SBB blameert zich in De Deelen

Omdat ik in de buurt was, heb ik gistermiddag weer even een tussenstop gemaakt bij De Deelen. Het mooie weer had veel wandelaars naar het mooie natuurgebied getrokken, want de parkeerplaats stond zo goed als vol.

Staatsbosbeheer staat er als beheerder van het gebied bij veel van de bezoekers duidelijk niet best op. Dankzij de aanhoudende “Afsluiting wegens werkzaamheden” van de korte wandelroute is het gebied eigenlijk alleen nog interessant voor mensen die goed ter been zijn. Er werd dan ook flink gemopperd, want ook ouderen die geen kilometers meer kunnen lopen, maken hier graag even een kuiertje. Het is voor veel van de (vaste) bezoekers niet alleen teleurstellend, maar ook bevreemdend dat deze afsluiting nu al meer dan een jaar duurt …

Wie net als ondergetekende minder goed ter been is, is nu aangewezen op het fietspad langs de Hooivaartsloot. Daar kun je door de rietpluimen naar de overkant van het water koekeloeren. Veel meer valt er niet te beleven. Natuurlijk kun je er ook voor kiezen om een stuk(je) over het lange brede pad naar het centrum van De Deelen te lopen. Maar ook daar valt weinig te beleven. Uitzicht naar links en rechts heb je er niet en aan dat pad komt maar geen eind. Na een meter of 50 vond ik het welletjes en heb ik rechtsomkeert gemaakt …

Naar aanleiding van mijn klacht over de afsluiting van het gebied d.d. 5 februari kreeg ik via Twitter van Staatsbosbeheer deze reactie: @JanKaliasAfanja‬ ‪@BoswachterRoel‬ De boswachter geeft aan dat natuurorganisaties helaas geen recreatiebijdragen krijgen voor het herstel van voorzieningen zoals hier in De Deelen. We proberen deze brug te vernieuwen zodra er budget voor is. Iedereen kan daarbij helpen via buitenfonds.nl/brugoverdedeelen. Wie helpt mee?”

Kortom: als ik mijn geliefde korte rondje in De Deelen weer wil kunnen lopen, moet ik zorgen dat er eerst € 20.000 op het kleedje komt voor reparatie of vervanging van een simpele houten voetgangersbrug. Maar Staatsbosbeheer, als jullie geen subsidie hebben voor onderhoud en instandhouding van dit soort minimale recreatievoorzieningen, wat doen jullie dan in godsnaam nog in het gebied??? Zonder die minimale voorzieningen verliest het gebied toch zijn publieke waarde? Als het gebied niet meer toegankelijk hoeft te zijn voor wandelaars en natuurliefhebbers, laat het dan maar lekker aan de natuur over, komt helemaal goed …

Ik baal hier echt gruwelijk van. Stapje voor stapje wordt de toegang tot de natuur voor mensen die wat minder ver kunnen lopen steeds meer beperkt. Dat is hier in de buurt de afgelopen jaren al gebeurt op twee plaatsen bij de Leijen en bij het Weinterper Skar. En intussen is De Deelen dus aan de beurt. Staatsbosbeheer, skamje jimme!

Dobberend in de decemberzon

Gistermiddag heb ik even een klein kuiertje gemaakt in De Deelen. Erg veel was er niet te zien, maar deze wortelstok van de gele plomp, die in één van de petgaten in het decemberzonnetje dobberde, moest toch wel even op de foto …





Door een minimale verandering van het standpunt ontstond er een heel ander beeld …




Voorjaar in De Deelen (2)

Terwijl we genoeglijk op het bankje bij het eerste bruggetje zaten, heeft Jetske me vrijdagochtend eerst eens bijgepraat over haar ontmoeting met de pad op het pad. Voor Jetske was dat een mooie gelegenheid om weer eens wat te oefenen met de macrovoorzetlens op haar Sony compactcamera …





Het werken met het macro-objectief op haar Canon spiegelreflexcamera heeft Jetske wel in de vingers, maar het voorzetlensje vergt toch een wat andere werkwijze, maar oefening baart kunst …





En dus bleef Jetske tijdens het tweede deel van onze kuier in De Deelen haar camera richten op katjes en ander klein spul. Het heldere weer werkte in elk geval lekker mee aan het maken van macrofoto’s …





Terwijl we onze weg vervolgden over het bruggetje, dobberden er rechts van het bruggetje een aantal wortelstokken van de gele plomp in het water, die zich vruchteloos trachtten voor te doen als monsterlijke verschijningen …





Ik sluit deze rondgang door De Deelen af met de close-up van een aantal frisgroene blaadjes, die bomen en struiken momenteel in hoog tempo kleuren …




Op, in en aan het water

Een woerd koesterde zich in het laatste fletse zonlicht, toen ik vanmiddag aan een fotokuiertje in De Deelen begon …





Bij het bruggetje over het eerste petgat prikte de zon nog een moment door de bewolking, waardoor de berken nog even fraai werden uitgelicht …





Een wortelstok van de gele plomp dobberde stilletjes in het water …





Terwijl ik even later op ‘de hoofdbrug’ stond, naderde er een bootje. Ik herkende Sovonmedewerker Romke Kleefstra, die al bellend vriendelijk groette …





Jammer, hij ging de verkeerde kant op, anders had ik wel een lift willen hebben over de petgaten in dit prachtige gebied …





Bij het zien van Romke Kleefstra moest ik even terugdenken aan de opnamen die ik in maart 2009 heb gemaakt van een multimediaoptreden in schouwburg de Lawei met beelden van Johan van Aken en muziek van o.a. Romke Kleefstra: “Silent Signs Live”.

Bloemen in De Deelen

Na de donkere en regenachtige dag van gisteren had ik er vandaag behoefte aan om even uit te waaien, daarom ben ik vanmiddag even naar De Deelen gereden. Het was prima weer om uit te waaien, want er was wind genoeg. Voor de macrofotografie was het als gevolg van die wind opnieuw geen goeie dag, maar ach, veel insecten waren er toch niet te zien …

Nadat ik op het bankje bij het eerste bruggetje mijn benen even wat rust had gegund, heb ik een tijdje rondgestruind langs de oever van het petgat. Op een pol die in het water groeide, stond de haagwinde oftewel het pispotje in bloei …

Hier en daar bloeide ook het kleurrijke bitterzoet nog …

De bloemen van de gele plomp in het petgat hebben vrijwel allemaal hun beste tijd gehad, tal van insecten kruipen op de restanten ervan rond …

Er dreven nogal wat grote en kleinere wortelstokken van de gele plomp in het petgat …

Onderweg naar het tweede bankje trof ik niet zo ver van de hoofdbrug in het natuurgebied dit bordje aan …

Bedankt, natuurbarbaar!