Maandagochtend ben ik na de koffie weer eens naar de Jan Durkspolder gereden. Er werd hard gewerkt door de rietsnijders, die hun overtollige ruigte aan het verbranden waren …
Ook langs de Geau (Google Maps) en langs het paadje naar de grote vogelkijkhut was weer hard gewerkt. De wilgen waren weer keurig geknot door vrijwilligers van It Fryske Gea …
De plas in de polder lag er heerlijk rustig en dromerig bij. Het eerste wat me opviel, was dat de gele lissen voor de hut waren verwijderd. Er zwommen her en der wat zwanen, sommige daarvan leken voorzichtig het voorjaar in de kop te krijgen, maar daarover later meer …
Er zweefde een blauwe reiger voorbij en een stuk verderop in de richting van de molen maakte een grote zilverreiger op subtiele wijze een dansje in het water. Ook die grote zilverreiger komt een deze dagen nog eens uitgebreid in beeld …
Prachtige foto’s. Het weer leende er zich perfect toe.
In zo’n natuurgebied is toch ook wel veel werk, iets wat soms compleet aan ons voorbijgaat.
Morgen toon ik nog wat foto’s van het knotten van de wilgen, die ik deze week maakte. Dat werk wordt vooral uitgevoerd door vrijwilligers. Zonder vrijwilligers zou onze maatschappij voor groot deel ontregeld raken, denk ik.
Dat was een mooie uitstap naar de Jan Durkspolder.
De foto´s met de weidse blik kan me bekoren, maar ik vind de foto van de poetsende en weerspiegelende ganzen ook heel mooi.
Idyllic, Jan.
It’s fine place in nature.
Wat heb je weer prachtigr beelden gemaakt Jan en veel dieren zien altijd fijn
Dankjewel, Marylou.
De natuur maakt zich langzaam op voor een nieuw seizoen en de mens helpt hier en daar een handje 🙂
Zo is het, Rudi, samen halen we het voorjaar binnen. 🙂
Heerlijk wandelen is dit. Als ik reigers tegenkom, vind ik dat ook telkens bijzonder (hier vooral aan het ‘Donkmeer’).
De blauwe reiger was een voorbij zwevende passant, maar de grote zilverreiger speelt hier nog een paar maal een hoofdrol deze week.
Verhalen die ik heel graag volg (soms met wat vertraging weliswaar).
Tijd speelt geen rol, de foto’s en verhalen blijven wel op mijn blog staan.
Geknotte wilgen, ze zien er keurig uit maar ik zou er een zijn gang laten gaan. Om te zien hoe het wordt.
Ik stel me een grote kroon voor van lange neerhangende takken waarin de stam verborgen zit, zou dat niet mooi zijn?
Zo’n knotwilg die je zijn gang laat gaan, zal waarschijnlijk maar kort mooi zijn. Het zijn geen sterke bomen, waardoor de boom mogelijk uit elkaar gescheurd wordt als de takken te zwaar worden.
Leuke serie weer met enkele weidse landschappen in beeld. Het rijtje knotwilgen is ook erg mooi vastgelegd.
Mooie en sfeervolle beelden. Zo’n dag was het vandaag.
Het waren een paar mooie en ook erg lekkere dagen, maar morgen komt er helaas alweer een eind aan. Maar gelukkig heb ik voor de komende dagen nog wel wat foto’s.
Voor de vrijwilligers heb ik altijd lovende woordjes ! Ze zijn echt een steunpilaar in onze maatschappij.
Foto 3 & 5 springen er voor mij uit, die mogen zo aan de muur ! Foto 3 is een heerlijk wijd landschap , foto 5 is een subtiel onderonsje van 2 watervogels.
Vrijwilligers zijn voor het natuurbeheer, maar ook voor heel veel andere zaken in onze maatschappij onontbeerlijk. Dank voor je lovende woorden, ook voor een paar van de foto’s. Dat subtiele onderonsje komt deze week nog eens uitgebreid terug in beeld.
Die blauwe reiger had je nog mooi te pakken, hij staat er nog goed op. Heb ook altijd een zwak voor knotwilgjes gehad, deze zijn mooi samen met het pad en de afgesneden takjes, mooi compositie !
Dankjewel. Het voordeel van deze hut is, dat er vrij ruime kijkgaten in zitten. Dat maakt het soms mogelijk om een vliegende vogel in zo’n vlucht in beeld te vangen door mee te bewegen met het onderwerp.
Hier ook van die dampende hopen, maar dat was mest 😉 😀
Haha, en dit was geen damp, maar rook. 🙂
Er straalt een zekere rust van de foto’s af.
Eentje wil duidelijk niet poseren voor de lens en steekt zijn kop in de pluimen.
Geknotte wilgen stelen het hart altijd.
Schijn bedriegt, maar dat zal een deze dagen nog wel blijken. 😉
Ik ben gek op rijtjes knotwilgen.
Ja ik denk dat velen geen besef hebben wat vrijwilligers allemaal doen
Dat denk ik ook, Bas, veel werk blijft verborgen voor de gemiddelde burger.
De foto met de knotwilgen vind ik zo sfeervol.
En de andere foto’s: ze gaan je weer verhalen opleveren!
Hartelijke groet, Zem.
Dankjewel, Zem, ik hoefde er weer weinig voor te doen, de verhaaltjes ontsponnen zich weer spontaan voor mijn ogen.
Hartelijke groet terug, fijne dag verder.
Altijd mooi om zien die knotwilgen. Leuk om die vogels bezig te zien.
De knotwilgen staan er daar weer netjes bij. De komende dagen nog wat meer vogelfoto’s.
Mogen ze dat riet zomaar verbranden?
Ze verbranden niet het riet, maar het groene afval dat ze uit de gemaaide rietstengels hebben gekamd. Voor het verbranden daarvan hebben ze (nog) een vergunning. Er is nieuwe regelgeving opkomst die dit verbranden verbiedt, de rietsnijders zullen het afval dan op andere wijze kwijt moeten zien te raken.
Zal ongetwijfeld bewerkelijker zijn. Ik had jaren geleden al iets gelezen over boze rietsnijders.
Ja, ze zijn niet blij met die nieuwe regelgeving.
een geluk dat er nog vrijwilligers zijn Jan
vooral de laatste foto valt me hier op
prettige dag
Zonder goedwillende en hardwerkende vrijwilligers stort onze maatschappij goeddeels in, vrees ik.
Prettige dag verder.