Nadat Jetske haar cameratas met een ferme zwaai in de auto had gelegd, lieten we De Delen achter ons. Over de volle anderhalve kilometer van de smalle Hooivaartsweg was de noordelijke berm onlangs bewerkt. Daardoor was die berm zo zacht dat het onverantwoord was om daar met het natte weer doorheen te rijden. Jetske kon op een gunstig plekje even wachten om een tegenligger alle ruimte te geven …
Niet alleen in die ene berm was het een natte boel, diverse weilanden en vooral veel stukken maisland maakten een verzopen indruk …
Maar het is nog altijd een stuk minder nat dan vorig jaar rond deze tijd …
Het Tripgemaal dat mijn weblog de afgelopen dagen sierde, hoeft tegenwoordig in feite alleen nog maar mooi te zijn. Het wordt beoordeeld op zijn uiterlijk en niet op zijn maalvaardigheid. En dat is maar goed ook, want malen is er niet meer bij voor het Tripgemaal …
Het zware werk is in 1976 overgenomen door het gemaal Fjouwer Kriten, dat een kilometer zuidelijker aan De Deelenweg staat. Deze foto’s en de close-ups van gisteren heb ik gemaakt vanaf de Hooivaartsweg.
Het is een stuk minder mooi om te zien dan het Tripgemaal, het is eerder eenvoudig en degelijk. Gemaal Fjouwer Kriten heeft de beschikking 3 schroefpompen met een capaciteit van 200 m³, daarmee kan het gemaal 600 m³ per minuut pompen. Daar valt niet tegenop te drinken, maar het houdt de polder wel droog …
En nu maar hopen dat de Friese gemalen voorlopig tot laten we zeggen tot eind februari stil staan, want dat zou betekent dat er zicht is op een mooie lange winterperiode met een goede kans op schaatstochten op natuurijs.
Ik neem jullie vandaag even in vogelvlucht mee langs de route die ik donderdagmiddag heb gereden. Om te beginnen even een plaatje dat ik in de buurt van het Tripgemaal heb gemaakt langs de Hooivaartsweg (kaartje Google Maps). Het water lag er bij als een spiegel …
Aan de Lytse Wyngaerden bij Langezwaag trof ik een boomhut aan, van waaruit de eigenaren ongetwijfeld een prachtig uitzicht hebben over de besneeuwde maïsvelden, hoewel ik betwijfel of de eigenaren er met de huidige temperaturen veel gebruik van maken …
Ruim een jaar nadat ik hier voor het eerst een fotoserie heb gemaakt, kwam ik bij Luxwoude langs het Watergat (kaartje Google Maps), in tegenstelling tot vorig jaar had zich nu een eerste laagje ijs gevormd op de plas …
Rond 14:40 uur kwam ik aan bij mijn eindbestemming: de Ecokathedraal (kaartje Google Maps). Het laagje sneeuw gaf de bouwwerken een bijzonder aanzien, jammer genoeg werd het zonlicht al goeddeels weggenomen door de boomtoppen, maar niettemin heb ik er een heerlijk half uurtje gehad …
Morgen neem ik jullie mee naar het begin van ‘De lange witte winter’ van 2009-2010.
Naarmate ik er langer mee door het leven ga, wordt steeds duidelijker dat MS zich echt niet laat verenigen met andere gezondheidskwaaltjes. Een fikse verkoudheid gepaard gaand met het gevoel van een kop vol watten is voor een verder gezond mens al niet fijn, maar bij mij komt het sinds vrijdag weer net even extra aan. Het zuigt vrijwel alle kracht weer uit mijn lijf, zodat ik me sinds zaterdag met enige moeite slechts met knikkende knieën waggelend door het leven kan bewegen …
Een fotokuiertje zit er ook vandaag en morgen zeker nog niet in, maar dat heeft dan weer het voordeel, dat ik wat foto’s kwijt kan, die ik vorige week heb gemaakt in De Deelen …
Op een graslandje tussen de Hooivaartsweg en een paar petgaten liep een groepje ganzen waggelend te grazen. Eerst heb ik ze vanuit de auto een tijdje bekeken …
Nadat ik de auto had verlaten, bleven ze rustig doorgaan met hun meest gangbare dagelijkse bezigheid: grazen, grazen en nog eens grazen …
Toen ik ze na verloop van tijd stapje voor stapje heel voorzichtig wat al te dicht was genaderd, waggelde de hele groep naar de waterkant …
Terwijl ze koers zetten naar het petgat aan de rechtkant, heb ik ze nog een tijdje nagekeken …