Tijdens mijn laatste ritje in de buurt van De Veenhoop, zag ik vorige week woensdag naast het fietspaadje langs It Krûme Gat (kaart OpenStreetMaps) een paar mooie, nog niet zo heel grote grote parasolzwammen staan …
Ik zag deze reuzen onder de paddenstoelen voor het eerst in augustus 2006 op de Dellebuursterheide. Die waren zeker tegen de 30 cm groot. Daar kwamen deze twee niet aan toe, maar dat maakte ze niet minder mooi. Het zijn indrukwekkende verschijningen die in de natuur een belangrijke rol hebben. Door plantenresten af te breken, draagt de parasolzwam bij aan de natuurlijke kringloop van voedingsstoffen in de bodem. Hierdoor verrijkt hij de grond en stimuleert hij de groei van andere planten. Dit maakt hem een onmisbare schakel in het ecosysteem van bossen en graslanden …
Toen ik anderhalve week geleden tijdens een ritje in rustig tempo voort hobbelde in de omgeving van Earnewâld, zag ik langs de Bolderen (Google Maps) een heleboel grote parasolzwammen staan …
In het verleden heb ik ze vooral gezien bij de Diakonievene(Google Maps) en de Dellebuursterheide(Google Maps), maar daar ben ik al geruime tijd niet meer in het najaar geweest. De zoomlens moest er aan te pas komen om de grote parasolzwammen hier bij Earnewâld enigszins acceptabel in beeld te vangen. De sloot die me van hen scheidde, was me wat te breed om te springen …
Hoewel ik intussen de afgelopen weken een paar boswandelingen heb gemaakt, heb ik maar weinig paddenstoelen gezien. Dat kan te maken hebben met de droogte, maar het is ook mogelijk dat ik domweg niet goed kijk. Ik zoek er in elk geval niet meer om, want om ze mooi op de foto te zetten moet je meestal diep door de knieën. Nou is dat nog wel te doen, maar het wordt wel steeds moeilijker om vervolgens weer vlot tot stand te komen …
Vorige week heb ik me tijdens een boswandeling eenmaal laten verleiden om voor een kleine, maar mooie collectie kleverige koraalzwammetjes op de knieën te gaan. Die foto’s volgen later nog. Dat ik vandaag toch een paar mooie paddenstoelen kan presenteren, heeft te maken met de grootte en de standplaats van deze fraaie zwammen. Het gaat hier om een paar nog vrij jonge exemplaren van de grote parasolzwam, die in de buurt van Earnewâld aan de rand van een stuk hooiland stonden te pronken. Deze zwammen kunnen wel tot 40 cm groot worden. Mede daardoor kon ik dit tweetal (bijna) vanuit de auto fotograferen. De grootste paddenstoelen zijn voor mij in feite dan ook de mooiste dit jaar …
Geert noemde het gisteren al in zijn reactie en het is ook te zien op het informatiebord bij de ingang van het terrein: er loopt een pad rondom de pingo-ruïne …
Dat pad was me maandagmiddag wat te lang, maar ik heb me aan de noordkant van de plas prima vermaakt bij een woud van lisdoddes …
Tegen de tijd dat het blad van de bomen is, lijkt het me wel wat om op een goede dag die rondgang eens te maken …
Op weg terug naar de auto zag ik nog weer een mooi in het zonnetje staande grote parasolzwam. Een vlieg gaf hem nog even wat extra’s …
Even scherpstellen op de bloemen die voor de grote paddenstoel staan … Zie ik dat nu goed …? Het lijkt op het roemruchte Jacobskruiskruid
Volgens mij heb ik die niet eerder zo laat in het jaar aangetroffen, maar met een bloeitijd van juni tot oktober zal het hem wel zijn …
Terug bij de ingang van het terrein ben ik nog even lekker in het zonnetje gaan zitten aan de picknicktafel die daar staat …
Vrijwel meteen streek er een libel neer. Hij zat in eerste instantie wat ongelukkig op het licht, maar zo te zien aan zijn snor is het een steenrode heidelibel …
Tot slot nog even een laatste blik over het gebied, en dan terug naar huis, op naar de koffie …
Naast de rond Drachten liggende natuurgebieden die ik regelmatig bezoek, zijn er nog wat bijzondere plekjes die ik -omdat ze wat verder weg liggen- zo nu en dan eens aandoe. Zo reed ik vorige week langs de Diakonievene, een natuurgebied bij Nijeberkoop. Omdat er op dat moment juist een bui overtrok, ben ik toen maar doorgereden. Maandagmiddag ben ik er weer naar toe gereden, ditmaal heb ik er met een bepaald doel een mooie fotokuier gemaakt …
De diakonie van Nijeberkoop is de naamgever van het gebied. De kerkelijke armenzorg ‘had het goed voor met de armen’ en vond dat de plaatselijke bevolking ’s winters geen kou moest lijden. Uit de Diakonievene werd daarom turf gegraven. Wat er van deze vervening is overgebleven, zijn de restanten van dat graafwerk in een grote pingo-ruïne. Er omheen ligt een stuifwal met bomen, die de omgeving een heuvelachtige aanzien geeft …
In 1953 werd It Fryske Gea -de provinciale vereniging voor natuurbescherming in Fryslân- eigenaar van het gebied. It Fryske Gea richt het beheer vooral op een spontane ontwikkeling die wordt bijgestuurd door begrazing. De plassen zijn helemaal afhankelijk van regenwater. ’s Winters en in natte zomers kan het peil daardoor flink hoog zijn …
Al snel nadat ik aan mijn kuier was begonnen, bereikte ik naast het pad het belangrijkste doel van deze kuier: de grote parasolzwam …
De grote parasolzwam heeft een lange steel en grote hoed en lijkt daarmee wel op een parasol. Het is wel zo ongeveer de grootste paddenstoel die ik ken, hij kan ruim 40 cm groot worden …
Een stuk verderop zag ik nog een drietal exemplaren in verschillende stadia staan …
Nu mijn belangrijkste doel was bereikt, kon ik ontspannen voortkuieren, om vervolgens een tijdje te genieten van de rust rondom de pingo-ruïne …
