Gisteren liet ik hier wat foto’s zien van de werkzaamheden langs het fietspaadje van Boornbergum naar De Wilgen. Vandaag wat foto’s van het fietspaadje dat zich bijna in het verlengde daarvan met mooie ruime bochten van De Wilgen naar Smalle Ee voert. Over dit paadje rijd ik graag van huis naar het water- en weidegebied ten westen van Drachten …
Rechts van het fietspaadje liggen waterpartijen die de kleine dorpen nog scheiden van het steeds verder oprukkende Drachten. Links van het schelpenpaadje ligt onder andere de dorpstuin van De Wilgen, Smalle Ee en Buitenstvallaat. Deze foto’s heb ik eind juni gemaakt, het is al de hele zomer een lust voor het oog …
Op mooie zomerdagen kom ik niet op het strandje van Smalle Ee. Dan is het strandje het domein van ouders met kinderen en ’s avonds is het een hangplek voor tieners. Ik kom er liever op rustiger momenten …
Op een bewolkte – nog liever wat mistige dag – kom ik er af en toe wel eens om wat foto’s te maken. Eind augustus kwam ik er op zo’n bewolkte dag langs. Al bij de ingang van het recreatieterrein zag ik een kraai in het water staan. Hij was bezig een bad te nemen en daar nam hij alle tijd voor. Dat leverde hem na enige tijd een schoon verendek op en mij een aardige fotoserie …
Het was weer een zonnige en warme dag. Om even een slokje water te drinken was ik tijdens een ritje even op een bankje in de schaduw gaan zitten. Een meter of zes verderop zag ik een vrouwtjesfazant uit het struikgewas tevoorschijn gekomen …
Attent om zich heen kijkend kwam de fazant stapje voor stapje dichter bij het pad. Eenmaal op het pad, draaide ze zich na enkele stappen met een sprongetje om. Het leek bijna alsof ze haar pootjes had gebrand aan het pad. Dat bleek echter niet het geval te zijn. Uitgerekend op het moment dat ze het pad op stapte om de oversteek te wagen, naderden er een paar fietsers …
Op mooie zomeravonden – en daar hadden we er nogal wat van – heb ik meerdere keren een ritje gemaakt naar een van de bankjes langs het fietspaadje van De Wilgen naar het strandje bij Smalle Ee ..
Meestal was het er rustig rond die tijd. Er liepen eens een paar mensen voorbij die met of zonder hond een avondwandeling maakten, groepjes fietsers reden huiswaarts en de laatste boten zetten koers naar Drachten of Opeinde.
Maar zo nu en dan gebeurde er eens wat anders. Zo ook op 14 augustus, de avond na de warmste dag van het jaar hier. Die avond flitste er een aantal keren een speedboot voorbij waar een heel klein rubber bootje achteraan stuiterde. Een meisje dat zich stevig vasthield aan een paar handgrepen, vloog er met wapperende haren achteraan. Je moet ervan houden …
Terwijl de zon richting horizon zakte, keerde de rust na verloop van tijd terug …
Bij Smalle Ee staat nog een mooie oude keuterboerderij. De boer werkt er ook nog met materieel dat afkomstig is uit de jaren 60 en 70, schat ik. Ik zal daar binnen kort nog wel eens wat van laten zien. Op de foto hieronder is de boer aan het wiersen met een oude acrobaat hooihark achter de trekker. Het hooi wordt daarmee in lange rechte rijen bijeen geharkt …
Maar daar wil ik het nu verder niet over hebben. Deze boer houdt lakenvelders, die ik hier ook wel vaker heb getoond. Aan de andere kant van de weg lag op dat moment een aantal lakenvelders genoeglijk in de zon te herkauwen. Daarbij viel me iets op. Een aantal van de runderen had bezoek van een spreeuw, die vlak vóór of op de kop van de koe zat. Ik heb wel eens gezien dat kauwtjes en eksters in het voorjaar op een schaap of een pony gaan zitten om er nesthaar te verzamelen. Het gedrag van deze spreeuwen eind augustus is nieuw voor me …
Nadat de Turfrace om 14:00 van start was gegaan bij De Veenhoop, nam ik tegen half drie mijn positie aan de Smalle Eesterzanding in. Het was niet helemaal het plekje dat ik vooraf had uitgezocht, daar was het in zon en in de luwte van de bomen veel te warm op dat moment. Het alternatieve plekje lag 600 m verder naar het westen. Het zicht werd er wat gehinderd door de rietkraag, maar ik kon het bootje van de wedstrijdleiding een kwartiertje later voorbij zien varen. Dat zou met de skûtsjes vast ook wel lukken ….
Voordat ik het eerste skûtsje in zicht kreeg, zag ik eerst nog een sleepboot met een grote vracht voorbij varen. Dat ging voor de koploper van de wedstrijd kennelijk niet snel genoeg, want een moment later perste het skûtsje de ‘Sterke Jerke’ uit Earnewâld zich tussen het vrachtschip en de rietkraag …
De ‘Sterke Jerke’ werd meteen gevolgd door een skûtsje waarvan ik het zeilteken niet goed kon zien. Vermoedelijk was het de ‘Verwisseling’ uit Yndyk. Het beloofde een mooie strijd te worden, want ook de nummer drie, ‘de Lege Wâlden’ uit Terherne, hoorde bij de kopgroep …
De kop was eraf, daarom besloot ik naar de werf aan het Buitenstvallaat te rijden voor het vervolg …
Vorig weekend werd rond Drachten de 5e editie van de Turfrace georganiseerd. Twee dagen lang voeren skûtsjes en pramen door de wateren en dorpen van de gemeente Smallingerland. Ter voorbereiding daarop maakte ik donderdagmiddag op de Joiny even een verkenningsritje langs de route die vrijdagmiddag zou worden gevaren ,,,
Ik hoopte ze drie keer te zien passeren, achtereenvolgens bij de Smalle Eesterzanding (linksboven), bij Buitenstvallaat (rechtsboven) en bij de Pijpbrug in Drachten. Onderweg passeerde ik Smalle Ee, met ca. 45 inwoners het kleinste dorp van de gemeente Smallingerland, dat intussen bijna aan Drachten vast gegroeid zit …
Een boer in Smalle Ee heeft zich gespecialiseerd in Lakenvelders. De Lakenvelder is een bijzonder runderras. De dieren zijn meestal roodbruin, maar ook de zwarte uitvoering komt voor. De lakenvelder is herkenbaar aan de witte band tussen de voor- en achterpoten om de buik en rug. Een paar van de jonge dieren liepen vorige week simultaan grazend in een weiland bij het strandje van Smalle Ee …
Als ik hier langs kom en de dieren staan in de wei, dan maak ik toch wel regelmatig even een korte stop. Ook ditmaal heb ik een tijdje rustig aan de kant van het weiland staan genieten van deze mooie runderen, voordat ik de terugweg naar huis aanvaardde …
