Een dag vol cadeautjes

Je hebt van die dagen met een gouden randje. Gisteren was zo’n dag.
Omdat het mooi weer was en mijn benen goed aanvoelden, besloot ik aan het begin van de middag weer eens naar het Diakonieveen te rijden. Vlak voordat ik er was, zag ik een ree in de berm staan. Terwijl ik de auto tot stilstand bracht, bleef het beestje rustig staan grazen …

Bijna drie minuten lang bleef de ree rustig staan grazen, regelmatig ging daarbij het kopje omhoog, zodat het schrandere dier de omgeving in zich op kon nemen. Er ontging haar duidelijk niets. Een paar maal stonden we oog in oog, na enkele ogenblikken boog ze zich dan weer voorover om haar maaltijd voort te zetten. Totdat er vanuit het pad aan de rechterkant een paar mensen met een hondje de weg overstaken. Daar was de ree niet op gesteld, met enkele soepele sprongen was ze verdwenen in het bos …

Een klein half uurtje later liep ik door het Diakonieveen. In het beboste deel zag ik de onderstaande paddenstoelen staan. Ieder jaar zit ik er weer tegenaan te hikken om de eerste paddenstoel de fotograferen, dat wilde ik dit jaar maar eens zien te voorkomen. “Klik,” zo, die herfsthobbel is maar vast genomen …

Het duurde langer dan ik had gehoopt en verwacht, voordat ik bij het bankje op de oever van een van de vennetjes aankwam. En toen ik het bankje eindelijk in zicht kreeg, bleek het helaas nog bezet te zijn ook. Toen ik op een paar meter afstand van het bankje een foto van het vennetje had genomen, zag ik wie er op het bankje zaten: het stel met het hondje.
“Als u een mooie foto wilt maken, dan moet u dat hier vandaan doen,” zei de vrouw in mijn richting, terwijl zij en de man opstonden, “u gaat toch voor de hoofdprijs, neem ik aan …?” voegde ze er met een lach aan toe.
“Die hoofdprijs heb ik al binnen,” zei ik, terwijl ik de man en de vrouw de foto’s van de ree liet zien. Toen ik vertelde dat er aan die fotosessie een eind was gekomen toen de ree hun hondje had gespot, maakte de vrouw uitgebreid excuses. Dat was wat al teveel van het goede, zo liet ik hen weten, ik was al lang blij dat ik even op het bankje kon zitten …

Terwijl het stel met het hondje verder liep, genoot ik van het uitzicht dat ik vanaf het bankje had. Man man … wat een fantastisch mooi plekje. Je zou hier toch een hutje timmeren en er nooit meer weg gaan …

Het was er voortdurend een komen en gaan van juffers en libellen. Alles wat paren kon, leek op de valreep voorafgaand aan het echte herfstachtige weer, nog te willen paren …

Het enige minpuntje dat ik kan bedenken, is dat het bankje helaas geen rugleuning heeft. Dat noopte mij er na een tijdje dan ook toe om toch maar weer op te staan en de terugweg te aanvaarden. Dat bleek nog moeilijk genoeg, want mede vanwege het wat geaccidenteerde terrein in het Diakonieveen werd het nog een hele kuier om weer bij de auto te komen, maar het is weer gelukt …

Toen ik aan het eind van de middag met een bak koffie op het terras zat na te genieten van de fotokuier, verscheen er weer een juffertje dat een lekker fotogeniek plekje opzocht: op een van de druivenbladeren, mooi scherp afgetekend tegen de strakblauwe lucht …

En alsof dat alles nog niet genoeg was, zag ik een paar minuten later een gehakkelde aurelia door de tuin fladderen. Ook deze prachtige vlinder bleek belangstelling te hebben voor onze druif …

Nadat hij een tijdje had zitten pronken op een van de bladeren, dook hij helemaal weg in een tros druiven. Dat was voor mij het sein om de camera eerst maar eens een tijdje terzijde te leggen. Het was een prachtige dag vol cadeautjes …

16 gedachten over “Een dag vol cadeautjes

  1. Toen ik zondag door Nederland reed zag ik langs de weg een verkeersbord staan met een ree op. Ik geloofde er niks van. Nu ik je foto’s zie geloof ik daadwerkelijk dat er echt nog wel reeën rondlopen in Nederland. Mooie natuurfoto’s!

    Like

  2. Wat mooi die foto met de ree. wat een geluk.
    Heb hem nooit zo dichtbij gezien in het wild.Je had een mooi foto dagje, als het weer meezit wil dat nog wel, een mooi plekje zoeken en goed om je heen kijken.
    lekker stekkie waar het bankje staat.

    Ik moet erg wennen nu na zo’n warme vakantie, heb het vreselijk koud. Hebben nog even vakantie en wilde in de tuin gaan klussen, dus hopen dat het nog iets beter word.Groeten.

    Like

  3. Een dag met een gouden randje, je kon wel met mijn moeder hebben gepraat. 🙂
    Een hutje met een stoel met rugleuning dus en Aafje mag je iedere dag een pannetje warm eten brengen? 😉
    De serie biedt van begin tot het eind prachtige cadeautjes.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.