langs wat struikgewas, waarbij ik op zoek was naar vlinders, juffertjes en ander klein vliegend spul, moeizaam terug liep naar één van de picknicktafels bij de parkeerplaats in De Deelen, kon ik net op tijd mijn rechtervoet terugtrekken …

160726-1243x

Geen seconde te vroeg zag ik de schim van een kleine pad (Bufo bufo), die zich uiterst moeizaam voortbewoog door en over het lange gras. Bijna had ik hem geplet onder mijn maatje 47 …

160726-1241x

Omdat ik van mening was dat het pokdalige diertje best een tegenprestatie mocht verrichten voor die levensreddende actie, besloot ik hem even bij me op de picknicktafel te zetten, zodat ik hem eens uitgebreid kon fotograferen …

160726-1229x

Even zaten we oog in oog – ik aan de tafel, hij er bovenop – maar het leek mijn tafelgast niet echt aan te staan. Even lachen zat er niet in, integendeel, het chagrijn leek er bijna letterlijk van af te druipen …

160726-1233x

Daarnaast deed hij ook nog eens dapper zijn best om zich tergend langzaam stapje voor stapje om te draaien, om zich vervolgens uit de voeten te maken en in de richting van de rand van de tafel van mij en de camera af te bewegen …

 

160726-1235x

Maar wie mij een beetje kent, weet dat ik ook niet de makkelijkste ben en dat ik de moed niet meteen opgeef. Door hem tijdig weer even wat bij te sturen, en hem opnieuw even te verplaatsen, lukte het uiteindelijk toch om een aantal acceptabele foto’s van hem te maken …

160726-1236x

Vlinders, juffertjes en ander klein vliegend spul heb ik er helaas niet kunnen fotograferen, maar de toevallige, bijna dodelijk verlopen ontmoeting met Bufo bufo maakte mijn dag helemaal goed …   🙂

160726-1238x