Een zacht deinende rozenkever

‘Het tilt nog altijd niet op van de insecten in ons tuintje’, om maar eens een goed frisisme te gebruiken. Liggend in de hangmat heeft dat zo zijn voordelen, want daar ben ik deze week nog niet één keer gestoord door een insect. En ook in huis hebben we nog geen last gehad van gezoem of ander hinderlijk gedrag van insecten. Maar dat ik in de tuin echt mijn best moet doen om wat voor de lens te krijgen, stoort me wel …

Deze Johanneskever – ook wel rozenkever genoemd – leek zich op zoek naar wat verkoeling op een warme dag te hebben vastgehaakt aan een blad, dat zacht deinend boven de rand van de vijver hing. Of dat nou zo’n handig plekje was, betwijfelde ik, want het zijn allerminst behendige insecten, die meer schuifelen dan lopen. Die twijfel bleek overbodig, want korte tijd later vloog hij weg …

Skywatch Friday 430

Ruim een week lang was er geen wolkje aan de lucht. Die strak blauwe lucht vormde woensdag een mooi decor voor de hommel die een bezoekje bracht aan de kamperfoelie …

For over a week there was no cloud in the sky. The clear blue sky was a nice setting for the bumblebee who paid a visit to the honeysuckle on Tuesday …

Woensdag verschenen er in de loop van de middag Cirrocumulus of schapenwolkjes aan het firmament. Vaak is dit een voorteken van een (tijdelijke) weersverandering, gisteren was het dan ook grijs en bewolkt …

Wednesday afternoon Cirrocumulus or sheep clouds appeared in the firmament. Often that is a sign of a (temporary) weather change, and yesterday it was indeed gray and cloudy …

Het was inderdaad een tijdelijk dipje, vandaag schijnt de zon weer volop.   🙂

It was indeed a temporary dip, today the sun is shining again. 🙂

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

Een hommel bij de lavendel

Sinds de lavendel in één van de bakken op het terras volop staat te pronken met zijn paarse kleuren, wordt er zo af en toe weer eens een hommel of een bij gelokt door de lekkere geuren…

Met de camera voor het grijpen op het tafeltje naast me en goed zicht op de bak met lavendel aan de andere kant van mijn stoel ben ik er met een bakje koffie eens lekker voor gaan zitten …

Ik hoefde niet eens zo lang te wachten, een zacht ronkend geluid kondigde al snel de komst van een snoepend insect aan, waarvan ik denk dat het een akkerhommel is …

Die kan ik in ieder geval weer afvinken. Dan is het wachten nu op een gelegenheid om weer eens een foto van een vlinder te kunnen maken in ons tuintje …

Facetogen in beeld

Vorige week was er op een zonnig moment dan toch eindelijk weer een insect bereid om even voor me te poseren. Nu heb ik eerlijk gezegd liever een ander insect voor de lens dan zo’n ordinaire huis-, tuin- en keukenvlieg, maar ook in de fotografie moet je nu eenmaal de tering naar de nering zetten …

De vlieg – hij lijkt nog het meest op een dambordvlieg – zat op de grijze afvalcontainer waar ik mijn camera mooi op kon laten rusten. Omdat hij bovendien heel gewillig bleef zitten kon ik hem mooi scherp in beeld brengen …

Wat zijn ’t van dichtbij een vreemde monstertjes, hè. Die grote oogbollen, die bestaan uit duizenden facetjes. In feite zijn het allemaal individuele zeshoekige oogjes die ieder een lensje hebben. En dan dat slordige hechtwerk waarmee de linker- en rechterhelft van het kopje bijeen lijken te worden gehouden … wonderlijk …

Een grappig groen nimfje

Je hoort mij niet zeggen dat ons tuintje al jarenlang een paradijs is voor vlinders, bijen en andere insecten, daarvoor is het er vooral vanwege de hazelaar te donker. Desondanks heb ik er de afgelopen jaar heel wat insecten kunnen kieken. Maar dit jaar is het echt waardeloos. Ik moet echt op zoek naar insecten, en meestal is zo’n zoektocht nog vruchteloos ook …

Vaste gasten zijn vrijwel ieder jaar de grappige, groene nimfjes van de struiksprinkhaan. Voorgaande jaren kon ik vaak meerdere exemplaren fotograferen op de papavers of de gele lis. De afgelopen weken heb ik verschillende keren een vergeefs rondje door de tuin gemaakt om naar ze uit te kijken …

Terwijl ik onlangs bij de vijver op het terras zat, zag ik vlak bij mijn stoel iets traag bewegen op een blad. Mijn belangstelling was meteen gewekt … jawel, het was een nimfje van de struiksprinkhaan. Eindelijk! Dat kon in feite maar één ding betekenen: dit beestje was voor de verandering nu eens op zoek gegaan naar mij …  🙂

Weerbeeld mei 2018

Het weer kende in de afgelopen maand vele gezichten, maar in mijn beleving was het toch vooral een erg zonnige en warme maand. Wie hier al wat langer meeleest, weet dat ik bij warm weer langzaam maar zeker de resterende kracht in mijn door MS geplaagde benen verlies. Meestal gebeurde dat in het verleden in juli of augustus, maar nu was het met vele dagen op rij rond de 25 ºC al in mei raak …

In ons tuintje is de gemiddelde temperatuur uitgekomen op 16,5 ºC, tegen een langjarig gemiddelde van ca. 11,8 ºC over de periode 1971-2000. Dat is een verschil van 4,7 graden! Ik heb hier 20 warme dagen (20 ºC of meer), 10 zomerse dagen (25 ºC of meer) en 1 tropische dag (30 ºC of meer) kunnen noteren. Normaal zijn dat er respectievelijk 8, 2 en 0. Opvallend was het wisselende temperatuurverloop. Zonder die scherpe dalingen was de gemiddelde temperatuur nog een stuk hoger uitgekomen ….

Van fotokuiers is als gevolg van de warmte weer niet veel terechtgekomen. Wat relaxen is bij warm weer mijn deel. In de eerste tien dagen van mei liet dat zich prima combineren met het fotograferen, want aan de rand van stad en platteland is altijd wel wat aan de hand …

In ons tuintje was deze maand daarentegen maar bar weinig te fotograferen. In het verleden heb ik hier heel wat mooie insectenfoto’s heb kunnen scoren. Dit jaar is het zo goed als niks, noppes, nada … Twee zweefvliegen, een johanneskever en een vuurjuffertje, dat is het!!!

En als dat gemis nu werd goedgemaakt door wat in de omliggende natuur en boerenland heb gezien … Nee hoor! Ook echt veel minder dan normaal. Ik begin me dan ook knap te ergeren aan mensen die de teruggang van het aantal insecten ontkennen en aanvechten bij elk insect dat ze zien. Zoals klimaatontkenners dat met de klimaatverandering doen, zodra het eens een maand aan de koude kant is. Alsof er niks aan de hand is … Volgens mij is er wel degelijk wat aan de hand, en dat vind ik zo langzamerhand knap zorgelijk …

Maar goed, terug naar het weerbeeld van de afgelopen meimaand, want ook over de neerslag valt nog wel wat te zeggen. Bij ons viel met 66 mm iets meer regen dan normaal over de periode 1971-2000. Wel opvallend is dat vrijwel alle regen is gevallen bij 3 stortbuien. Of eigenlijk aan de rand van drie stortbuien. In grote delen van het land ontstond diverse keren wateroverlast, omdat zware buien maar heel langzaam voortbewogen, waarbij plaatselijk plotseling 40-60 mm regen viel. Wij zijn er steeds goed voor weg gekomen, omdat de buien goeddeels langs ons trokken, maar ik denk er toch aan om maar eens een paar zandzakken aan te schaffen …

Insecten uit eigen tuin

Menigeen zal toch wel even geschrokken zijn dat hier donderdag ineens een actueel logje verscheen, kan ik me zo voorstellen. Nou, wees gerust … dat was vooreerst weer een eenmalig gebeuren.

In het oosten van ons land schijnt momenteel plaatselijk al flink wat sneeuw te liggen. Hier in het noorden schijnt de zon nu nog vrolijk bij een graad of 4. Dat alles geeft mij mooi de kans om, voordat we vandaag of morgen mogelijk ook hier een pak sneeuw krijgen, eerst nog wat zomerse foto’s uit eigen tuin aan jullie te slijten …

Aan groenten en fruit heeft ons tuintje niets meer te bieden sinds de druif de geest heeft gegeven, maar ondanks de algehele neergang van de insectenpopulatie kan ik nog wel een paar insecten uit eigen tuin aanbieden …

Dit drietal – van boven naar beneden: een groene vleesvlieg, een (tuin)hommel en een blinde bij (met dank aan Soli voor de determinatie van de blinde bij) heb ik eind juli op en rond de vlinderstruik kunnen vastleggen …