Ooievaarsnest Vijversburg

Park Vijversburg is een historisch landgoed uit de 19e eeuw bij het Friese dorp Tytsjerk. Het bestaat uit een publiek toegankelijk park – vroeger ook wel bekend als het Bos van Ypey – rondom de villa Vijversburg en een aan de noordzijde van de rijksweg N355 gelegen Overtuin …

Omdat we al snel waren uitgekeken bij de golfbaan ten zuiden van het park, maakten we na enige tijd de oversteek naar het ooievaarsnest aan de noordkant van het park. Dat ooievaarsnest staat op de plek waar op de bovenstaande plattegrond de ooievaar vliegt …

bij het ooievaarsnest

In werkelijkheid zat de ooievaar op dat moment amechtig hijgend op het nest. Zoals ik gisteren al schreef was de maximumtemperatuur in onze tuin in de schaduw die dag ruim 27 graden. Op dat ooievaarsnest in de volle zon zal het ruim 30 graden geweest zijn, schat ik …

Aan de voet van het ooievaarsnest staat langs de N355 een groepje gekleurde palen, waarvan ik (nog) niet heb kunnen achterhalen wat het zijn. Het lijkt me een of andere kunstinstallatie. Maar het kunnen net zo goed vreemd een soort snuffelpalen zijn of een communicatiecentrum voor het buitenaardse. Ik heb geen idee, maar ik vond het wel een mooi rijtje om fotografisch even wat mee te spelen …

Wat verder in westelijke richting lokte een opvallende rode beplanting. Eigenlijk had ik er wel even naar toe gewild, maar dat leek me gezien de warmte niet verstandig. Op de website van Vijversburg las ik later:

“In het parkdeel “Ooievaarsnest” heeft de Duitse kunstenaar Tobias Rehberger een kunstzinnig landschap aangelegd met als titel “get lost on the way home, finding ways in the nothingness”. Als inspiratiebron gebruikte hij de tuin die zijn oma had: spannend, veel fruit, geen paden en heel anders dan bij zijn klasgenootjes. Achter elke hoek een nieuw avontuur, een nieuwe verrassing, een tuin die je zelf moet ontdekken. Een tuin die als een zelfstandig eiland in de vorm van een ruit ligt.

De buitenrand bestaat uit rode bomen en struiken, er is geen enkele hint wat er binnen te vinden is. Wie zich er aan waagt, betreedt een sprookje en kan zomaar een diepe kuil ontdekken of een tunnel, een meertje met een steiger en waterlelies, hangmatten met een boekenmachine in de buurt of geweven fruitbomen …”

Dat lijkt me voldoende reden om nog eens in de herhaling te gaan, maar op dat moment leek het me beter om eerst maar weer de schaduw op te zoeken …

– wordt vervolgd –

Skywatch Friday 419

De lucht was goeddeels grijs deze week zonder dat er veel tekening in de bewolking zat. Er restte me weinig anders dan de camera maar eens omhoog te richten in de buurt van een ooievaarsnest bij Earnewâld

The sky was mostly gray this week without a lot of drawing in the clouds. There was little else to do but to turn the camera up close to a stork’s nest near Earnewâld

Vrijwel alle nesten rondom Earnewâld worden momenteel weer bewoond …

Almost all nests around Earnewâld are currently being inhabited again …

De komende weken zullen de ouders beurtelings op het nest blijven om te broeden op de eieren …

In the coming weeks the parents will alternately stay on the nest to breed on the eggs …

De eieren zullen na 33-34 dagen uitkomen. Daarna voeden de ouders gezamenlijk hun jongen gedurende ongeveer twee maanden op het nest …

The eggs will come out after 33-34 days. Then the parents will feed their youngsters for about two months on the nest together …

Ook als de jongen na ca. 2 maanden zijn uitgevlogen, worden ze nog 7 tot 20 dagen gevoed door de ouders …

Even if the youngsters have left the nest after about 2 months, they are fed by the parents for another 7 to 20 days …

Voordat het zo ver is, hebben de ouders alweer vele vlieguren gemaakt en honderden kilometers afgelegd om voedsel te vergaren …

Before it is so far, the parents have already made many flying hours and traveled hundreds of kilometers to collect food …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

Op het ooievaarsnest (2)

De fotosessie met de ooievaar duurde bijna een half uur, en zeker de helft van die tijd stond mevrouw ooievaar daarbij op één poot …









En het was heus niet zo, dat ze alleen keurig rechtop bleef staan om te poseren …









Nee, integendeel: het huishoudelijk werk en de opvoeding van de jeugd gingen ondertussen gewoon door, en ook dat deed ze, terwijl ze rustig op die ene poot bleef staan …









Totdat één van haar jongelingen blijkbaar wat al te opstandig werd en even tot de orde geroepen moest worden …









Pas toen ze hem even flink de oren leek te wassen, zette ze ook haar tweede poot weer in het nest …









De jongeling leek nog even heftig te protesteren tegen de vermaning die hij zojuist voor het oog van de camera had gekregen …









Toen mevrouw ooievaar zich daar duidelijk niets van aantrok en haar kroost bleef negeren, keerde de rust uiteindelijk terug …









Er lijkt in elk geval pit in de volgende generatie te zitten, dat biedt weer hoop en vertrouwen voor de toekomst …   😉



Op het ooievaarsnest (1)

Het had er alle schijn van dat ik me vorige week donderdag net wat te vroeg meldde voor een fotosessie aan de Dominee Bolleman van der Veenweg bij Earnewâld. Mevrouw ooievaar leek zich nog op te houden in haar boudoir …









Ze was duidelijk nog bezig haar toilet voor de dag te maken, want ze moest natuurlijk wel even in stijl op de foto …









Toen ze me na enige tijd – toch wel enigszins gestoord in haar bezigheden – ontwaarde, richtte ze zich met een tamelijk verheven blik tot mij …









Alsof ze wilde zeggen: “Nou vooruit maar dan, mijn make-up is nog niet wat hij zou moeten zijn, maar maak dat staatsieportret dan maar …”









Al die tijd stond ze fier op één poot, en dat zou ook nog even zo blijven gedurende de fotosessie …









– wordt vervolgd –



Op het nest

Vorige week donderdag heb ik weer eens een tijdje naar één van de vele ooievaarsnesten in de buurt van Earnewâld zitten kijken. Deze foto vormt de inleiding tot de rest van de serie, die morgen volgt …








Weerbeeld maart 2016

Na een zachte winter volgde een eerste lentemaand die aan de koude kant was. Vooral aan het begin van de maand was het koud en dook de temperatuur ’s nachts regelmatig onder het vriespunt, zodat er zeker ’s ochtends weer regelmatig een dun laagje ijs op de vijver lag. In de eerste nacht van de maand werd met -5,4 ºC meteen de laagste temperatuur van de maand bereikt …









Naast deze nacht met matige vorst kon ik nog 12 maal een nacht met lichte vorst noteren in maart. Omdat we een groot deel van de maand te maken hadden met een noordelijke stroming, bleven de temperaturen overdag veelal onder de tien graden hangen. De hoogste temperatuur werd op 26 maart bereikt met een maximum van 14,5 ºC. Met een gemiddelde temperatuur van 4,8 ºC was het net wat kouder dan het langjarig gemiddelde van 5,0 ºC over de periode 1971-2000, maar het was bijna een volle graad kouder dan maart 2015 …









Neerslag van betekenis viel er vooral aan het begin en het eind van de maand. Met helder blauwe luchten leek het van achter de ramen bij de warme cv vaak alsof het heerlijk voorjaarsweer was, maar dat viel eenmaal buiten toch vaak tegen …









De meeste neerslag viel in maart aan het begin en aan het eind van de maand. In totaal viel er in ons tuintje in maart 59 mm regen, waarmee maart qua neerslag als een normale maand de boeken in gaat …









Wat me in maart toch vooral weer blij stemde, was dat de ooievaarsnesten rond Earnewâld in de loop van de maand vrijwel allemaal weer bewoond werden …








Earrebarren yn it Wikelslân

Vanmiddag heb ik weer eens een fotokuiertje gemaakt in it Wikelslân, een stuk natuurgebied vlak ten noorden van Earnewâld. Hoewel er nog enkele wandelaars waren, zag ik er vandaag voor het eerst sinds lange tijd meer ooievaars (‘earrebarren’ in het Fries) dan mensen …





Afgelopen winter heb ik in de buurt van Earnewâld weliswaar ook regelmatig enkele ooievaars zien rondscharrelen, maar op dit moment zijn de meeste nesten in de omgeving weer bezet …





Dit koppel had wel een heel mooi plekje gevonden. Op de eerste foto is het nest nog net te zien boven het eind van het bruggetje, midden in het rietland, daar komt niemand bij …





Een mooie close-up van de ooievaars op dat nest zat er dan ook niet in tussen die warboel van takken, maar gelukkig wilde een ooievaar op een beter bereikbaar nest wel even gewillig voor me poseren …





Terwijl ik terugliep naar de auto was een andere ooievaar nog zo vriendelijk om even in een mooie glijvlucht vlak bij me langs te vliegen. Het voorjaar lijkt te zijn begonnen op de laatste dag van de wintertijd …