Een pentekening van Kirsten

Achteraf bekeken hadden zowel Aafje als mijn fotomaatje het woord ‘verrassing’ de laatste tijd al eens min of meer terloops laten vallen. Omdat dat voorafgaand aan Sinterklaas was, besteedde ik er geen aandacht aan. Ik ben al van jongs af aan gewend om me eind november-begin december maar bij verrassingen en geheimpjes neer te leggen. Meestal kruipt de aap rond de vijfde wel uit de mouw.

Ditmaal gebeurde dat echter niet. Ik was het alweer vergeten, toen Aafje in de week na Sinterklaas op een dag vroeg of ze wel met de auto naar haar werk mocht, omdat ze iets groots voor mij moest ophalen. Ik was volledig overbluft en overdonderd, toen ze me aan het eind van de middag deze tekening liet uitpakken. Zo hangt hij nu aan de muur, en ik ben er echt heel erg blij mee …

De tekening is gemaakt door Kirsten Krijthe, activiteitenbegeleidster bij Revalidatie Friesland en als zodanig inmiddels een oud-collega van Aafje, maar ook zeer actief als kunstenares. Omdat Aafje mij graag mee wilde laten delen in haar pensionering, heeft ze Kirsten gevraagd of zij een tekening van mij wilde maken zoals ik de afgelopen 15 jaar fotograferend door Fryslân gekuierd ben.

Kirsten heeft alle door Aafje voorgestelde elementen op haar geheel eigen wijze op het papier weergegeven. Het skûtsje dat met een witte snor het water doorklieft, de Friese vlag fier in top, een Fries paard dat met wapperende manen door de wei galoppeert, de grutto als ‘Kening fan de greide’ op zijn troon, op de voorgrond de laatste kievit en de schaatser die door het wit berijpte Fryslân onder voortdrijvende wolken blijft trainen voor die ene tocht …

Heel fijn gestipt heeft Kirsten er zelf nog een mooi pompeblêd in de fok aan toegevoegd. Fijn gestipt …? Jawel, op dit formaat is dat niet goed te zien, maar de originele tekening van 30 x 30 cm bestaat volledig uit kleine stipjes …

Al die elementen maken samen Fryslân, waarvan ik weet dat ik er nu niet meer weg wil. Hier ben ik geboren, hier wil ik graag nog een jaar of wat vrij en veilig met mijn camera rondstappen en hier wil ik uiteindelijk ook mijn laatste adem uitblazen.

Morgaine had het verhaal erachter aardig doorzien in haar reactie.
De meest opvallende vraag kwam van OmaBaard, zij vroeg wat ik met paarden heb. Behalve dat ik vooral Friese paarden erg mooi vind, heb ik er niet zo gek veel mee. Zeker sinds het beste paard van stal me eens zand heeft laten happen. Hoe dat zit, kun je lezen in ‘Sinterklaas en het grote zwarte paard’.

En dit is Kirsten zelf …

Meer informatie over Kirsten en haar werk kun je op haar website vinden:https://kirstenkrijthe.nl
Maar natuurlijk kun je haar en haar werk ook op Facebook vinden: Kirsten Krijthe – beeldend kunstenaar

Een fijn plekje

Het lijkt een warm weekend te worden met morgen mogelijk tropische temperaturen …

Goed weer om het lekker rustig aan te doen en te genieten van de kleine dingen rond huis …

Een lommerrijk plekje aan de rand van de vijver, lonkt nu al …

Dus … als jullie morgen moe, maar voldaan terugkeren na de 17e Ecokathedrale Fotokuier, kun je mij hier vinden …

x

Roodoogjuffer op gele plomp

Nadat we in de vogelkijkhut hadden genoten van de show van ‘De lepelaar met zijn mooie vangst’, stelde ik Jetske voor om nog even een stukje in westelijke richting over het schelpenpad ‘de Geau’ te lopen. Een lange kuier zouden mijn onderdanen me niet toestaan, maar het leek me wel goed om nog even de benen te strekken …

Dat bleek al snel weer een goede keuze te zijn. Omdat ik het dichtst naast de vaart liep, had ik tussen het rietkraagje door af en toe goed zicht op het wateroppervlak. Zo viel mijn oog op zeker moment op een waterjuffertje op een blad van de gele plomp, een Pompeblêd zoals we dat hier noemen …

Dichterbij komend en inzoomend met de camera, zag ik dat het een roodoogjuffer was. Ik laat even in het midden of het een Kleine roodoogjuffer was of een Grote roodoogjuffer, daarvoor zijn de verschillen voor mij te gering. Ik vond het in ieder geval weer een mooie vondst …

Zowel Jetske als Aafje spreken op gezette tijden hun zorg uit wanneer ze mij ergens aan de waterkant zien rondscharrelen of wanneer ik balancerend een of andere hindernis neem. Maar Jetske kan er bepakt en bezakt met haar drie camera’s ook wat van …

De plomp en ’t pompeblêd

Gebroederlijk naast de waterlelie bloeit ook dit jaar de gele plomp (giele plomp in het Fries) weer in onze vijver. De gele plomp is de nationale plant van de provincie Fryslân. Het blad van de gele plomp, in het Fries pompeblêd genoemd, staat in het rood afgebeeld op de Friese vlag. Dus voor wie nog altijd in die veronderstelling verkeerde: er staan geen hartjes op de Friesche vlag, maar pompeblêden …

180618-1449xx

“It Pompeblêdsje” is nog weer heel wat anders. Dat is “een oprechte Friesche kruidenlikeur, getrokken van talrijke natuurzuivere kruiden volgens oud-familie recept. Deze Friesche Kruidenbitter heeft een heilzame, opwekkende werking en is te bekomen bij de echte slijterij,” aldus het etiket. En lekkerrrr … hmmm …

180623-1342x

Maar goed, daar ging het hier niet om. De bloem van de gele plomp oogt in eerste instantie misschien wat simpel, zeker wanneer hij net vanuit de diepte is opgedoken. Maar zodra hij zijn stevige bloembladeren opvouwt, komt er een ingenieus ogend kleinood tevoorschijn. Lekker op het terras zittend kan ik daar elk jaar weer van genieten. Komende week zou dat weer moeten lukken, want de onderstaande bloem staat nu volop te pronken en een tweede knop is net opgedoken …

180622-1433x

Een roodoogjuffer in close-up

Nadat ik me een tijdje naar volle tevredenheid had vermaakt met de rietzanger, vervolgde ik mijn weg richting auto. Onderweg wisten een azuurjuffer en een distelvlinder aan mijn camera te ontsnappen …

160610-1209x

Met een roodoogjuffer had ik even later meer geluk. De eerste foto’s gingen de mist in, omdat het rietblad waar het beestje op zat nogal heen en weer werd gewiegd door de wind. Bij de bovenstaande foto begon het er op te lijken, maar pas met de foto hieronder was ik echt tevreden. Dat maakte me echter ook wat overmoedig, waardoor het juffertje er geschrokken vandoor ging …

160610-1210x

Ik zag nog net dat ze op een pompeblêd in de vaart neerstreek, te ver buiten bereik om nog eens een macro-opname te kunnen maken, maar goed genoeg om met de zoomlens nog even een plaatje ten afscheid te kunnen maken …

160610-1213x

Hop-over voor vleermuizen

Enige tijd geleden heb ik hier al eens iets geschreven over de maatregelen die bij de vernieuwing van de autoweg N381 van Drachten tot de Drentse grens worden genomen t.b.v. overstekende dieren. Zo worden er twee ecologische bruggen, twintig ecoduikers, elf dassentunnels, acht hop-overs voor vleermuizen, dertien kleine faunatunnels, vijf zandruggen voor de das en drie poelen voor de poelkikker aangelegd. Bovendien worden er dassenrasters aangelegd. En vanwege recent gevonden sporen van de otter, worden er nog een aantal extra duikers aangelegd …

150903-1223x

Vandaag wil ik het eens hebben over de maatregelen die worden genomen voor onze kleine donkere vriendjes van de duisternis, de vleermuizen. De nieuwe N381 doorsnijdt op een aantal plaatsen boomwallen, en daarmee wordt een aantal vliegroutes van de vleermuis doorsneden. Het diertje gebruikt zijn sonar om de weg te vinden en is daarvoor afhankelijk van de kruinen van de bomen. Als er ineens een gat van meer dan vijftien meter valt, kan de vleermuis verdwalen of aangereden worden …

150825-1243x

Eén van die vliegroutes loopt vlak ten noorden van de Peelrugtunnel over en langs de bomen die daar de Heechfeanswei flankeren. Het gapende gat dat door de N381 wordt veroorzaakt is mooi te zien op de eerste twee foto’s. Door vanaf de Peelrug wat in te zoomen, is te zien dat er ‘iets’ tussen de bomen in staat …

150825-1244x

Tijd om dat eens aan een nadere inspectie te onderwerpen. Daarvoor slaan we vanaf de Peelrug het nu doodlopende weggetje de Heechfeanswei in …

150902-1047x

Na pakweg 250 meter staan we aan het eind van de weg. Hier vandaan valt dat ‘iets’ weg tegen de bomen aan de overkant van de weg …

150825-1157x

Door het doodlopende weggetje even te verlaten en een stukje door het land te lopen, wordt er een paal met daarop een pompeblêd zichtbaar. Op de plek waar de nieuwe N381 de oude Heechfeanswei kruist, staat een 7 m hoge paal in de middenberm. Bovenop de paal prijkt een groot pompeblêd van cortènstaal, waarin de vormen van een vleermuis en een pijl zijn uitgesneden …

150828-1154x

Deze 7 meter hoge hop-over voor vleermuizen is ontworpen door leerlingen van de school ‘De Tjongerwerven’, en zij mochten maandagochtend 24 augustus dan ook de laatste bouten aan de 7 meter hoge hop-over in de middenberm van de nieuwe N381 vastdraaien …

150825-1158x

Kijkend naar dit informatieve filmpje van Bureau Altenburg en Wymenga lijkt deze hop-over me eerlijk gezegd wat aan de iele kant, maar er zal ongetwijfeld over zijn nagedacht: Hop-overs voor vleermuizen

150825-1205x

Gele plomp

Eerlijk is eerlijk: de gele plomp (Nuphar lutea) in ons tuintje is al enige tijd uitgebloeid, maar omdat ik momenteel weinig inspiratie heb en omdat een fotokuier er vandaag even niet in zit, heb ik even een greep in het archief gedaan …

140703-1656x

Laten we de vrolijke gele bloem van deze waterplant maar zien als het zonnetje dat het grijze weer verdrijft om ons de komende dagen weer te verwennen met licht en warmte …

140703-1659x