Tagarchief: fiets

Fietsen voor de bingo

Geplaatst op door

Voordat ik vrijdagmiddag koers naar huis zette, maakte ik nog even een ommetje langs het riviertje de Drait dat onze woonwijk scheidt van de Trisken. Vaak vind ik het wel lekker om nog even op één van de bankjes langs de waterkant te zitten. Deze keer koos ik – wachtend op de voorspelde regen – voor het bankje bij het noordelijke fietsbruggetje …

Het was er ook die dag weer een komen en gaan van fietsers die van oost naar west of vice versa passeerden. Maar ik heb meer van dat soort plekjes in de buurt waar ik graag eens op een bankje neerstrijk om passanten te bekijken en te fotograferen. Hoewel ik zelf niet meer fiets, kijk ik er nog altijd graag naar …

* Ik had al eerder mee zullen doen met de Fotobingo van Saturn9, maar het kwam er steeds niet van. Nadat er vrijdag verscheidene fietsers waren gepasseerd, lag deelname aan de Fotobingo ditmaal voor de hand.

Een hoge bi in de tuin

Geplaatst op door

Toen we vorige week vrijdag door St. Jansklooster reden, zag ik deze prachtige hoge bi in de tuin van een typisch huis van de streek staan. Jetske had aan mijn ‘Kijk nou eens …’ genoeg om de auto even te parkeren. Die moest natuurlijk even op de foto. De bewoonster, die net naar buiten kwam, had daar geen enkel bezwaar tegen. Ze waren helemaal aan fotograferen gewend, vertelde ze lachend …

Een hoge bi is een vroeg type fiets met een heel groot voorwiel en een heel klein achterwiel. De hoge bi is ongeveer 150 jaar geleden ontworpen. De pedalen zijn bij een hoge bi direct aan de as van het voorwiel bevestigd. Om een redelijk verzet te krijgen moet het voorwiel groot zijn. De beenlengte van de berijder is daarbij de grens …

Dat is heel wat anders dan de moderne lichtgewicht fietsen van carbon, waarop Mathieu van der Poel, Remco Evenepoel en een handvol anderen vandaag in het Canadese Montreal strijden om het wereldkampioenschap wielrennen op de weg.

De geur van hooi, toen en nu

Geplaatst op door

Maandag hebben Aafje en ik voor het eerst sinds vorig jaar augustus weer eens samen een ritje gemaakt. Aafje op de fiets en ik op de Joiny, het kon nu tenslotte weer. Bij het bruggetje over het Verbindingskanaal ten zuiden van Drachten vroeg ik Aafje om even te stoppen …

Aafje staat met de fiets aan de hand op een bruggetje

Er zijn bruggetjes in de omgeving die een mooier uitzicht bieden, maar hier hoort een kijkje naar beide kanten over het water. Op de zuidelijke oever was een boer aan het werk om het hooi in mooie rijen op het land te leggen, zodat het in de loop van de dag binnen gehaald kan worden …

het Verbindingskanaal in westelijke richting
het Verbindingskanaal in westelijke richting
aan de andere kant van het hek is een boer aan het hooien
een boer is aan het hooien
een boer is aan het hooien

Toen we er 2,5 uur later op de terug weer langs kwamen, was de boer inderdaad bezig om het hooi van het land te halen. Kennelijk was er een kink in de kabel gekomen, want hij was bovenop de grote balenpers geklommen om een of ander euvel te verhelpen. We bleven even staan om een paar foto’s te maken en de heerlijke hooilucht nog eens op te snuiven. Het is een geur die we allebei van jongs af aan kennen, en die nog altijd een nostalgische heimwee oproept. Ik hoef bij die geur mijn ogen maar even te sluiten, dan ben ik 60 jaar terug in de tijd, toen hooien er nog heel anders uitzag …

‘It rûkt mar wer lekker,’ zei ik, toen de boer even later naar ons toe kwam lopen. ‘Dat kin ek hast net oars no, mei sok moai waar en sa’n prachtich stik lân …,’ antwoordde hij lachend. Hij had moeten kiezen vertelde hij, een vrije dag nemen of tijd in zijn hobby steken. Het was het laatste geworden, want dat was tenslotte hobby en het leverde nog wat geld op ook. We hoefden geen medelijden met hem te hebben, lachte hij. Met airco en stereo muziek aan boord was het goed uit te houden. Gerustgesteld namen we afscheid en ging ieder zijns weegs …

de boer is op de grote balenpers geklommen om een probleem te verhelpen
de boer is op de grote balenpers geklommen om een probleem te verhelpen
een boer is aan het hooien

Bij ’t Ailand

Geplaatst op door

Eind juli heb ik hier voor het laatst iets verteld over het bezoek dat Jetske en ik aan de haven van Lauwersoog hebben gebracht. Daarna ben ik overgegaan op de zomerprogrammering. Vandaag pak ik de draad van dat bezoek weer op …

een bord met de tekst "'t Ailand welkom" staat in een rommelig hoekje

In de haven van Lauwersoog troffen we naast de viswerkplaats ook de plek aan waar de vis kan worden verorberd: restaurant ’t Ailand. Strandvissers Jan en Barbara Geertsema serveren hier hun eigen vangst en die van hun collega’s. ’t Ailand is ook de uitvalsbasis voor de waddentochten die zij organiseren. Tot slot bestieren ze ook de viswerkplaats, waar workshops worden gegeven …

bij restaurant 't Ailand

We hebben onze camera’s daar nog eens goed aan het werk gezet, want we raakten niet uitgekeken op hetgeen er zoal was uitgestald en aan de muren hing …

welkom bij restaurant 't Ailand
bij restaurant 't Ailand
bordjes aan de muur bij restaurant 't Ailand
bij restaurant 't Ailand
een plantenbak bij restaurant 't Ailand
bij restaurant 't Ailand

Van mem tot mij

Geplaatst op door

Mem groeide na de oorlogsjaren uit tot een gezonde jonge meid. Na de lagere school ging ze naar de huishoudschool, waarna ze aan het werk ging bij Douwe Egberts in Joure. Met enkele van haar vriendinnen uit die tijd heeft ze nog tot voor kort contact gehouden …

mem op een motor
mem de hond
mem nog eens met een vriendin
mem op de huishoudschool
mem met twee vriendinnen
mem met een vriendin

Zoals dat gaat, raakte mem in de jaren 50 op vrijersvoeten. Ze leerde een gerenommeerd fietser en koemelker kennen, die aan de andere kant van het Tjeukemeer woonde …

heit op de fiets met een zaag
heit aan het melken
heit giet de melk in een melkbus
heit op de fiets

Nadat de verkering tussentijds een tijdlang uit was geweest, stapten heit en mem in september ’57 in het huwelijksbootje …

heit en mem op weg naar het gemeentehuis
heit en mem aan de borrel

Een klein jaar later zag ik als eerste zoon het levenslicht. Op de foto hieronder zit ik met mem in tuin bij ons huis aan de Commissiepolle in Echten …

mem en ik in de tuin in Echten

De rest is geschiedenis …

Nieuwe paden

Geplaatst op door

Met dit hek, dat bijna op het hoogste punt van it Reaklif langs het IJsselmeer staat, sluit ik op symbolische wijze een hoofdstuk af. Sinds september 2006 zijn fotomaatje Jetske en ik steeds samen op pad geweest met de auto en de benenwagen. Aan die situatie is met de komst van de iLark een eind gekomen …

Afgelopen vrijdag hebben Jetske en ik na bijna 17 jaar voor het eerst samen een fietstocht gemaakt, Jetske op de fiets en ik op de iLark. Het werd een mooi ritje van ongeveer 23 km over asfalt- en schelpenpaadjes langs zandpaden door het bos- en heiderijke gebied ten zuiden van Drachten. Jetske zei na afloop verrast te zijn, dat ik al die jaren zoveel moois voor haar verborgen had gehouden … 😉