In de Ecokathedraal (2)

Het hek met de niet te missen waarschuwing “BETREDEN OP EIGEN RISICO” aan het begin van de Ecokathedraal zoals dat in het logje van gisteren nog te zien was, is verdwenen. Vanaf de weg betreden we nu meteen het voorportaal van de Ecokathedraal. Hier is de laatste tijd hard gewerkt …

En dan worden we middels een nieuw bord – helaas met een vervelend spelfoutje – toch nog gewaarschuwd voor mogelijke gevaren die op de loer liggen …

Langs een nog niet zo lang geleden gestapelde muur gaan we in de richting van een imposante poort met een driehoekige doorgang …

De Porta Celi – de Hemelpoort – is na vele uren noeste arbeid en volhardend stapelen in 2014 gereed gekomen …

We passeren de Porta Celi en stappen dan eigenlijk pas echt de Ecokathedraal binnen …

– wordt vervolgd –

In de Ecokathedraal (1)

De eerste echte Ecokathedraal ligt in een klein bosperceel even ten noorden van Mildam (gemeente Heerenveen). De Ecokathedraal is bedoeld als een werkplaats waar langdurige processen tussen mens en natuur worden bestudeerd. Door stoeptegels en ander overtollig bouwmateriaal op bijzondere wijze opeen te stapelen kunnen flora en fauna er hun natuurlijke gang gaan. Het project is in de jaren zeventig gestart door filosoof/landschapsarchitect Louis Le Roy (1924-2012) …

De bedoeling is dat het project tot het jaar 3000 blijft duren. Deze tijd is namelijk nodig om de processen te kunnen bestuderen die eindeloos doorgaan. Om de continuïteit te waarborgen is in 2001 de Stichting Tijd opgericht, die ook als doel heeft om vergelijkbare processen te starten in binnen- en buitenland. In 2008 is voor het terrein waarop de eerste Ecokathedraal gebouwd wordt een officieel bestemmingsplan “Ecokathedraal proces” goedgekeurd door Provinciale Staten van Fryslân, wat de weg vrij maakt voor vergelijkbare projecten elders in Nederland. De familie Le Roy heeft de Ecokathedraal onlangs formeel overgedragen aan de Stichting Tijd …

Hoewel ik er al vaak wat over had gelezen, heb ik de Ecokathedraal pas voor het eerst bezocht in november 2002. De gestapelde stenen bouwwerken – variërend van kleine pas gevormde bouwwerkjes tot enorme gestapelde steenformaties die deden denken aan overwoekerde Inca-tempels – maakten meteen een onvergetelijke indruk op me …

Als ik november 2002 en nu naast elkaar zet, dan zijn zowel de hoofdstructuren als sommige details van toen nog steeds duidelijk herkenbaar. Maar er zijn her en der in de Ecokathedraal ook plekken waar de natuur de bouwwerken intussen goeddeels heeft ingekapseld. Waar Louis Le Roy in de eerste jaren iedere steen zelf door zijn handen liet gaan, werkt tegenwoordig een groep vrijwilligers wekelijks aan de verdere uitbreiding en invulling van de Ecokathedraal …

Wat mijn eerste bezoek in 2002 extra bijzonder maakte, was dat ik halverwege mijn tocht door de kathedraal gezelschap kreeg van een prachtig muisgrijze poes. Het dier liep gezellig met me mee en kwam na afloop van de wandeling gezellig bij me op schoot zitten. Sindsdien probeer ik ieder geval één keer per jaar naar de Ecokathedraal te gaan …

De komende tijd publiceer ik hier dagelijks een paar foto’s van mijn laatste zwerftocht langs de gestapelde bouwwerken. Zonder verder veel commentaar, want veel valt er niet te zeggen over al dat stapelwerk. Wil je daaraan voorafgaand meer weten over de filosofie van Louis Le Roy en over de manier waarop hij is begonnen met de bouw van de Ecokatheraal, dan kan ik je de documentaire “Geef Le Roy de tijd”  van Omrop Fryslân aanbevelen. Laat je daarbij niet afschrikken door de Friese commentaarstem, Le Roy doet vooral zelf in onvervalst Hollands het woord.

Klik op de titel om naar de video te gaan:

Geef Le Roy de tijd

– wordt vervolgd –

Weerbeeld november 2018

Ik begin dit weeroverzicht van de maand november met een foto die eigenlijk alles in één beeld zegt: november verliep zonnig, droog en zacht voor de tijd van het jaar en van novemberstormen was geen sprake …

Met een gemiddelde temperatuur van 6,8 ºC tegen een langjarig gemiddelde van 6,2 ºC over de periode 1971-2000 was november ruim een halve graad warmer dan normaal. Landelijk werd op 6 november in het Zeeuwse Westdorpe een hoogste temperatuur van 20,4 ºC bereikt. In ons tuintje bleef het kwik die dag steken op 16,2 ºC. De laagste temperatuur in ons tuintje was -0,4 ºC. De onderstaande grafiek laat mooi het temperatuurverloop over november zien …

De zon deed het weer goed deze maand. Het KNMI komt tot 84 uur zonneschijn tegen normaal ca. 63 uur. Ik heb geen zonnemeter, maar ik heb wel 8 ronduit zonnige dagen en 2 licht bewolkte dagen genoteerd. Dat is voor november ook geen slechte score …

Met gemiddeld over het land ca. 25 mm neerslag tegen een langjarig gemiddelde van 82 mm was ook november weer een zeer droge maand. Daarmee was het de zevende maand op rij die landelijk gezien droger verliep dan gemiddeld. Het neerslagtekort blijft dus nog steeds verder oplopen. Geheel in lijn met het landelijke beeld is er in ons tuintje niet meer dan 23 mm neerslag gevallen in november …

Langs de vaart

We hebben er lang op moeten wachten, maar nu is het dan toch eindelijk echt herfstweer met regen en wind. Op dit weblog zal daar voorlopig nog weinig van te merken zijn. Weeronline meldde gisteren dat het met 461 zonuren tegen 320 uur normaal de zonnigste herfst sinds het begin van de metingen was …

Dat was de afgelopen weken ook goed te zien aan mijn foto’s. Omdat ik sinds begin oktober weer goeddeels pijnvrij door het leven ga, ben ik mij sindsdien te buiten gegaan aan zonnige autoritjes en fotokuiertjes. Tegen die overdaad aan activiteit is mijn lichaam de laatste dagen voorzichtig in opstand gekomen. Niet dat ik nu weer veel pijn heb, maar de fatigue oftewel de MS-vermoeidheid wijst me er vriendelijk edoch dringend op dat het misschien beter is om eerst weer even wat gas terug te nemen. En eerlijk is eerlijk, dat is geen straf met dit weer …

En bovendien heb ik genoeg foto’s in mij recente archief om hier nog even vooruit te kunnen. Vandaag en morgen publiceer ik een paar foto’s van een ritje langs de Opsterlandse Compagnonsvaart. Dat ritje eindigde uiteindelijk bij de Ecokathedraal bij Mildam. Volgende week neem ik jullie op virtuele wijze mee op een meerdaagse zwerftocht door dat bijzondere stukje Fryslân …

Hooghartig torenvalkje

Roerloos zat hij een tijdlang voor zich uit te kijken, meer dan zijn achterkant leek ik niet te zien te krijgen …

Net toen ik het op wilde geven, besloot hij even hooghartig naar me om te kijken …

Mijn ommetje was weer niet voor niets geweest. Missie geslaagd!

Skywatch Friday 443

De zon scheen volop aan een strakblauwe lucht, toen ik vorige week vrijdag van huis ging. Terwijl ik een ritje over het Friese platteland maakte, was ik een kwartiertje later ineens aan alle kanten omringd mistbanken en laaghangende bewolking in. De fotoserie is op 1 plaats gemaakt, waar ik rond mijn as ben gedraaid …

The sun was shining in a clear blue sky when I left home last Friday. While I was making a ride over the Frisian countryside, I was suddenly surrounded by fog banks and low-hanging clouds. The photo series is made in one place, where I’ve been rotated around my axis …













Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Prettig weekend!

Happy Thanksgiving & Enjoy your weekend!