Weerzien met de Rottige Meente

Toen Jetske en ik dinsdag in de Rottige Meente van de parkeerplaats naar de vogelkijkhut liepen, wist ik al vrijwel zeker dat ik daar eerder was geweest. En dat werd even later bevestigd met het uitzicht vanuit de vogelkijkhut over de Rottige Meente …

151020-1235x

Ik dacht dat het wel een jaar of 20 geleden zou kunnen zijn, maar dat was gelukkig wat overdreven. In mijn fotoarchief ontdekte ik al snel dat ik er was geweest op 22 februari 2003. Ook toen maakte ik in mijn vrije tijd al regelmatig fototochtjes, dit was op een mooie winterse zaterdagmiddag …

030222-1626x

Behalve het grote verschil in het weer op de eerste en de tweede foto valt vooral het gebrek aan begroeiing op de legakkers op, dat zijn de stroken land in het water waar vroeger het uitgebaggerde veen op te drogen werd gelegd om er turven van te maken. Omdat ik op die dag in februari 2003 de camera ook nog wat verder naar westen heb gericht, is te zien dat de begroeiing door bomen vanaf die kant toen al begon op te rukken …

030222-1625x

Omdat ik eind 2002 ben begonnen met het vastleggen van de weercijfertjes in onze tuin, kan ik zelfs nog precies vertellen dat het de nacht daarvoor 5,7 ºC had gevroren, en dat de maximum temperatuur op zaterdag 22 februari 2003 opliep tot 5,4 ºC. Het liep tegen het eind van de koudste winter die we sinds de laatste Elfstedentocht van 1997 hadden gehad …

151024-temp-winter-2002-2003

Het KNMI schrijft over de winter van 2002-2003: “Met in De Bilt een gemiddelde temperatuur van 2,4 °C over de drie wintermaanden tegen een langjarig gemiddelde van 3,3 °C was de winter koud. Een koude winter was sinds de winter van 1996/97 niet meer voorgekomen. Opvallend was dat alle drie de wintermaanden koud verliepen. Reeds in de eerste helft van december beleefden we een vorstperiode. Deze werd gevolgd door een periode met kwakkelweer waarbij het soms zeer glad was door ijzelvorming. Rond de Kerst was het zeer zacht. In januari viel de winter voor de tweede keer in. Van 4 tot en met 11 januari vroor het tijdens de nachten lokaal streng (temperatuur lager dan –10, 0 °C) …”

030222-1630x

Voor vandaag sluit ik af met een paar foto’s van de fraaie patronen in het ijs, die ik in februari 2003 heb gemaakt vanuit deze vogelkijkhut in de Rottige Meente. Woensdag liet ik hier een paar foto’s zien van een zwanenkoppel, dat vlak bij de vogelkijkhut in een vaart voort dobberde. Toeval of niet, maar ook op die bewuste zaterdagmiddag in februari 2003 heb ik hier wat foto’s van een paar zwanen gemaakt. Die zal ik jullie hier morgen voorschotelen …

030222-1629x

Herfst in de Rottige Meente

Nadat de zwanen uit beeld waren verdwenen, liepen Jetske en ik dinsdag via een door struikgewas omgeven paadje naar de vogelkijkhut aan de rand van het natuurgebied de Rottige Meente …

151020-1231x

Daar nestelden we ons op de eerste verdieping samen voor één van de kijkgaten …

151020-1240x

Dat leverde dit mooie, maar grijze uitzicht over de Rottige Meente op …

151020-1241x

Door wat meer in te zoomen, werden de herfsttinten van de bomen op de legakkers zichtbaar. Niet eens zo gek ver bij ons vandaan was een grote zilverreiger neergestreken in een boom. De foto’s van zijn vlucht en de landing in de boomtop zijn vanwege onscherpte helaas niet door de ballotage gekomen …

151020-1237x

De close-up van die zilverreiger is het aanzien gelukkig wel waard. Wonderlijk, dat zo’n grote vogel zo lang, zo roerloos op een dunne tak in een boomtop kan zitten …

151020-1238x

En al die tijd wist ik bijna zeker dat ik hier al eens eerder was geweest. “Volgens mij is het al bijna 20 jaar geleden, maar ik weet bijna zeker dat ik eens in een winter in deze vogelkijkhut heb gezeten,” zei ik tegen Jetske.

Intussen ben ik gisteren in mijn rijk gevulde fotoarchief gedoken om daar bewijs voor te vinden. En jawel, ik ben er inderdaad eerder geweest. Ten bewijze daarvan zal ik in het weekend een paar foto’s tonen, die ik daar op 22 februari 2003 heb gemaakt.

Vervangende huisvesting

Afgelopen vrijdag – ruim een week nadat de grote ooievaarsnesten van de gaswinningslocatie werden verwijderd – heb ik weer even een kijkje genomen in het Wikelslân aan de noordkant van Earnewâld …

140228-1428x

Een ooievaarskoppel had het fundament van één van de nieuwe boomnesten in de boomsingel rond de gaswinningslocatie gevonden. Er moet nog heel wat gebeuren voordat hier eieren gelegd kunnen worden, maar het is nog vroeg in het jaar, dus dat moet kunnen …

140228-1431x

Ook een nestpaal bij één van de nieuw uitgegraven petgaten had intussen een paar bewoners gekregen …

140228-1433x

Ook hier wacht nog heel wat werk voordat er sprake is van een veilig nest …

140228-1435x

Wat verder naar het noordoosten stond een ooievaar in één van de oudere boomnesten …

140228-1440x

Omdat je op de paden op verschillende plaatsen tot je enkels in de modder zakt, heb ik me hier even moeten behelpen met de zoomfunctie van mijn camera. Hopelijk krijgen we nu eens een droge periode, zodat ik daar binnenkort eens een kijkje kan nemen …

140228-1441x

Zoals het nu lijkt, komt het wel goed met de ooievaars bij Earnewâld, maar ik blijf het de komende tijd in de gaten houden.

Sprintijs

Met een gemiddelde temperatuur van 5,0 ºC in ons tuintje lijken we hard op weg te zijn naar een record zachte winter. Tot nu toe was alleen de winter van 2006-2007 met een gemiddelde temperatuur van 5,7 ºC in ons tuintje zachter. Het is dan ook niet zo gek dat er dit jaar nauwelijks natuurijs te zien is geweest. Tijdens een fotokuier in het Wikelslân bij Earnewâld had ik op 30 januari het geluk om toch een fragiel laagje ijs van amper 1 cm dikte op de petgaten aan te treffen …

140130-1436x

Van bovenaf zag dat ijs er uit als op de onderstaande foto, niet superhard en ook niet helemaal spiegelglad, maar wel met fraaie structuren. Het lijkt me eigenlijk prima sprintijs, want sprinters houden van ijs waarop ze bij hun explosieve start en in de razendsnelle bochten goed grip hebben op het ijs. Hopelijk hebben de snelle jongens van TeamNL vanmiddag voldoende grip en snelheid om op de 500 meter één of meer medailles in de wacht te slepen. Ik gok op goud voor Michel Mulder …

140130-1429x

Ooievaar bij een petgat

Zo lang je vandaag in de zon en uit de wind bleef, zou je kunnen denken dat het voorjaar was. Tijdens een ritje en een paar korte fotokuiertjes in de omgeving van Earnewâld ben ik wel in de zon, maar niet uit de wind gebleven …

140203-1327x

Het beeld van een ooievaar, die door één van de onlangs opnieuw uitgegraven petgaten in het Wikelslân bij Earnewâld struinde, versterkte dat voorjaarsgevoel alleen nog maar …

140203-1328x

In het open veld maakte de strakke oostenwind echter al snel duidelijk dat het nog steeds geen voorjaar was. Maar mooi weer was het zeker …

140203-1331x

Kansen voor waterplanten

Nadat ik gistermiddag in De Deelen veilig onder de scheef hangende berken door was gelopen, kwam ik op het meest oostelijke pad langs een bordje dat ik daar nog niet eerder had zien staan …

131127-1347x

Tot voor kort stonden hier een soort kooien van kippengaas in het petgat, die waren nu vervangen door iets anders, en de tekst op het bordje maakte duidelijk wat de bedoeling ervan is …

131127-1344x

Daarmee was mijn nieuwsgierigheid eerst voldoende bevredigd …

131127-1346x

De foto’s spreken verder voor zich …

131127-1348x

Geniet maar gewoon even mee van de grijsheid in dit stille oude turflandschap …

131127-1349x

En van het lijnenspel op het wateroppervlak …

131127-1350x

Grijs en kil in De Deelen

Eigenlijk had ik helemaal geen zin om er op uit te gaan met het grijze en kille weer van vandaag, maar uiteindelijk heb ik mezelf er onder het motto “stilstand is achteruitgang” toch maar toe gedwongen om een fotokuier te maken in De Deelen. Daar wordt zo te zien een begin gemaakt met het aanbrengen van walbeschoeiing langs een aantal petgaten …

131127-1311x

Wind en water zorgen er op verschillende plaatsen in De Deelen namelijk voor dat de zogenaamde legakkers die de petgaten doorsnijden worden afgekalfd en weggeslagen. Als dat proces doorzet, dan blijft er van het zo kenmerkende verveningslandschap niets anders over dan één of meerdere meren, en daarvan hebben we in Fryslân al genoeg …

131127-1307x

Op een pol in het tweede petgat stond een blauwe reiger doodstil en chagrijnig voor zich uit te kijken. Aan zijn houding te zien, was hij net zo min een liefhebber van het huidige weertype als ik …

131127-1316x

Ook vandaag heb ik weer heel wat grote zilverreigers gezien. Ook in De Deelen waren deze mooie, maar o zo schuwe vogels weer niet bereid om even te poseren. Tot driemaal toe vloog er vlakbij eentje op, en elke keer had ik het nakijken …

131127-1312x

Voordat ik de oversteek maakte naar het pad op de laatste legakker, heb ik maar weer eens een foto gemaakt van het bruggetje dat daar ligt. Vrijwel alle bruggetjes in De Deelen zijn al geruime tijd voorzien van kippengaas om uitglijden te voorkomen. Alleen op dit bruggetje is dat niet geval, en dus restte me weinig anders dan maar voetje voor voetje over de spekgladde paaltjes naar de overkant te schuifelen …

131127-1341x

Halverwege het pad hingen nog een paar berken als stille getuigen van de oktoberstorm scheef over het pad. Gelukkig bleven ze hangen toen ik er even later onderdoor liep …

131127-1343x

Ik was blij dat ik enige tijd later de werkkeet en het klaar liggende beschoeiingsmateriaal weer in zicht kreeg. De laatste meters legde ik meer strompelend dan lopend af. Misschien is het toch wel verstandig om deze lange route in het vervolg maar niet meer alleen te lopen …

131127-1351x