Nattigheid

Met het grijze en donkere weer van de afgelopen dagen lieten de salamanders zich niet zien, daarom heb ik de camera maar eens op wat andere zaken rond de vijver gericht …

De knop van de gele plomp was het water ontstegen. In bedaard tempo vouwde hij de stevige, met fijne druppels bedekte bloembladeren open. Door wat uit te zoomen, werd aan de andere kant van de vijver ons ‘Vrouwtje aan het water’ zichtbaar …

De krabbenscheer heeft nog maar eens een bloemetje tot bloei weten te brengen. Een klein vliegje liet zich door de druppels niet weerhouden om er toch even op neer te strijken …

Ik sluit af met een paar foto’s van de hosta’s. Ondanks het voortdurende geknabbel aan hun bladeren door slakken, zijn ze allebei tot volle bloei gekomen. Hier was het een hommel, die ondanks de nattigheid noest bleef werken aan de bestuiving …

Zwaluwen bij de hut

Nauwelijks zichtbaar deinden de waterlelie en de gele plomp vlak voor de nieuwe kijkhut ‘Blaustirns’ op en neer. Terwijl ik zo wat over het wateroppervlak zat te turen, bekroop me ineens het gevoel dat ik bekeken werd …

Een blik zijwaarts door de opening van de hut leerde me al snel dat dat ook wel klopte. Op een van de palen van de schutting aan het eind van het vlonderpad zat een boerenzwaluw naar me te kijken. Met in zijn snavel wat nestmateriaal, zat hij wat schuchter en afwachtend om zich heen te kijken …

Ik besloot me weer om te draaien en stilletjes te blijven zitten. Het duurde niet lang voordat ik achter me even wat zacht vleugelgeruis hoorde. Nadat ik even later buiten de hut gezellig gekwetter hoorde, besloot ik nog eens in de hut rond te kijken. Jawel, in een van de hoeken werd nog hard gewerkt aan een nestje …

– wordt vast nog wel eens vervolgd –

Roodoogjuffer op gele plomp

Nadat we in de vogelkijkhut hadden genoten van de show van ‘De lepelaar met zijn mooie vangst’, stelde ik Jetske voor om nog even een stukje in westelijke richting over het schelpenpad ‘de Geau’ te lopen. Een lange kuier zouden mijn onderdanen me niet toestaan, maar het leek me wel goed om nog even de benen te strekken …

Dat bleek al snel weer een goede keuze te zijn. Omdat ik het dichtst naast de vaart liep, had ik tussen het rietkraagje door af en toe goed zicht op het wateroppervlak. Zo viel mijn oog op zeker moment op een waterjuffertje op een blad van de gele plomp, een Pompeblêd zoals we dat hier noemen …

Dichterbij komend en inzoomend met de camera, zag ik dat het een roodoogjuffer was. Ik laat even in het midden of het een Kleine roodoogjuffer was of een Grote roodoogjuffer, daarvoor zijn de verschillen voor mij te gering. Ik vond het in ieder geval weer een mooie vondst …

Zowel Jetske als Aafje spreken op gezette tijden hun zorg uit wanneer ze mij ergens aan de waterkant zien rondscharrelen of wanneer ik balancerend een of andere hindernis neem. Maar Jetske kan er bepakt en bezakt met haar drie camera’s ook wat van …

SBB blameert zich in De Deelen

Omdat ik in de buurt was, heb ik gistermiddag weer even een tussenstop gemaakt bij De Deelen. Het mooie weer had veel wandelaars naar het mooie natuurgebied getrokken, want de parkeerplaats stond zo goed als vol.

Staatsbosbeheer staat er als beheerder van het gebied bij veel van de bezoekers duidelijk niet best op. Dankzij de aanhoudende “Afsluiting wegens werkzaamheden” van de korte wandelroute is het gebied eigenlijk alleen nog interessant voor mensen die goed ter been zijn. Er werd dan ook flink gemopperd, want ook ouderen die geen kilometers meer kunnen lopen, maken hier graag even een kuiertje. Het is voor veel van de (vaste) bezoekers niet alleen teleurstellend, maar ook bevreemdend dat deze afsluiting nu al meer dan een jaar duurt …

Wie net als ondergetekende minder goed ter been is, is nu aangewezen op het fietspad langs de Hooivaartsloot. Daar kun je door de rietpluimen naar de overkant van het water koekeloeren. Veel meer valt er niet te beleven. Natuurlijk kun je er ook voor kiezen om een stuk(je) over het lange brede pad naar het centrum van De Deelen te lopen. Maar ook daar valt weinig te beleven. Uitzicht naar links en rechts heb je er niet en aan dat pad komt maar geen eind. Na een meter of 50 vond ik het welletjes en heb ik rechtsomkeert gemaakt …

Naar aanleiding van mijn klacht over de afsluiting van het gebied d.d. 5 februari kreeg ik via Twitter van Staatsbosbeheer deze reactie: @JanKaliasAfanja‬ ‪@BoswachterRoel‬ De boswachter geeft aan dat natuurorganisaties helaas geen recreatiebijdragen krijgen voor het herstel van voorzieningen zoals hier in De Deelen. We proberen deze brug te vernieuwen zodra er budget voor is. Iedereen kan daarbij helpen via buitenfonds.nl/brugoverdedeelen. Wie helpt mee?”

Kortom: als ik mijn geliefde korte rondje in De Deelen weer wil kunnen lopen, moet ik zorgen dat er eerst € 20.000 op het kleedje komt voor reparatie of vervanging van een simpele houten voetgangersbrug. Maar Staatsbosbeheer, als jullie geen subsidie hebben voor onderhoud en instandhouding van dit soort minimale recreatievoorzieningen, wat doen jullie dan in godsnaam nog in het gebied??? Zonder die minimale voorzieningen verliest het gebied toch zijn publieke waarde? Als het gebied niet meer toegankelijk hoeft te zijn voor wandelaars en natuurliefhebbers, laat het dan maar lekker aan de natuur over, komt helemaal goed …

Ik baal hier echt gruwelijk van. Stapje voor stapje wordt de toegang tot de natuur voor mensen die wat minder ver kunnen lopen steeds meer beperkt. Dat is hier in de buurt de afgelopen jaren al gebeurt op twee plaatsen bij de Leijen en bij het Weinterper Skar. En intussen is De Deelen dus aan de beurt. Staatsbosbeheer, skamje jimme!

De plomp en ’t pompeblêd

Gebroederlijk naast de waterlelie bloeit ook dit jaar de gele plomp (giele plomp in het Fries) weer in onze vijver. De gele plomp is de nationale plant van de provincie Fryslân. Het blad van de gele plomp, in het Fries pompeblêd genoemd, staat in het rood afgebeeld op de Friese vlag. Dus voor wie nog altijd in die veronderstelling verkeerde: er staan geen hartjes op de Friesche vlag, maar pompeblêden …

180618-1449xx

“It Pompeblêdsje” is nog weer heel wat anders. Dat is “een oprechte Friesche kruidenlikeur, getrokken van talrijke natuurzuivere kruiden volgens oud-familie recept. Deze Friesche Kruidenbitter heeft een heilzame, opwekkende werking en is te bekomen bij de echte slijterij,” aldus het etiket. En lekkerrrr … hmmm …

180623-1342x

Maar goed, daar ging het hier niet om. De bloem van de gele plomp oogt in eerste instantie misschien wat simpel, zeker wanneer hij net vanuit de diepte is opgedoken. Maar zodra hij zijn stevige bloembladeren opvouwt, komt er een ingenieus ogend kleinood tevoorschijn. Lekker op het terras zittend kan ik daar elk jaar weer van genieten. Komende week zou dat weer moeten lukken, want de onderstaande bloem staat nu volop te pronken en een tweede knop is net opgedoken …

180622-1433x

Een roodoogjuffer in close-up

Nadat ik me een tijdje naar volle tevredenheid had vermaakt met de rietzanger, vervolgde ik mijn weg richting auto. Onderweg wisten een azuurjuffer en een distelvlinder aan mijn camera te ontsnappen …

160610-1209x

Met een roodoogjuffer had ik even later meer geluk. De eerste foto’s gingen de mist in, omdat het rietblad waar het beestje op zat nogal heen en weer werd gewiegd door de wind. Bij de bovenstaande foto begon het er op te lijken, maar pas met de foto hieronder was ik echt tevreden. Dat maakte me echter ook wat overmoedig, waardoor het juffertje er geschrokken vandoor ging …

160610-1210x

Ik zag nog net dat ze op een pompeblêd in de vaart neerstreek, te ver buiten bereik om nog eens een macro-opname te kunnen maken, maar goed genoeg om met de zoomlens nog even een plaatje ten afscheid te kunnen maken …

160610-1213x

Dobberend in de decemberzon

Gistermiddag heb ik even een klein kuiertje gemaakt in De Deelen. Erg veel was er niet te zien, maar deze wortelstok van de gele plomp, die in één van de petgaten in het decemberzonnetje dobberde, moest toch wel even op de foto …

151209-1300x

Door een minimale verandering van het standpunt ontstond er een heel ander beeld …

151209-1301x