Mobiliteitsinvesteringen

Mijn iPhone 6 was al enige tijd niet meer echt betrouwbaar. En dus werd het tijd voor vervanging, want als je ergens op moet kunnen vertrouwen, dan is het toch wel je mobieltje. Omdat Aafje onlangs m.b.v. het fietsplan op haar werk had geïnvesteerd in haar mobiliteit, heb ik maar geïnvesteerd in mijn digitale mobiliteit …

De vergelijking van refurbished toestellen waarbij ik een stapje voorwaarts kon maken met de nieuwe iPhone SE 2020, viel al snel uit in het voordeel van de iPhone SE 2020. Het toestel werkt niet alleen in alles weer net even sneller en prettiger, vooral met de camera ben ik zeer content. De afgelopen dagen heb ik er in de tuin wat plaatjes mee geschoten om een eerste indruk te krijgen en te geven …

Bij de campanula

Zondagmiddag heb ik een tijdje bij de campanula op de rand van terras en vijver gezeten om wat bijen te fotograferen. Toen die het eerst nog even lieten afweten, heb ik maar een paar profielshots van de campanula gemaakt. De gele plomp – de tweede die tot bloei is gekomen – deed op de achtergrond weer lekker …

Het duurde niet lang voordat de bijen ook weer terugkeerden. Ze deden flink hun best om alle lekkers te halen wat er maar te halen viel. Ze doken veelal letterlijk en figuurlijk  op de kop in bloemen van de campanula …

Toen Aafje er even later met koffie bij kwam zitten, verscheen ook de kikker weer ten tonele. Ik krijg bijna ’t idee dat hij gezelschap zoekt. Om onze relatie wat te vergemakkelijken, heb ik besloten hem vanaf nu maar Rick te noemen, Rick de Kikker naar de gelijknamige Nederlandse tv-serie voor kinderen uit de jaren zestig …

 

Volop leven in de vijver

De eerste gele plomp die tot bloei is gekomen, was afgelopen anderhalve week de belangrijkste blikvanger in onze vijver. Op de eerste foto is hij tot volle bloei gekomen en openen de buitenste bladeren zich voorzichtig …

Maar ook een dag eerder was hij al erg mooi. Die opvallende gele vlek in de duisternis trok regelmatig mijn aandacht als ik op het terras zat. Dat leverde weer een paar maal leuke bijvangst op …

Een kleine twee uur voordat ik de kikker daar zo mooi zag hangen, had ik een van de salamanders al heel bedaard voorbij zien zweven. Zowel de kikker als de salamanders zijn een bron van vermaak, die hier de komende tijd nog wel eens voorbij zullen komen …

Hoe en wat 2019 – 3

Ook maart was met een gemiddelde temperatuur van 7,8 ºC tegen normaal 5,0 ºC weer een warme maand. Het was ook een maand waarin een goede poging werd gedaan om wat te doen aan het neerslagtekort. Na een droge februari volgde een natte maart: 116 mm neerslag tegen normaal 60 mm. Hierbij moet ik wel de kanttekening maken dat mijn regenmeter verstopt is geraakt door katjes van de hazelaar en al wat daar vervolgens aan vast is blijven plakken. Als gevolg daarvan heb ik na ontstopping van het geheel een (redelijke) schatting moeten maken van de neerslagsom …

Al dat vocht en de warmte deden de tuin overigens wel goed. Aan alle kanten kwam het leven daar in hoog tempo tevoorschijn. In de vijver waren vooral de grote frisgroene bladeren van de gele plomp echte blikvangers. Een koolmees nam een paar maal een kijkje in en bij één van de nestkastjes in de tuin. Dat zou later in het jaar nog een mooi vervolg krijgen …

Omdat mijn acnesklachten onder invloed van de qutenzabehandeling al langere tijd goed te hanteren waren, lukte het in tweede helft van maart om voor het eerst in 2019 op een stralende dag weer eens langere uitstap te maken met mijn fotomaatje Jetske.

Het werd een prachtige rit met een aantal stops met fotokuiers aan het Wad. Onder andere de oude palenrij bij Paesens-Moddergat en de kerk van Wierum passeerden de revue. Een week later was het weer compleet omgeslagen. De Ryptsjerksterpolder lag er eind maart weer grijs, nat en triest bij alsof het herfst was …

Nattigheid

Met het grijze en donkere weer van de afgelopen dagen lieten de salamanders zich niet zien, daarom heb ik de camera maar eens op wat andere zaken rond de vijver gericht …

De knop van de gele plomp was het water ontstegen. In bedaard tempo vouwde hij de stevige, met fijne druppels bedekte bloembladeren open. Door wat uit te zoomen, werd aan de andere kant van de vijver ons ‘Vrouwtje aan het water’ zichtbaar …

De krabbenscheer heeft nog maar eens een bloemetje tot bloei weten te brengen. Een klein vliegje liet zich door de druppels niet weerhouden om er toch even op neer te strijken …

Ik sluit af met een paar foto’s van de hosta’s. Ondanks het voortdurende geknabbel aan hun bladeren door slakken, zijn ze allebei tot volle bloei gekomen. Hier was het een hommel, die ondanks de nattigheid noest bleef werken aan de bestuiving …

Zwaluwen bij de hut

Nauwelijks zichtbaar deinden de waterlelie en de gele plomp vlak voor de nieuwe kijkhut ‘Blaustirns’ op en neer. Terwijl ik zo wat over het wateroppervlak zat te turen, bekroop me ineens het gevoel dat ik bekeken werd …

Een blik zijwaarts door de opening van de hut leerde me al snel dat dat ook wel klopte. Op een van de palen van de schutting aan het eind van het vlonderpad zat een boerenzwaluw naar me te kijken. Met in zijn snavel wat nestmateriaal, zat hij wat schuchter en afwachtend om zich heen te kijken …

Ik besloot me weer om te draaien en stilletjes te blijven zitten. Het duurde niet lang voordat ik achter me even wat zacht vleugelgeruis hoorde. Nadat ik even later buiten de hut gezellig gekwetter hoorde, besloot ik nog eens in de hut rond te kijken. Jawel, in een van de hoeken werd nog hard gewerkt aan een nestje …

– wordt vast nog wel eens vervolgd –

Roodoogjuffer op gele plomp

Nadat we in de vogelkijkhut hadden genoten van de show van ‘De lepelaar met zijn mooie vangst’, stelde ik Jetske voor om nog even een stukje in westelijke richting over het schelpenpad ‘de Geau’ te lopen. Een lange kuier zouden mijn onderdanen me niet toestaan, maar het leek me wel goed om nog even de benen te strekken …

Dat bleek al snel weer een goede keuze te zijn. Omdat ik het dichtst naast de vaart liep, had ik tussen het rietkraagje door af en toe goed zicht op het wateroppervlak. Zo viel mijn oog op zeker moment op een waterjuffertje op een blad van de gele plomp, een Pompeblêd zoals we dat hier noemen …

Dichterbij komend en inzoomend met de camera, zag ik dat het een roodoogjuffer was. Ik laat even in het midden of het een Kleine roodoogjuffer was of een Grote roodoogjuffer, daarvoor zijn de verschillen voor mij te gering. Ik vond het in ieder geval weer een mooie vondst …

Zowel Jetske als Aafje spreken op gezette tijden hun zorg uit wanneer ze mij ergens aan de waterkant zien rondscharrelen of wanneer ik balancerend een of andere hindernis neem. Maar Jetske kan er bepakt en bezakt met haar drie camera’s ook wat van …