Het Tripgemaal

Het uit 1876 daterende Tripgemaal staat aan de spiegelende Heafeart (Google Maps) bij Gersloot. Althans, dat heb ik tot voor kort altijd gedacht. Maar sinds 2013 staat het Tripgemaal formeel in de buurtschap Gersloot-Polder. In 2013 zijn – op initiatief van het lokale Plaatselijk Belang – witte plaatsnaamborden geplaatst. “Het dorp Gersloot-Polder heeft in 1978 geen eigen postcode en plaatsnaam gekregen in het postcodeboek, voor de postadressen ligt het daarom sindsdien ‘in’ Gersloot,” aldus de hier vaak reagerende Frank van den Hoven op de pagina over Gersloot-Polder op zijn website www.plaatsengids.nl

Het gemaal is vernoemd naar de familie Trip die drie generaties lang de machinisten van het gemaal waren. Samen met de bijbehorende machinistenwoning vormt het gemaal een rijksmonument. In 1988 is het leegstaande gemaal gekocht door Thom Mercuur (kunstverzamelaar, kunsthandelaar, galeriehouder, curator, uitgever en museumdirecteur). Hij heeft het complex indertijd verbouwd en ingericht als tentoonstellingsruimte en woonhuis. Mercuur toonde hier gebruiksvoorwerpen, foto’s, boeken, etc. die de turfwinning en de slechte sociale leefomstandigheden weer in herinnering brachten. Op dat laatste kom ik hier morgen nog even terug, wanneer we de blik op de zijkant van het gemaal richten …


– wordt vervolgd –

Gesluierd gemaal

Voordat ik iets vertel over het gemaal, moet er eerst maar eens even iets worden rechtgezet, lijkt me. Er waren een paar mensen die het idee hadden dat de foto van gisteren op de kop stond. Maar niets is minder waar natuurlijk. De weerspiegeling in een sloot of kanaal geeft gewoon altijd een omgekeerd beeld van de werkelijkheid.

Maar sommige weerspiegelingen zijn zo mooi, dat ze ook verticaal omgedraaid weer mooi zijn. Deze weerspiegeling van het Tripgemaal lijkt me daar een mooi voorbeeld van. Zo lijkt ’t wat een gesluierd gemaal. En voor de duidelijkheid: dit is dezelfde foto als gisteren, maar dan nu ècht op zijn kop …

– wordt vervolgd –

Aan ’t water bij Pean

Op vrijdag 2 mei plaatste ik hier in het kader van Skywatch Friday 297 een aantal foto’s die ik enkele dagen eerder tegenover de oprit van Zeilschool Pean had gemaakt. De onderstaande foto komt uit die serie, maar heeft indertijd het weblog niet gehaald. Vandaag dus wel  …





Twee dagen later kreeg ik via de mail de volgende reactie:
“Wat een leuk stuk over Pean op jullie website. Wij zijn zeilschool Pean en vinden het dus mooi als mensen zo van het gebied genieten. Als je nog eens langs bent kan je best ons weggetje afrijden voor een kop koffie hoor.
– Christophe, http://www.pean.nl …”






Sindsdien was ik er al diverse keren langs gereden zonder dat ik de afslag naar de zeilschool had genomen. Nadat ik gistermiddag een tijdje in De Deelen had rondgescharreld om in de buurt van de parkeerplaats wat waterjuffers en andere insecten te fotograferen, besloot ik op de terugweg maar eens te kijken of de koffie klaar stond bij de zeilschool, want ik was toch wel benieuwd hoe het er daar aan de waterkant uit zou zien …





En dus meldde ik me rond 15:50 uur bij de zeilschool Pean om me voor te stellen aan Christophe en hem te herinneren aan zijn uitnodiging. Ik was van harte welkom, maar koffie drinken zat er even niet in. Christophe was druk bezig om het gras op het terrein te maaien, en die klus wilde hij graag even afmaken, voordat de bui die intussen op kwam zetten Pean zou bereiken …





Daar had ik natuurlijk alle begrip voor, daarom spraken we af dat ik binnenkort gewoon nog eens aanwip voor een bakje koffie. Hopelijk kom ik dan op een beter gelegen moment. Maar omdat ik er nu toch was, mocht ik rustig even een tijdje rondkijken aan de waterkant …





Terwijl de leerlingen van de zeilschool op weg waren naar de thuishaven, leek schipper Lodewijk Meter met zijn bemanning op het Huzumer skûtsje een trainingsvaart te maken op de Peanster Ee …





In de 20 minuten die ik er heb rondgescharreld, is me duidelijk geworden dat de Zeilschool Pean op een prachtig plekje aan het water tussen Akkrum en Grou zit. Omdat het met de zomer voor de deur geen straf is om met goed weer af en toe eens op zo’n mooi plekje aan het water te zitten, zijn ze bij Pean nog niet van me af …   🙂





Halverwege de weg naar huis begon het even flink te regenen, hopelijk was het Christophe gelukt om net voor die tijd klaar te zijn met maaien …