Hindernissen en hoogtepuntjes

Voordat we opnieuw in de greep van de warmte zouden komen, konden mijn fotomaatje Jetske en ik gisteren nog net even een mooie fotokuier maken. Daarbij kozen we voor een gebied waar Jetske nog niet eerder was geweest: de Diakonievene (kaartje Google Maps). De diakonie van Nijeberkoop is de naamgever van het gebied. De kerkelijke armenzorg ‘had het goed voor met de armen’ en vond dat de plaatselijke bevolking ’s winters geen kou moest lijden. Uit de Diakonievene werd daarom turf gegraven. Wat er van deze vervening is overgebleven, zijn de restanten van dat graafwerk in een grote pingo-ruïne. Er omheen ligt een stuifwal met bomen, die de omgeving een heuvelachtige aanzien geeft …

130731-1249x

Het werd een kuier met hindernissen. Om te beginnen maakten de glooiingen in het terrein het lopen hier en daar niet makkelijker. Daarnaast bleek het pad op verschillende plekken te zijn afgezet met hekken en borden, die aangaven dat het pad was gestremd voor doorgaand verkeer …

130731-1253x

Daar trokken wij ons uiteraard niet al teveel van aan. Ik had mijn zinnen erop gezet om het bankje op de oever van de grote pingoruïne te bereiken, en dus liepen we maar om de hekken heen. Waarom die hekken er stonden werd even later duidelijk: er werd in opdracht van It Fryske Gea groot onderhoud uitgevoerd …

130731-1417x

Uiteindelijk bereikten we het bankje op de oever van de pingoruïne. Daar hebben we heerlijk zitten lunchen, terwijl we konden genieten van het uitzicht over het water …

130731-1426x

Terwijl we daar zaten, streek er een rode libel op Jetske’s bovenbeen neer. Omdat de juffers en libellen tot op dat moment uiterst onrustig waren geweest en zich niet lieten fotograferen, zag ik mijn kans schoon om eindelijk eens een close-up te maken van Jetske’s bovenbeen een rode heidelibel, want dit beestje was niet weg te slaan. Kijkend naar de ‘hangsnor’, denk ik dat het een steenrode heidelibel is …

130731-1257x

Na dit hoogtepuntje van de dag was het tijd geworden om de terugreis te aanvaarden. Het was weer een mooie, zij het tamelijk vermoeiende fotokuier, waar we na afloop allebei met plezier op terug konden kijken …

130731-1303x

Een dag vol cadeautjes

Je hebt van die dagen met een gouden randje. Gisteren was zo’n dag.
Omdat het mooi weer was en mijn benen goed aanvoelden, besloot ik aan het begin van de middag weer eens naar het Diakonieveen te rijden. Vlak voordat ik er was, zag ik een ree in de berm staan. Terwijl ik de auto tot stilstand bracht, bleef het beestje rustig staan grazen …

120917-1403x

Bijna drie minuten lang bleef de ree rustig staan grazen, regelmatig ging daarbij het kopje omhoog, zodat het schrandere dier de omgeving in zich op kon nemen. Er ontging haar duidelijk niets. Een paar maal stonden we oog in oog, na enkele ogenblikken boog ze zich dan weer voorover om haar maaltijd voort te zetten. Totdat er vanuit het pad aan de rechterkant een paar mensen met een hondje de weg overstaken. Daar was de ree niet op gesteld, met enkele soepele sprongen was ze verdwenen in het bos …

120917-1406x

Een klein half uurtje later liep ik door het Diakonieveen. In het beboste deel zag ik de onderstaande paddenstoelen staan. Ieder jaar zit ik er weer tegenaan te hikken om de eerste paddenstoel de fotograferen, dat wilde ik dit jaar maar eens zien te voorkomen. “Klik,” zo, die herfsthobbel is maar vast genomen …

120917-1421x

Het duurde langer dan ik had gehoopt en verwacht, voordat ik bij het bankje op de oever van een van de vennetjes aankwam. En toen ik het bankje eindelijk in zicht kreeg, bleek het helaas nog bezet te zijn ook. Toen ik op een paar meter afstand van het bankje een foto van het vennetje had genomen, zag ik wie er op het bankje zaten: het stel met het hondje.
“Als u een mooie foto wilt maken, dan moet u dat hier vandaan doen,” zei de vrouw in mijn richting, terwijl zij en de man opstonden, “u gaat toch voor de hoofdprijs, neem ik aan …?” voegde ze er met een lach aan toe.
“Die hoofdprijs heb ik al binnen,” zei ik, terwijl ik de man en de vrouw de foto’s van de ree liet zien. Toen ik vertelde dat er aan die fotosessie een eind was gekomen toen de ree hun hondje had gespot, maakte de vrouw uitgebreid excuses. Dat was wat al teveel van het goede, zo liet ik hen weten, ik was al lang blij dat ik even op het bankje kon zitten …

120917-1524x

Terwijl het stel met het hondje verder liep, genoot ik van het uitzicht dat ik vanaf het bankje had. Man man … wat een fantastisch mooi plekje. Je zou hier toch een hutje timmeren en er nooit meer weg gaan …

120917-1452x

Het was er voortdurend een komen en gaan van juffers en libellen. Alles wat paren kon, leek op de valreep voorafgaand aan het echte herfstachtige weer, nog te willen paren …

120917-1509x

Het enige minpuntje dat ik kan bedenken, is dat het bankje helaas geen rugleuning heeft. Dat noopte mij er na een tijdje dan ook toe om toch maar weer op te staan en de terugweg te aanvaarden. Dat bleek nog moeilijk genoeg, want mede vanwege het wat geaccidenteerde terrein in het Diakonieveen werd het nog een hele kuier om weer bij de auto te komen, maar het is weer gelukt …

120917-1538x

Toen ik aan het eind van de middag met een bak koffie op het terras zat na te genieten van de fotokuier, verscheen er weer een juffertje dat een lekker fotogeniek plekje opzocht: op een van de druivenbladeren, mooi scherp afgetekend tegen de strakblauwe lucht …

120917-1700x

En alsof dat alles nog niet genoeg was, zag ik een paar minuten later een gehakkelde aurelia door de tuin fladderen. Ook deze prachtige vlinder bleek belangstelling te hebben voor onze druif …

120917-1721x

Nadat hij een tijdje had zitten pronken op een van de bladeren, dook hij helemaal weg in een tros druiven. Dat was voor mij het sein om de camera eerst maar eens een tijdje terzijde te leggen. Het was een prachtige dag vol cadeautjes …

120917-1715x

De Diakonievene 2

Geert noemde het gisteren al in zijn reactie en het is ook te zien op het informatiebord bij de ingang van het terrein: er loopt een pad rondom de pingo-ruïne …

110919-1600x

Dat pad was me maandagmiddag wat te lang, maar ik heb me aan de noordkant van de plas prima vermaakt bij een woud van lisdoddes …

110919-1533x

Tegen de tijd dat het blad van de bomen is, lijkt het me wel wat om op een goede dag die rondgang eens te maken …

110919-1534x

Op weg terug naar de auto zag ik nog weer een mooi in het zonnetje staande grote parasolzwam. Een vlieg gaf hem nog even wat extra’s …

110919-1540x

Even scherpstellen op de bloemen die voor de grote paddenstoel staan … Zie ik dat nu goed …? Het lijkt op het roemruchte Jacobskruiskruid

110919-1539x

Volgens mij heb ik die niet eerder zo laat in het jaar aangetroffen, maar met een bloeitijd van juni tot oktober zal het hem wel zijn …

110919-1518x

Terug bij de ingang van het terrein ben ik nog even lekker in het zonnetje gaan zitten aan de picknicktafel die daar staat …

110919-1551x

Vrijwel meteen streek er een libel neer. Hij zat in eerste instantie wat ongelukkig op het licht, maar zo te zien aan zijn snor is het een steenrode heidelibel …

110919-1550x

Tot slot nog even een laatste blik over het gebied, en dan terug naar huis, op naar de koffie …

110919-1553x

De Diakonievene 1

Naast de rond Drachten liggende natuurgebieden die ik regelmatig bezoek, zijn er nog wat bijzondere plekjes die ik -omdat ze wat verder weg liggen- zo nu en dan eens aandoe. Zo reed ik vorige week langs de Diakonievene, een natuurgebied bij Nijeberkoop. Omdat er op dat moment juist een bui overtrok, ben ik toen maar doorgereden. Maandagmiddag ben ik er weer naar toe gereden, ditmaal heb ik er met een bepaald doel een mooie fotokuier gemaakt …

110919-1506x

De diakonie van Nijeberkoop is de naamgever van het gebied. De kerkelijke armenzorg ‘had het goed voor met de armen’ en vond dat de plaatselijke bevolking ’s winters geen kou moest lijden. Uit de Diakonievene werd daarom turf gegraven. Wat er van deze vervening is overgebleven, zijn de restanten van dat graafwerk in een grote pingo-ruïne. Er omheen ligt een stuifwal met bomen, die de omgeving een heuvelachtige aanzien geeft …

110919-1545x

In 1953 werd It Fryske Gea -de provinciale vereniging voor natuurbescherming in Fryslân- eigenaar van het gebied. It Fryske Gea richt het beheer vooral op een spontane ontwikkeling die wordt bijgestuurd door begrazing. De plassen zijn helemaal afhankelijk van regenwater. ’s Winters en in natte zomers kan het peil daardoor flink hoog zijn …

110919-1538x

Al snel nadat ik aan mijn kuier was begonnen, bereikte ik naast het pad het belangrijkste doel van deze kuier: de grote parasolzwam …

110919-1511x

De grote parasolzwam heeft een lange steel en grote hoed en lijkt daarmee wel op een parasol. Het is wel zo ongeveer de grootste paddenstoel die ik ken, hij kan ruim 40 cm groot worden …

110919-1516x

Een stuk verderop zag ik nog een drietal exemplaren in verschillende stadia staan …

110919-1514x

Nu mijn belangrijkste doel was bereikt, kon ik ontspannen voortkuieren, om vervolgens een tijdje te genieten van de rust rondom de pingo-ruïne …

110919-1524x

Morgen meer …