Territoriumstrijd in de Alde Feanen

Kort nadat ik de lepelaars uit het vorige logje had gefotografeerd, liep ik door de corridor van knotwilgen terug in de richting van de auto. Halverwege het pad zag ik ineens op enkele meters afstand naast me een grote zilverreiger staan. Zodra hij de klik van mijn camera hoorde, maakte hij dat hij weg kwam …

Een andere grote vogel heb ik zes jaar geleden niet ver hier vandaan eens heel aardig kunnen fotograferen. Die ‘vliegende deur’, zoals de zeearend ook wel wordt genoemd, bevond zich toen een stuk verder verder bij me vandaan dan de bovenstaande zilverreiger. Met zijn spanwijdte van ruim 2 meter is met afstand de meest indrukwekkende vogel die ik ooit heb gefotografeerd …

Sinds 2017 broedt er jaarlijks een zeearendskoppel hier in Nationaal Park de Alde Feanen. De afgelopen jaren zijn er in totaal 4 jongen groot gebracht. Ook dit jaar is het zeearendspaar weer teruggekeerd. Net als voorgaande jaren gaat dat echter niet van een leien dakje. Ook dit jaar wordt er weer heftig gestreden om het enorme nest. De zeearenden moeten hun territorium namelijk delen met o.a. een paar buizerds en een havikskoppel, die ook hun zinnen op dat nest hebben gezet …

Dat is allemaal te volgen via de webcam van It Fyske Gea en Vogelbescherming NL. De afgelopen dagen heb ik ons grootste liefdeskoppel al zien paren op de grote tak aan de ander kant van het nest. Maar ook een paar buizerds zijn er al eens neergestreken. Het meest lastig en agressief zijn ook dit jaar de haviken weer. Als ik het me goed herinner, zijn die vorig jaar uiteindelijk als winnaars en heersers van het nest uit de strijd gekomen. Hoe het dit jaar zal aflopen is nog volstrekt onduidelijk. Wat wel zeker is, is dat de webcam van de zeearenden met de terugkeer van het herfstachtige weer een aangename afleiding kan bieden …

TIP: wanneer het nest leeg is of wanneer er langere tijd een rustig vogel op het nest zit, laat ik beeld en geluid op een tabblad open staan, zodat ik zelf andere dingen kan doen. Als het niet te hard waait, klinkt er dan regelmatig gezellig gekwinkelier van vogels in de omringende bomen door de kamer. Zodra het weer interessant genoeg is om te kijken, laat één van de roofvogels dat over het algemeen luidkeels horen.   🙂

Tegenliggers te water

Het strandje van Smalle Ee had ik gistermorgen helemaal voor mezelf. Op de Smalle Eesterzanding moesten een paar tegenliggers de beschikbare ruimte met elkaar delen. De Smalle Eesterzanding leidt namelijk niet alleen naar de Drachtster jachthaven, maar maakt ook deel uit van de druk bevaren vaarweg naar de Drachtster industriehaven …

Van rechts kwam de Aquanaut Drifter 1050 ‘Njord’, een motorjacht uit Lemmer het beeld in varen op weg naar het Friese merengebied. Voor een slordige € 1.000 mag je daar een weekje mee over de Friese wateren varen. Vanaf de andere kant koerste de ‘Forza’, een 672 ton metend motorvrachtschip uit Zwijndrecht met een lengte van 57 m, in de richting van de Drachtster industriehaven …

De vaarweg naar Drachten gaat dwars door Nationaal Landschap De Alde Feanen. Tot op dit moment mogen er schepen tot een lengte van tachtig meter en een breedte van tien meter door het kanaal, met een diepgang van maximaal 2,75 meter. Er zijn ontheffingen mogelijk voor schepen tot 95 meter. De gemeente Smallingerland wil – met het oog op het nog steeds groeiende havengebied – de vaarweg al heel lang graag openstellen voor schepen tot 110 meter …

Al jaren zoeken gemeente en bedrijfsleven naar mogelijkheden om grote schepen toegang te geven tot Drachten. Daartoe is een oud plan weer nieuw leven ingeblazen: de aanleg van een nieuw kanaal door de polder de Hegewarren. Daar zitten grenzend aan het Natura2000-gebied De Alde Feanen zeven boeren en men ziet ten tijde van de stikstofcrisis blijkbaar kans om die daar snel even weg te krijgen.

Het gemeentebestuur van Smallingerland heeft afgelopen week in al haar wijsheid besloten om 9 miljoen euro te reserveren voor die nieuw waterweg. Voor de komende jaren kan de gemeente de begroting echter maar niet rond krijgen. Er moet naar schatting 12 tot 14 miljoen euro worden bezuinigd, meldt Omrop Fryslân. Burgemeester en wethouders en de gemeenteraad wringen zich in allerlei bochten om een oplossing te vinden. Zeker is al wel dat er 7,2 miljoen euro moet worden bespaard op het zogenaamde ‘Sociaal Domein’. Dan gaat het bijvoorbeeld om de jeugdzorg en de voorzieningen voor ouderen en gehandicapten. Smallingerland noemt de bezuinigingen voor de komende jaren ‘ongebruikelijk maar noodzakelijk’ en spreekt van ‘moeilijke keuzes’.

Ik voel de eerste klappen alweer aankomen: alvast bedankt gemeente, maar niet echt!

Skywatch Friday 440

De uitkijktoren stak mooi tegen de strakblauwe lucht af op die prachtige herfstdag …

The watchtower stood out against the clear blue sky on that beautiful autumn day …

Een zeilboot voer geruisloos voorbij …

A sailboat silently floated by …

Even later naderde er een rondvaartboot …

Moments later, a tour boat approached …

Het is een bijzondere partyboot, de radarboot “Frisian Queen” …

It is a special party boat, the radar boat “Frisian Queen” …

Helemaal Mississippi stijl, maar wel varend onder Friese vlag …

Completely Mississippi style, but sailing under the Frisian flag …

En verder is het heerlijk rustig in dit mooie stukje Fryslân …

And furthermore it is wonderfully quiet in this beautiful part of Fryslân …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

De Jan Durkspolder van boven

Goed, lang genoeg gerust bij de picknicktafel, tijd om de uitkijktoren ‘Romsicht’ te beklimmen …

Boven gekomen, richt ik de blik eerst naar het zuidwesten. In de verte is nog net de Hooidamsbrug te zien …

Het was 10 oktober, herfstvakantie in het zuiden van ons land. Er gaan dagen voorbij dat het in de zomer minder druk is op de Hooidamsloot dan op deze stralende herfstdag …

Aan de overkant van de Hooidamsloot ligt het grootste deel van Nationaal Park de Alde Feanen, dat eigenlijk alleen over het water toegankelijk is. Rechts aan de horizon op de volgende foto ligt in noordelijke richting het watersportdorp Earnewâld verborgen achter de bosschages …

Een beetje verder naar rechts draaiend en dan flink inzoomend is de Afanja-mobiel tussen de bomen te zien …

Naar het noordoosten kijkend, strekt de Jan Durkspolder zich voor me uit. Voor wie echt heel goede ogen heeft, is op de foto hieronder de grote vogelkijkhut te zien …

Maar ik zal het jullie niet te moeilijk maken, ik heb tenslotte niet voor niks een camera met een flinke zoom …

We draaien verder door naar rechts, zodat we in zuidoostelijke richting uitkijken over de Jan Durkspolder …

Nog wat naar rechts draaiend, komen we weer uit bij de Hooidamsbrug, die alweer open staat. Wat er aankomt …?

Even een glimp  …

– wordt vervolgd in Skywatch Friday –

In de kleine vogelkijkhut

Zoals verschillende mensen gisteren al opmerkten, was het een flinke kuier naar de kleine vogelkijkhut in de Jan Durkspolder. Dat wist ik vooraf ook wel, want ik ben er tot een paar jaar geleden wel vaker geweest. Maar des te lekkerder is het om op zo’n dag bij het doel aan te komen, en daar een tijdlang lekker te kunnen zitten …

Het was geen straf om rustig uit te kijken over het Friese polderland. De gestaag voortdrijvende wolken verzorgden samen met de zon een mooi spel van licht & schaduw en fraai gebroken weerspiegelingen op het wateroppervlak …

In de verte staat de windmotor, die vanaf de andere kant al zo vaak heeft gefigureerd op foto’s die op de achtergrond vooral (imposante) wolkenpartijen tonen …

Het was stil in het polderland. Aan de andere kant van het water stonden een paar koeien te grazen. Een blauwe reiger die ineen gedoken de wind trotseerde, bleef naar alle waarschijnlijkheid zitten om de benaming ‘vogelkijkhut’ eer aan te doen, denk ik …

Verderop stond te midden van het wuivende riet een vogelaar. Hij probeerde om een torenvalk voor de lens te krijgen, die zich ophield bij de gaswinningslocatie. Als een voorbode van de nakende winter blies de wind ontelbare pluisjes door de lucht …

Na enige tijd brak het moment aan om de terugweg te aanvaarden. Eerst langs het ‘dode bomen bos’, dan over het bruggetje waar ik leunend weer even wat rust kon pakken en tot slot langs het bankje, waar ik toen – in tegenstelling tot op de heenweg – wel even ben gaan zitten …

Ja, voor het eerst sinds bijna twee jaar is een langere fotokuier weer te doen, en dat voelt goed. Morgen meer daarover.

Naar de kleine hut

Verreweg de meeste foto’s die ik in de loop der jaren in de Jan Durkspolder heb gemaakt, heb ik genomen vanuit de grote vogelkijkhut aan het eind van de Westersanning. Deze hut is meteen vanaf de weg bereikbaar via een met wilgen omzoomd betonpad. Vanuit de ruim opgezette hut, die voorzien is van een rolstoelplateau, heb je rondom zicht over het zuidelijk deel van de polder …

Er staat echter ook nog een tweede vogelkijkhut in de Jan Durkspolder. Die staat wat verder weg en is eigenlijk alleen op goeie dagen nog bereikbaar voor mij. Maandag had ik zo’n goeie dag, en dus heb ik mijn wandelschoenen aangetrokken om aan het eind van de Westersanning via het schelpenpad in westelijke richting te lopen …

Bij een groot informatiepaneel over flora en fauna in het gebied, gaan we rechtsaf en volgen we een graspad dat omgeven door struweel en riet via een bruggetje naar een veel kleinere vogelhut leidt …

Als we het bruggetje achter ons hebben gelaten, krijgen we uitkijkend over een rietkraag een eerste glimp van de vogelhut te zien …

Waar het pad na verloop van tijd afbuigt naar links, krijgen we zicht op een klein ‘dode bomen bos’ …

Als we de blik vanaf die plek naar rechts wenden, zien we weer een door wilgen omzoomd paadje dat naar de vogelkijkhut leidt …

In deze hut is ruimte voor vier, misschien vijf mensen, die op een rijtje naast elkaar op een bank kunnen zitten om aan de oostkant van de hut uit te kijken over land en water …

Morgen een rondblik vanuit deze kleine vogelkijkhut in het noordelijk deel van de Jan Durkspolder.