Tagarchief: fries paard

Twintig jaar fotomaatjes

Geplaatst op door

Zoals gebruikelijk begonnen we de dag met koffie. Voor de gelegenheid verraste Aafje ons ditmaal ook nog met oranjekoek. Jetske en ik vierden gisteren namelijk het feit dat we 20 jaar fotomaatjes zijn. Normaal gesproken treffen we elkaar om de 14 dagen. De ene keer komt Jetske naar Fryslân, de volgende keer reis ik af naar de Kop van Overijssel.

We zijn in deze uitzonderlijk mooie en lang zomer maar één keer op pad geweest in Overijssel. Sinds deze zomer zijn we hier samen veel mobieler, Jetske op de e-bike en ik op de Joiny. Toen de koffie en de koek op was, gingen we rond elf uur pad voor een rondje met het pontje …

De dag begon met een pechgeval. Deze keer niet met de Joiny, maar met Jetskes’ fiets, waarvan de ketting van het tandwiel raakte. Gelukkig gebeurde het meteen bij de eerste trappen. Jetskes’ fiets ging weer achter op de auto en ze kreeg Aafje haar e-bike mee …

Eenmaal onderweg wist ik mijn fotomaatje opnieuw te verrassen met mooie plekjes en paden. Via Opeinde en Oudega bereikten we de nieuwe uitkijktoren ‘de Wynwachter’ aan de Mûntsegroppe. Over een paar jaar staat de uitkijktoren op de oever van het nieuwe meer, dat momenteel wordt gegraven bij Oudega. Ik zal binnenkort wel wat meer vertellen over deze toren. Nu volsta ik met de mededeling dat het een prima plek was om onze broodjes te eten …

We vervolgden ons ritje in de richting van de Jan Durkspolder. Daar stelde ik aan het eind van de Geau voor om nog even een extra rondje naar Earnewâld te maken. We hadden de tijd tenslotte nog wel en er viel genoeg te zien onderweg. Aan het feit dat dat extra rondje en een tripje heen en weer naar de uitkijktoren ons tochtje in totaal ongeveer 10 km langer maakte, dacht ik op dat moment niet …

Tegen drieën bereikten we het pontje bij de Hooidammen. Eenmaal aan de overkant zetten we koers richting Drachten. Bij de Herkulesmolen ‘de Veenhoop’ maakten we een laatste tussenstop om nog een slokje te drinken. We waren bijna bij Smalle Ee, toen ik eens een blik op de km-teller van mijn Joiny wierp. ‘Komen we thuis, of maak je je zorgen?’ vroeg Jetske. ‘Komt goed’, antwoordde ik, ‘het is nu nog 5 km naar huis en er staat 42 op de telller. Volgens het boekje heeft hij een actieradius van 50-60 km* …’

Twee kilometer verder voelde ik de snelheid van de Joiny langzaam verminderen. We draaiden net voorbij het dorp De Wilgen het fietspad op, toen ik klaar was. Met 44 km op de teller en nog drie km te gaan was het gedaan met de accu van de Joiny. Jetske snelde me al vooruit om hulp te vragen bij de boerderij 200 m verderop …

We hadden op geen betere plek kunnen stranden. Vader en zoon Wijma – de één voormalig boer, de ander autodealer – wisten wel raad. Lang verhaal kort: de Joiny werd over een oprijplaat in een bestelbus gereden, waarmee ik een kwartiertje later heel vriendelijk thuis werd afgezet. Jetske, die intussen aan de praat was geraakt met de vrouw van de handelaar – ook een verpleegkundige – kwam enige tijd later op de fiets terug. Het was al met al weer een topdag, en ik heb nog weer wat bijgeleerd ook …

* Het bereik is afhankelijk van o.a. gewicht van de berijder, het wegdek en het weer. Intussen heb ik me verzekerd van pechhulp voor scootmobielen van de ANWB.

Een pentekening van Kirsten

Geplaatst op door

Achteraf bekeken hadden zowel Aafje als mijn fotomaatje het woord ‘verrassing’ de laatste tijd al eens min of meer terloops laten vallen. Omdat dat voorafgaand aan Sinterklaas was, besteedde ik er geen aandacht aan. Ik ben al van jongs af aan gewend om me eind november-begin december maar bij verrassingen en geheimpjes neer te leggen. Meestal kruipt de aap rond de vijfde wel uit de mouw.

Ditmaal gebeurde dat echter niet. Ik was het alweer vergeten, toen Aafje in de week na Sinterklaas op een dag vroeg of ze wel met de auto naar haar werk mocht, omdat ze iets groots voor mij moest ophalen. Ik was volledig overbluft en overdonderd, toen ze me aan het eind van de middag deze tekening liet uitpakken. Zo hangt hij nu aan de muur, en ik ben er echt heel erg blij mee …

De tekening is gemaakt door Kirsten Krijthe, activiteitenbegeleidster bij Revalidatie Friesland en als zodanig inmiddels een oud-collega van Aafje, maar ook zeer actief als kunstenares. Omdat Aafje mij graag mee wilde laten delen in haar pensionering, heeft ze Kirsten gevraagd of zij een tekening van mij wilde maken zoals ik de afgelopen 15 jaar fotograferend door Fryslân gekuierd ben.

Kirsten heeft alle door Aafje voorgestelde elementen op haar geheel eigen wijze op het papier weergegeven. Het skûtsje dat met een witte snor het water doorklieft, de Friese vlag fier in top, een Fries paard dat met wapperende manen door de wei galoppeert, de grutto als ‘Kening fan de greide’ op zijn troon, op de voorgrond de laatste kievit en de schaatser die door het wit berijpte Fryslân onder voortdrijvende wolken blijft trainen voor die ene tocht …

Heel fijn gestipt heeft Kirsten er zelf nog een mooi pompeblêd in de fok aan toegevoegd. Fijn gestipt …? Jawel, op dit formaat is dat niet goed te zien, maar de originele tekening van 30 x 30 cm bestaat volledig uit kleine stipjes …

Al die elementen maken samen Fryslân, waarvan ik weet dat ik er nu niet meer weg wil. Hier ben ik geboren, hier wil ik graag nog een jaar of wat vrij en veilig met mijn camera rondstappen en hier wil ik uiteindelijk ook mijn laatste adem uitblazen.

Morgaine had het verhaal erachter aardig doorzien in haar reactie.
De meest opvallende vraag kwam van OmaBaard, zij vroeg wat ik met paarden heb. Behalve dat ik vooral Friese paarden erg mooi vind, heb ik er niet zo gek veel mee. Zeker sinds het beste paard van stal me eens zand heeft laten happen. Hoe dat zit, kun je lezen in ‘Sinterklaas en het grote zwarte paard’.

En dit is Kirsten zelf …

Meer informatie over Kirsten en haar werk kun je op haar website vinden:https://kirstenkrijthe.nl
Maar natuurlijk kun je haar en haar werk ook op Facebook vinden: Kirsten Krijthe – beeldend kunstenaar

Stinkende politici

Geplaatst op door

Gisteren werden door alle politieke partijen (op 1 na) de campagne-activiteiten tijdelijk opgeschort in verband met de dodelijke schietpartij in Utrecht. Desondanks vonden de ‘heren’ Baudet en Hiddema het gisteravond nodig om op een verkiezingsbijeenkomst van Forum voor Democratie (alleen de naam al …) over de rug van slachtoffers en nabestaanden op uiterst lage wijze zieltjes te winnen …

Samen met dit Friese veulen wil ik graag op beeldende wijze duidelijk maken wat ik van deze ratten en hun manier van politiek bedrijven vind: ze stinken! Bah …

Bermfotografie

Geplaatst op door

De afgelopen jaren stonden de maanden mei en juni voor mij meestal in het teken van de macrofotografie. Dit jaar is dat er in mei nog nauwelijks van gekomen. Enerzijds is dit te wijten aan het feit dat mijn favoriete insectenrijke struiken in het Weinterper Skar zijn verdwenen, anderzijds heeft het alles te maken met mijn kwakkelende gezondheid de laatste tijd. Een echte fotokuier heb ik al een tijdje niet meer kunnen maken, macrofotografie kost nog veel meer energie …

150515-1359x

Daarom ben ik dit jaar eerder dan te doen gebruikelijk overgestapt op de bermfotografie, het fotograferen van onderwerpen in en vanuit een bij voorkeur bloemrijke berm. Normaal deed ik dat de afgelopen jaren vooral tijdens perioden met zomerse of tropische warmte, want een ritje maken met de airco aan en tussendoor een koel plekje ergens in een berm zoeken, lukt eigenlijk altijd wel …

150515-1400x

De komende tijd zullen er hier dan ook zeker nog meer bermfoto’s met o.a. paarden verschijnen, maar daarnaast zullen ook de weercijfertjes over de maand mei en de laatste stand van zaken rond de tunnelbouw aan de Peelrug de revue passeren. Vandaag doe ik het verder – net als dit mooie Friese paard – lekker rustig aan.