Tuinvaria – fauna

Na de bloemen van gisteren zijn vandaag de insecten aan de beurt, die ik de laatste dagen in de tuin heb aangetroffen. Om te beginnen een lieveheersbeestje dat een gerieflijk slaapplekje had gevonden …

Deze groene schildwants maakte maandagmiddag een ommetje over het glaswerk van de schuifpui. Wat een geluk dat de glazenwasser net was geweest …

Gistermiddag zag ik ineens een struiksprinkhaan in de hoek op het kozijn van de schuifpui zitten …

Rond half september zat de onderstaande vlinder op de hordeur van diezelfde schuifpui. ik denk dat het een buxusmot is.  Blijkbaar heeft die schuifpui toch iets aantrekkelijks voor insecten …

Waterdrager

Vorige week zondag stond in het teken van “de laatste zomerse uurtjes” in de tuin …

Het regenachtige weer van vandaag levert een heel ander beeld op …

Maar gelukkig, ons kan niets overkomen, wij hebben een kleine waterdrager in de tuin …

Een lhb-tje, een matroos en ’n kapitein

Sinds zondagavond had ik halverwege de maandagmiddag onverwachts een afspraak. Omdat ik na een actieve week en een pittig weekend nog in de ‘bijtankmodus’ stond, heb ik me na het plaatsen van mijn logje ‘Nattigheid’ in afwachting van het moment van vertrek naar die afspraak eerst maar weer lekker in mijn stoel genesteld …

Terwijl ik even later wat lag te sluimeren, bekroop me het gevoel alsof ik bekeken werd. Een blik door de ramen leerde dat daar niets te zien was. Het gegluur moest dus van binnen komen. En toen zag ik ineens vanuit een ooghoek iets bewegen … Op het tafeltje naast mijn stoel bleek een lieveheersbeestje bezig te zijn met rek- en strekoefeningen op mijn iPad …

De camera lag ook ditmaal weer niet ver weg, zodat ik nog even wat van zijn activiteiten vast kon leggen. Niet lang daarna klom het beestje via het oplaadkabeltje omhoog. Boven aangekomen, ontdekte hij dat dit een doodlopende weg was. Nadat hij vervolgens een paar maal van boven naar beneden was gelopen en weer terug, vloog hij weg …

Omdat het nooit een straf is om wat eerder op de plek van de afspraak aan te komen en daar eerst wat rond te kijken, vertrok ik een kleine drie kwartier later. Daardoor kwam ik wat vroeger dan oorspronkelijk gepland, maar toch precies op het juiste moment op de plek van bestemming aan. Tegelijk met de vakantiegangers uit het zuiden des lands stapte ik op het kleine parkeerplaatsje bij de Ecokathedraal uit de auto …

Na een hartelijke kennismaking met medeblogger Matroos Beek en haar kapitein, die deze week tijdelijk voor anker zijn gegaan in het zuidoosten van Drenthe, begonnen we gedrieën aan een tocht door de in ’t groen gehulde Ecokathedraal. Terwijl de kapitein – zoals dat hoort – zijn eigen koers uitzette, loodste ik de matroos zo goed en zo kwaad als het ging door dit bijzondere stukje Fryslân …

Alsof we elkaar al jaren kenden, kletsten we intussen honderduit over allerlei zaken des levens. Om de beleving van de Ecokathedraal niet ongemerkt voorbij te laten gaan, hielden we af en toe bewust even stil. De matroos maakte hier en daar een foto, ik ben daar nauwelijks aan toe gekomen ditmaal. De gesprekken waren te mooi en te intensief om me ook nog met fotograferen bezig te houden. Ja, natuurlijk heb ik de foto nog, die ik van dat bijzondere stel maakte, terwijl we na afloop van de rondgang op de bankjes vooraan zaten na te praten …
Uit privacyoverwegingen koester ik die foto voorlopig echter in mijn privé-archief … 🙂

Matroos Beek & Kapitein, het was me een genoegen om kennis te maken. Dank voor de gezellige gesprekken. Ik vond het mooi om bepaalde beelden en ideeën bevestigd te zien worden. Snel zal het zich niet voordoen, maar bij gelegenheid zal ik een volgend samenzijn niet uit de weg gaan. Een hele fijne vakantie verder!

Een zweefvlieg in actie

Hoe de plant heet, dat weet ik weer eens niet. Maar daar gaat het me nu ook niet om. Hij is spontaan aan komen waaien en heeft zich enkele jaren geleden op het terras aan de rand van de vijver tussen de tegels heeft genesteld. Sommige mensen zouden het wellicht onkruid noemen, maar bij ons is hij welkom. Hij is ook op een prima plekje gaan staan, want de lamp die op mooie zomeravonden de vijver verlicht, wordt er mooi door aan het zicht onttrokken …

Op hun lange stengels deinden de bloemen bij ieder zuchtje wind zachtjes heen en weer. Intussen zijn ze uitgebloeid en heb ik de kale stengels verwijderd. Maar toen ze begin juni op hun mooist stonden te pronken, trokken ze allerlei kleine insecten aan …

Terwijl ik lekker in mijn schaduwrijke hoekje zat, heb ik mijn zoomlens eens een tijdje losgelaten op een zweefvlieg die er op een zonnige dag rond het middaguur rondzweefde …

Maar ook minder opvallend was het er vaak een drukte van belang. Op de onderstaande foto van boven naar beneden bladluizen, een mier en de larve van een lieveheersbeestje. Dat treffen zal niet voor alle deelnemers even goed zijn afgelopen, vermoed ik …

Een kleurrijk zondagsmaaltje

De afgelopen week zijn er in het kader van de nationale huis- en tuinspinnentelling in ons land ruim 9600 spinnen waargenomen. Dat werd vanmorgen bekend gemaakt door het VARA-radioprogramma Vroege Vogels. De kruisspin stak er, net als vorig jaar, met kop en achterlijf bovenuit met in totaal 4814 exemplaren. Daarna volgden de grote trilspin met 615 en de herfsthangmatspin met 521 stuks. Opvallend is ook het aantal zeldzame wespspinnen, maar liefst 54 exemplaren …

140911-1514x

Ik werd in ons tuintje geconfronteerd met deze kruisspin. Toen ik hem vanaf de bovenkant probeerde te fotograferen, liep ik meteen tegen een probleem aan: stel je scherp op zijn bovenlijf zoals op de eerste foto, of stel je scherp op zijn kop, zoals op de onderstaande foto …

140911-1513x

Om te kunnen bekijken wat zijn prooi was, moest ik hem vanaf de andere kant benaderen. Toen werd duidelijk dat hij een lieveheersbeestje te pakken had …

140911-1509x

Nu niet meteen zeggen dat het zielig is voor dat eens zo mooie lieveheersbeestje, want dat is in feite gewoon net zo’n rover als de spin. En zo’n spin moet tenslotte ook door de tijd, ik zeg dan ook: eet smakelijk, geniet van dit kleurrijke zondagsmaaltje …

140911-1511x

Zevenstippeltje en roomvlekje

Vanavond treedt Oranje op het WK-voetbal in Brazilië in de kwartfinale aan tegen Costa Rica, en dus is het tijd om maar weer eens een kleine symbolische mascotte tevoorschijn te halen …

140422-1611x

Net als bij de vorige wedstrijd heb ik weer gekozen voor een klein oranje kevertje, ditmaal betreft het een zevenstippelig lieveheersbeestje (Coccinella septempunctata), dat onlangs in de tuin heen en weer kuierde over de zonnewijzer …

140422-1612x

Als oranje vanavond wint, stuit het Nederlands elftal in de halve finale op de winnaar van de wedstrijd Argentinië – België, die vanavond om 18:00 uur op het programma staat. Omdat een halve finale tussen Nederland en België me uiteraard wel aanspreekt, heb ik ter ondersteuning van onze zuiderburen gekozen voor een roomvleklieveheersbeestje (Calvia quatuordecimguttata). Het tenue van dit lieveheersbeestje lijkt tenslotte wel wat op dat van de Rode Duivels. Erg mooi staat hij er niet op, want op het moment dat ik het beestje ontdekte, zette hij het op een lopen. Maar ach, beter iets dan niets …

140628-1704x

Ik wens de liefhebbers vanavond twee spannende en bovenal sportieve wedstrijden!