Land in zicht

Te midden van een armada van zeilboten en een enkele kruiser komen we steeds dichter bij het vasteland van het vertrouwde Heitelân …

‘De Koegelwieck’, één van de twee snelle catamaran veerboten van Rederij Doeksen, komt ons in vliegende vaart tegemoet om weer een nieuwe lading passagiers af te leveren op Vlieland …

Voorbij de zeilboten tekenen de contouren van het industrieterrein van Harlingen zich steeds duidelijker af tegen de steeds dichter opeen gepakte wolken boven het vasteland …

Korte tijd later worden we voorbij gesneld door ‘de Tiger’, de tweede catamaran veerboot van Rederij Doeksen, die de sneldienst tussen Terschelling en Harlingen v.v. onderhoudt …

Tot slot nog wat foto’s van de recht toe recht aan bebouwing op het industrieterrein van Harlingen …

En als dan de skyline van Harlingen voor ons ligt en de haven in zicht komt, naderen we echt het einde van de vakantie. In het laatste logje van deze lange serie kijken we nog even naar het ronkende motorhome in het vooronder van de Ms Friesland …

Op volle zee

Wie na het logje ‘Afscheid van Terschelling‘ in de veronderstelling verkeerde dat daarmee eindelijk een eind was gekomen aan deze intussen al knap langdurige vakantieserie, die zat er naast. We waren in dat logje tenslotte pas aan boord gegaan en we waren nog maar net de haven uit. Voordat je dan in Harlingen bent, zit je nog een kleine twee uur op volle zee. En daar viel ditmaal met mooi weer nog wel het nodige te fotograferen …

Hoewel ik allerminst over zeebenen beschik – ik heb het ooit al eens gepresteerd om op de boot van Lauwersoog naar Schiermonnikoog zeeziek te worden – kan ik toch altijd wel genieten van de aanblik van passerende zeilschepen …

En op momenten dat er geen schepen in de buurt zijn, kan ik ook gefascineerd raken door die immense leegte van de schier oneindige zee. Hoewel leegte … in dit geval doemde er rechts aan de horizon toch nog iets op …

Op zulke momenten komt de sterke zoom van mijn ouwe trouwe Powershot SX50 HS toch altijd weer goed van pas. Niet dat ik daar in dit geval veel wijzer van werd, want ik heb nog steeds geen idee wat voor platform of werkeiland dit is. Dus … wie het weet mag het zeggen …

En voort gaat de tocht over de zonovergoten Waddenzee …

Voortdurend ruime bochten makend zoekt de MS Friesland zijn weg over het Wad naar Harlingen. De reden van die ruime bochten krijgen we in een volgend logje nog in beeld …

Afscheid van Terschelling

Aan alles komt een eind, zo ook aan die heerlijke vakantie op Terschelling. Een week nadat de MS Friesland ons naar het eiland had gebracht, voeren we op dezelfde veerboot weer terug naar het vasteland …

Vanaf één van de havenhoofden werden we uitgezwaaid door onbekende achterblijvers …

Langzaam zagen we Terschelling met die zo kenmerkende vuurtoren de Brandaris aan de horizon verdwijnen …

Ook op de terugreis troffen het met ’t weer. Het was weliswaar fris, maar de mooie wolkenlucht en de passerende zeilboten en andere vaartuigen hielden me een groot deel van de reis aan dek …

Tijd om de blik voorwaarts te richten …

Nog even achterom kijken

Nadat we onder het genot van koffie en koek een uurtje hebben genoten van het uitzicht vanaf het Oudemirdumerklif, besluiten we verder te gaan. Er staan tenslotte nog twee kliffen op het programma. We volgen het Minne Minnespaad terug naar de auto, en zoals altijd op deze plek, kan ik het ook nu halverwege het pad niet laten om nog even achterom te kijken. Onze volgende pleisterplaats ligt bij het bos helemaal rechts aan de horizon …









Bij het hek en de stroommat halverwege het pad doe ik nog even een paar stappen zijwaarts om nog even zicht te krijgen op de zuidkant van de zuidelijke tuinwal langs het pad …









Maar belangrijker nog is dat dit de kans biedt voor een laatste blik op het IJsselmeer en de paaltjes die het eind van het Oudemirdumerklif ter plekke markeren. Eventueel grazend vee zou zonder die afscheiding mogelijk enkele meters naar beneden kunnen tuimelen …









Deze aanblik … dat weiland, die paaltjes en daarachter die grote leegte met hooguit af en toe één of twee passerende zeilboten … Ik kan daar elke keer wanneer ik hier ben weer van genieten. En dat geldt nog net wat meer wanneer de zon het water even lekker laat glinsteren …









Maar niet langer gedroomd … op naar het Mirnser Klif!



Skywatch Friday 381

Woensdag heb ik onder prachtige omstandigheden wat foto’s gemaakt bij zeilschool De Veenhoop (Google Maps) waar de zeilboten weer klaar liggen voor het nieuwe seizoen. Hoe verder ik de steiger op liep, hoe ruimer het zicht werd …

Wednesday I made some pictures under beautiful conditions at the sailing school Veenhoop (Google Maps) where the boats are ready for the new season again. The farther I walked at the landing-stage, the wider the view became…




























Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!




Bij Pean aan ’t water

Het was me het weekje wel weer. Na een mooie, maar eigenlijk net wat te lange fotokuier rond de haven van Urk op dinsdag en een stevige behandeling door de manueel therapeut op donderdag, heb ik de week gistermiddag afgesloten met een heerlijk uurtje aan de waterkant bij zeilschool Pean





Daar heb ik op verschillende plaatsen lekker in het zonnetje zitten spelen met weerspiegelingen en dansende lichtjes …





Meerpalen leek zachtjes heen en weer te dansen in het water …





Niet alleen aan, maar ook op het water leek het bij een temperatuur van ruim 20 graden wel zomer. Talloze boten voeren voorbij …





Sterretjes dansten vrolijk op het wateroppervlak …





Uitzicht over de zonovergoten Peanster Ie …





De aanblik van zacht kabbelende golfjes rond de steigerpalen en de daarmee gepaard gaande reflecties vervelen nooit …





Het was een heerlijk om deze toch wel pittige week op deze ontspannen manier af te kunnen sluiten, zodat ik helemaal bijgetankt het weekend in kan …




Reddingsoperatie op de Zoutepoel

Gisteren vertelde ik hier over het omslaan van een zeilbootje op de Zoutepoel bij Terherne. Het duurde even voordat er een reddingsoperatie op gang kwam, maar uiteindelijk zag ik vanaf de Heerenzijlbrug hoe de drenkelingen toch werden opgepikt en aan boord genomen van een passerende zeilboot …





De omgeslagen zeilboot lag intussen te midden van een wirwar van boten en bootjes, die links en rechts passeerden …





Na enige tijd vond er werkoverleg plaats, want nu was het zaak om de omgeslagen boot overeind te krijgen en naar de wal te brengen…





Nadat er ook vanaf een passerende kruiser hulp werd geboden, werd de zeilboot met vereende krachten overeind getrokken …





Daarna begonnen drie mannen aan een poging om de boot zwemmend naar de walkant te duwen …





Dat leek nog lang niet mee te vallen, want de open boot was natuurlijk goeddeels volgelopen met water …





Omringd door een aantal andere vaartuigen vond er opnieuw overleg plaats …





Er werd besloten om de zeilboot naar de walkant te laten slepen door de kruiser …





Onder het toeziend oog van verschillende passanten werd de moeizame tocht voortgezet …





Met trekken en duwen werd de boot zo goed en zo kwaad als het ging enigszins in balans gehouden …





Er was geen kruid tegen gewassen, de mast van de zeilboot dook opnieuw onder water …





Maar uiteindelijk werd de vaste wal toch bereikt …





Nadat het meeste water eruit was geschept, leek de boot zo waar weer enigszins in evenwicht te willen drijven …





Daarmee was de actie voorbij en kon ik mij in alle rust nog even bezig houden met het kijken naar de diverse passerende boten en bootjes bij de Heerenzijlbrug. Maar dat is voor later …