Een pony met jeuk

Nadat ik de schaatsers en de Friese paarden bij de Jan Durkspolder achter me had gelaten, heb ik koers gezet naar de andere kant van Earnewâld …

Daar trof ik deze pony’s in de sneeuw aan. Met een flinke baal hooi hadden ze zo te zien niets te klagen, of het moet al zijn dat de laatste van het stel last had van jeuk …

Vrijage in de mist

Het was mistig in Fryslân gisteren …

Soms zelfs heel mistig …

Zo’n dag waarop kleurenfoto’s zonder enige bewerking al bijna zwart-wit zijn …

Veel viel er dan ook niet te zien onderweg …

Maar wat is zo’n vrijage in de mist mooi …   🙂

Gezellig samen in de wei

Tijdens mijn ritjes over het Friese platteland kom ik regelmatig over de Alle Om Slachte, een smalle landweg tussen Oudega en Earnewâld …





Bij de S-bocht in die weg staan vrijwel altijd een paar pony’s in de wei. Als de gelegenheid zich voordoet, en dat is vooral bij mooi weer, stop ik daar wel eens even om een praatje te maken. Dan heb ik tenminste toch even wat aanspraak …





De pony’s lijken dat over het algemeen ook wel gezellig te vinden, want zodra je bij het hek staat, komen ze meestal al snel naar je toe. Zodra duidelijk is, dat ik alleen maar praatjes te bieden heb en geen voer, wenden de dieren zich al gauw weer tot elkaar alsof ze willen zeggen: “Och heden, it is dy praatsjesmakker wer … en wer gjin fretten by him fansels …” Waarna ze hun heil weer elders in het weiland zoeken …




Bij de pony’s

Het was jammer dat de molen al gesloten was, toen wij daar vorige week aankwamen. Dat gemis werd gelukkig al snel goed gemaakt, toen Tijmen en Pepijn de pony’s ontdekten, die tegenover de molen in een weilandje stonden …





Pepijn stond er in eerste instantie wat onwennig bij, maar nadat Tijmen de pony’s een paar maal een plukje gras had gegeven, had Pepijn de kunst al snel afgekeken en stak hij ook wat gras door het hekwerk …




Dansende pony’s

Vanmiddag heb ik een heerlijk rondje gereden door het weidegebied ten westen van Drachten. Ik had gehoopt wat weidevogels te kunnen fotograferen, maar dat viel nog vies tegen. Het is van tweeën één: òf er zijn nog maar weinig weidevogels teruggekeerd, òf ik heb mijn route langs de verkeerde weilanden laten voeren. Ook zonder weidevogels werd het gelukkig een mooi ritje met enkele tussenstops en twee korte fotokuiertjes …

Mijn laatste tussenstop was bij het ooievaarsstation Eibertshiem bij Earnewâld (kaartje Google Maps). Behalve ooievaars heb ik er een paar imkers in actie gezien, de foto’s daarvan zullen eerdaags wel volgen als de bult op mijn hoofd als gevolg van een venijnige bijensteek is afgezakt. Voordat ik werd gestoken, heb ik een tijdlang zitten genieten van een paar pony’s die duidelijk de voorjaarskolder in de kop het hoofd hadden  …

Regelmatig deden ze even een dansje met elkaar, om vervolgens weer een tijdje samen als dollen door het stukje land te hollen …

Steevast kwam er vervolgens weer een moment, waarop ze een rondedansje voor me opvoerden …

Het was werkelijk een geweldig showtje …

Uiteindelijk keerde de rust voor langere tijd terug, toen het olijke tweetal samen ging staan smoezen achter de rug van een paar andere pony’s, die al die tijd rustig hadden staan grazen alsof er niets aan de hand was. Ik had zo’n vermoeden dat dat nog wel eens zou kunnen veranderen, maar dat heb ik niet meer afgewacht …