Up up and away

Een minuut of tien had ik hem in de plas rond zien stappen. Af en toe bleef hij even staan, met scherpe blik in het water turend. Tweemaal deed hij een vruchteloze poging om een visje te verschalken, daarna ging hij op zoek naar een ander en hopelijk beter stekje …










Oud en nieuw

Als je in Fryslân bij de ‘Seedykstertoer‘ en het ‘Tempeltje van Ids‘ bent, dan valt er niet te ontkomen aan het beeld van de oude poldermolen ‘Kleilânsmole‘ uit 1865, met daarachter een lange rij moderne windturbines. Oud en nieuw, gebroederlijk samen …

Ze zijn hier in het verleden wel vaker te zien geweest, maar zo met Oud & Nieuw leek dit me wel weer een toepasselijk beeld. En ze stonden er zo mooi bij met die combinatie van nevel en zon, daar kon ik simpelweg weer niet omheen …

Over Oud & Nieuw gesproken …bedankt voor al jullie leuke, kritische, meelevende en humoristische reacties en ‘likes’ in het afgelopen jaar!

Doen jullie voorzichtig vanavond!?
Een rustige en veilige jaarwisseling gewenst!

Weg op witte wieken

Hoewel de vermoeidheid nog niet uit het lichaam was en is verdwenen, heb ik gistermiddag toch maar even een ommetje gemaakt in de buurt van Earnewâld. Daar zag ik op een bepaald moment een klein wit koppie boven het maaiveld uitsteken …





Een tijdlang drentelde de grote zilverreiger, die bij dat koppie hoorde, heen en weer in een sloot die een stuk verderop in het land parallel aan de weg liep …





Toen ik de hoop al had opgegeven om nog meer van de grote sierlijke vogel te zien te krijgen, verhief hij zich ineens uit de sloot …





Met krachtige wiekslag vloog hij luid krijsend in de richting van het verderop gelegen rietveld …





Nog een paar slagen en weg was hij op zijn witte wieken …





Omdat er vanwege de grijze en druilerige weersomstandigheden een lelijke waas over de foto’s lag, heb ik ze lichtjes bijgewerkt in Photoshop.

Een verloren strijd

Precies een kilometer ten zuiden van het ‘Tempeltje van Ids‘ staat de ‘Kleilânsmole’ (kaartje Google Maps). Deze poldermolen, die is gebouwd in 1865, is voor het laatst in 2010 geheel gerestaureerd …





Door wat uit te zoomen en de camera iets meer naar links te richten, wordt duidelijk dat de molen niet helemaal alleen staat in de kale en koude vlakte ten noorden van Marrum …





Na een jarenlange juridische strijd zijn er enkele jaren geleden tussen het Tempeltje en de Kleilânsmole zeven grote windturbines gebouwd, die zowel het Tempeltje -dat op de bovenstaande foto nog net als een stipje op de horizon te zien is tussen de eerste en de tweede windturbine- als de Kleinlânsmole nietig doen lijken …





Zowel omwonenden als de kunstenaar Ids Willemsma -de ontwerper van het Tempeltje- vinden het maar helemaal niets, en ik sluit me daar graag bij aan. De rust en ruimte van het gebied worden door het windmolenpark aangetast, en dat geldt ook voor de uitstraling van het Tempeltje …





Er is nog steeds discussie gaande, om te kijken of het windmolenpark weer weggehaald kan worden, maar dit is helaas een verloren strijd …

Oude en nieuwe wieken

Vanaf Zwarte Haan hebben we onze tocht in oostelijke richting voortgezet over de Nieuwebildtdijk om uiteindelijk terecht te komen in de buurt van Marrum. Bij de kruising van de Hoge Herenweg en de Wybengaloane ten westen van Marrum heb ik de auto even in de berm gezet om het onderstaande landschap, waarin oude en nieuwe wieken verenigd zijn, even (weer) vast te leggen …

De oude molen is de poldermolen ‘Kleilânsmole‘ uit 1865. In het vroege voorjaar van 2010 is de molen volledig ontmanteld en overgebracht naar een loods in Marrum, waar hij volledig is gerestaureerd. Omrop Fryslân heeft de ontmanteling van de molen te midden van de laatste sneeuwresten in beeld gebracht. Het blijft elke keer weer spannend en fascinerend om te zien hoe zo’n oud bouwwerk, zoals in de geval de 145 jaar oude molen, wordt opgetakeld.

Let trouwens ook even op het tempeltje, dat in de verte op de zeedijk staat. Het ‘Tempeltje van Ids’ mocht natuurlijk ook dit jaar niet ontbreken, maar daarover later meer …

Voordat we aan het tempeltje toe waren wachtte eerst nog een andere uitdaging. Omdat ik woensdag gelukkig een goede dag had, kon ik de lokroep van de Seedykstertoer niet weerstaan. Ik moest de strijd weer aangaan met mijn hoogtevrees èn met die vermaledijde MS …

De Seedykstertoer is een tot uitkijktoren verbouwde boerensilo aan de voet van de zeedijk. Waarschijnlijk vanwege de beslotenheid tijdens de klim is dit één van de weinige uitkijktorens die ik zonder al te veel last te krijgen van hoogtevrees durf te beklimmen. Echt makkelijk ging het bepaald niet, maar met een rustpauze halverwege en de blik strak naar voren en/of omhoog gericht, is het me na twee jaar toch weer gelukt om boven te komen. Deze dubbele overwinning op mezelf werd ook ditmaal weer beloond met een prachtig uitzicht. Morgen volgen de foto’s …