Tagarchief: Joiny

Twintig jaar fotomaatjes

Geplaatst op door

Zoals gebruikelijk begonnen we de dag met koffie. Voor de gelegenheid verraste Aafje ons ditmaal ook nog met oranjekoek. Jetske en ik vierden gisteren namelijk het feit dat we 20 jaar fotomaatjes zijn. Normaal gesproken treffen we elkaar om de 14 dagen. De ene keer komt Jetske naar Fryslân, de volgende keer reis ik af naar de Kop van Overijssel.

We zijn in deze uitzonderlijk mooie en lang zomer maar één keer op pad geweest in Overijssel. Sinds deze zomer zijn we hier samen veel mobieler, Jetske op de e-bike en ik op de Joiny. Toen de koffie en de koek op was, gingen we rond elf uur pad voor een rondje met het pontje …

De dag begon met een pechgeval. Deze keer niet met de Joiny, maar met Jetskes’ fiets, waarvan de ketting van het tandwiel raakte. Gelukkig gebeurde het meteen bij de eerste trappen. Jetskes’ fiets ging weer achter op de auto en ze kreeg Aafje haar e-bike mee …

Eenmaal onderweg wist ik mijn fotomaatje opnieuw te verrassen met mooie plekjes en paden. Via Opeinde en Oudega bereikten we de nieuwe uitkijktoren ‘de Wynwachter’ aan de Mûntsegroppe. Over een paar jaar staat de uitkijktoren op de oever van het nieuwe meer, dat momenteel wordt gegraven bij Oudega. Ik zal binnenkort wel wat meer vertellen over deze toren. Nu volsta ik met de mededeling dat het een prima plek was om onze broodjes te eten …

We vervolgden ons ritje in de richting van de Jan Durkspolder. Daar stelde ik aan het eind van de Geau voor om nog even een extra rondje naar Earnewâld te maken. We hadden de tijd tenslotte nog wel en er viel genoeg te zien onderweg. Aan het feit dat dat extra rondje en een tripje heen en weer naar de uitkijktoren ons tochtje in totaal ongeveer 10 km langer maakte, dacht ik op dat moment niet …

Tegen drieën bereikten we het pontje bij de Hooidammen. Eenmaal aan de overkant zetten we koers richting Drachten. Bij de Herkulesmolen ‘de Veenhoop’ maakten we een laatste tussenstop om nog een slokje te drinken. We waren bijna bij Smalle Ee, toen ik eens een blik op de km-teller van mijn Joiny wierp. ‘Komen we thuis, of maak je je zorgen?’ vroeg Jetske. ‘Komt goed’, antwoordde ik, ‘het is nu nog 5 km naar huis en er staat 42 op de telller. Volgens het boekje heeft hij een actieradius van 50-60 km* …’

Twee kilometer verder voelde ik de snelheid van de Joiny langzaam verminderen. We draaiden net voorbij het dorp De Wilgen het fietspad op, toen ik klaar was. Met 44 km op de teller en nog drie km te gaan was het gedaan met de accu van de Joiny. Jetske snelde me al vooruit om hulp te vragen bij de boerderij 200 m verderop …

We hadden op geen betere plek kunnen stranden. Vader en zoon Wijma – de één voormalig boer, de ander autodealer – wisten wel raad. Lang verhaal kort: de Joiny werd over een oprijplaat in een bestelbus gereden, waarmee ik een kwartiertje later heel vriendelijk thuis werd afgezet. Jetske, die intussen aan de praat was geraakt met de vrouw van de handelaar – ook een verpleegkundige – kwam enige tijd later op de fiets terug. Het was al met al weer een topdag, en ik heb nog weer wat bijgeleerd ook …

* Het bereik is afhankelijk van o.a. gewicht van de berijder, het wegdek en het weer. Intussen heb ik me verzekerd van pechhulp voor scootmobielen van de ANWB.

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Geplaatst op door

Als een oude deur die scheef in het kozijn hing, als een geknakt hek aan de rand van een weiland … zo lag de Joiny in het gras langs de Mersken. De medewerker van de dealer Care4More schrok nogal, toen hij de schade zag. De Joiny werd in de bus geschoven, waarna ik keurig thuis werd gebracht. De Joiny ging mee naar de zaak in Drachten. Voor Jetske zat er niets anders op dan de laatste 10 km maar weer alleen naar ons huis te fietsen. Het begint intussen te wennen, want dat heeft ze vanwege pech met de iLark ook al eens meegemaakt …

Mijn Joiny is vorige week opgehaald door de fabriek voor onderzoek. Net als bij de dealer zijn ze ook daar nogal geschrokken, want dit hadden ze nog niet eerder meegemaakt. U zult begrijpen dat ik nogal met ze te doen heb dat ze zo geschrokken zijn. Misschien moet ik ze maar een bosje bloemen sturen … 😜

Hoe dan ook, sinds gisteren heb ik weer een nieuwe Joiny. De km-teller van mijn oude Joiny is niet verder gekomen dan 976 km. Maar met het eerste ritje van gisteren erbij, zit ik dit jaar al mooi boven de 1.000 km. Zelf heb ik er vertrouwen in dat het niet nog een keer op dezelfde wijze mis zal gaan. Aafje heeft daar wat minder vertrouwen in. Om haar te plezieren draag ik nu een helm als ik op pad ga met de Joiny…

Laat de nazomer maar komen!

De laatste ronde (2e helft)

Geplaatst op door

Nadat we de Freulevijver achter ons hadden gelaten, verlieten we een kleine kilometer noordelijker ook het Oude Bosch. Opnieuw staken we het Alddjip over, deze keer reden we over een houten bruggetje waar een paar tegenliggers ons netjes voor lieten gaan. Terug op de Mersken wilde een buizerd ter hoogte van de Merskenheide wel even voor ons poseren op een paaltje …

Het leek Jetske een leuk idee om nog even op de Merskenheide te kijken. Omdat ik daar een week eerder nog was geweest, toen de heide nog net mooi in bloei stond, stelde ik voor om langs de weg te wachten. De foto’s hieronder heb ik op 24 augustus gemaakt op de Merskenheide. Het uitbundige paars roze en paars begon toen al wat bruine randjes te krijgen …

In de noordoosthoek van het kleine natuurgebied staat een stukje naaldbos dat de afgelopen zomer zo ongeveer de genadeslag heeft gekregen door de klimaatverandering. Het was al langere tijd geen gezond stukje bos, maar veel van de bomen zijn in de afgelopen maanden al gevallen of gebroken. Het is triest om aan te zien …

Dat laatste geldt trouwens ook voor de aanblik van mijn Joiny korte tijd later. Op een bepaald moment draaide ik me om naar Jetske, nadat ik in één van de spiegels had gezien dat ze mijn kant weer op leek te komen. Wat er daarbij precies gebeurde, weet ik nog steeds niet. Ik weet alleen dat ik kort na elkaar twee felle tikken hoorde en dat de Joiny ineens naar links viel. Jetske omschreef het later als een harde knal. Gelukkig gebeurde het op een moment dat ik stil stond, zodat ik mezelf makkelijk kon opvangen …

Voordat Jetske weer bij me was, was ik alweer overeind gekrabbeld. Zo goed en zo kwaad als het ging duwde ik de Joiny naar het bankje verderop. Terwijl ik daar even ging zitten, was Jetske al in de actiemodus geschoten. Ze stelde eerst Aafje op de hoogte van ons pechgeval en belde daarna de dealer. We hadden geluk, ze hadden de bus bij de zaak en bij wijze van uitzondering wilden ze me wel ophalen …

– wordt vervolgd

De laatste ronde (1e helft)

Geplaatst op door

In de eerste week van september maakten fotomaatje Jetske en ik nog maar eens een ritje op e-bike en Joiny. Daar was het tenslotte nog mooi weer voor. Jetske was meteen al prettig verrast was door de eerste nieuwe paden die ik voor die dag in gedachten had. Dicht bij de Mersken gaf deze jongedame ons de kans om wat foto’s te maken van haar en haar ruim 30 jaar oude pony …

In het volgende nieuwe pad zat een bruggetje waar we het Koningsdiep of Alddjip overstaken. Ook hier hielden we even halt om wat foto’s te maken …

Ten zuiden van het Alddjip kwamen we in het Oude Bosch uit. Ik had gepland om bij het nieuwe bankje voor Bert een hapje te eten. En dat lukte, want het bankje was vrij toen we er langs kwamen. En niet alleen dat, de zon scheen ook nog eens lekker tussen nog groene bladeren door …

Nadat we de inwendige mens hadden verzorgd, vervolgden we ons ritje. Al snel maakten we een volgende tussenstop bij de Freulevijver. Ook hier was het ondanks de warme en droge zomer nog flink groen. Als de nazomer het toelaat hoop ik hier binnenkort nog wat herfstkleuren te kunnen scoren …

– wordt vervolgd

Smallingerlands oudste gebouw

Geplaatst op door

Wie hier regelmatig meeleest zal zich herinneren, dat het er in juni eindelijk van gekomen is om het oudste gebouw van de gemeente Smallingerland op te zoeken. Tot mijn spijt was het boerderijtje omgeven door bomen en struiken, waardoor ik toen geen foto heb kunnen maken waarop de voorgevel met het jaartal 1668 in zijn geheel te zien was. Daar kwam vorige week zaterdag verandering in …

Vanwege het aanhoudend mooie weer kwam Jetske weer een dagje met de auto naar Drachten en de fiets achterop. Tijdens de koffie spraken we af om een ritje rond de Leijen te maken – Jetske op de fiets, ik op de Joiny. We hadden Drachten nog maar net verlaten, toen ik voorstelde om even een extra afslag te nemen. Ik hoopte Jetske in het voorbijgaan iets van het oude boerderijtje te kunnen laten zien. Naast het pad naar het erf hangt het onderstaande informatiepaneel over dit rijksmonument …

We hadden geluk, er liep net iemand in de tuin. Op mijn vraag of hij de eigenaar was van dit mooie oude optrekje, kreeg ik een bevestigend antwoord. Nadat ik had verteld, dat ik een paar weken eerder tevergeefs had geprobeerd een paar foto’s van de voorgevel te maken, nodigde hij ons uit om even in de tuin te komen. Daar mochten we best even een paar foto’s komen maken …

We hoefden verder eigenlijk niets te zeggen of te vragen, we hadden hier te maken met een enthousiaste man, die blij was met het huis dat hij ruim anderhalf jaar geleden had kunnen kopen. Hij excuseerde zich voor de rommel in de tuin en vertelde over zijn plannen met het huis …

Natuurlijk mochten we ook de oude lindeboom zien, die aan de zuidkant naast het boerderijtje staat. Die boom zou ongeveer net zo oud zijn als het boerderijtje. Zoals op bovenstaande foto’s te zien is, is hij helemaal hol van binnen. Dat maakt het tot een bijzondere stam met zijn omtrek van ongeveer zes meter. Jetske en ik waren zoals gezegd nog maar net onderweg, maar voor mij kon de dag al niet meer stuk …

Maar de rondgang was nog niet voorbij, we werden nog even binnen uitgenodigd …

Een nieuw bankje voor Bert

Geplaatst op door

Vanaf het vennetje met de gevallen boom vervolgde ik mijn ritje. Via een bekend fietspaadje kwam ik met een omweg terecht op een mij onbekend fietspaadje. Nadat ik over een bruggetje het Alddjip was overgestoken, moest ik me aan het eind van het fietspaadje even oriënteren …

Via it Skjer was ik uitgekomen op de Finne. Door die plattelandsweg te volgen, kwam ik uit bij de westkant van het Oude Bosch bij Bakkeveen. Ik besloot het fietspad naar de Freulevijver (kaartje OpenStreetMap) te volgen. Zonder dat ik er vooraf bij had stilgestaan, reed ik in ’t Oude Bosch langs een bankje. Een bankje met een plaatje …

Ik was er al voorbij, toen ik het me realiseerde. Ik reed een paar meter terug om het bankje en het plaatje eens goed te bekijken. Het was een bekend plekje, maar iets was er anders … Keek ik er misschien wat vreemd tegenaan, omdat ik vanaf een andere kant was gekomen …? En toen zag ik het: er stond een nieuw bankje, ditmaal zonder boompje. Bert heeft een nieuw bankje gekregen …

Ik ben in 2008, 2013 en 2018 ook langs dit bankje gekomen. De eerste twee keer kon ik dat nog lopend doen. In 2018 ben ik er op mijn loopfietsje geweest. Op de foto’s hierboven kun je het bankje en de boom in de loop der jaren zien veranderen. In 2013 heb ik onder de titel ‘Grensoverschrijdend gedrag’ nog eens iets geschreven over het bankje. Daar kreeg ik een paar keer een mooie reactie op van nabestaande Hiltje Wuite-Harmsma. Waarom er nu een nieuw bankje is geplaatst, weet ik niet …

‘Leven is reizen en de weg is kort.’ Het is inderdaad waar, die weg is kort. En we zijn er onlangs weer eens op gewezen dat de weg steeds korter wordt. Ik heb er een tijdje fijn zitten mijmeren, voordat ik mijn pad vervolgde.

Bij een omgevallen boom

Geplaatst op door

Tijdens een ritje door de omgeving van Beetsterzaag en Olterterp hoopte ik op het bankje bij een van de vennetjes bij Heidehuizen in alle rust even van het uitzicht te kunnen genieten …

Dat viel echter nogal tegen. Een omgevallen boom lag deels over het vennetje voor het bankje en versperde daarmee het uitzicht. Maar rustig was het er wel …

Een kikker deed zijn best om er wat van te maken door een tijdje vlak voor me te blijven zitten. Nadat hij was weg gehipt, heb ik mijn ritje over lommerrijke paden en wegen vervolgd …