Op naar de rustplaats

Geplaatst op door

Langzaam dringen we verder door in de wonderlijke wildernis van de Ecokathedraal, alleen het atelier van Louis le Roy op de achtergrond wijst nog op enige beschaving …

Dan naderen we het oude tempelcomplex halverwege de Ecokathedraal. Nog één keer maak ik een klein klimmetje om vanaf enige hoogte een foto te kunnen maken van Aafje bij de twee grote torens …

Achter de torens waar Aafje hierboven vóór staat, ligt letterlijk en figuurlijk een rustplaats. Met uitzicht op het naastgelegen weiland heeft Louis le Roy hier ooit een zitbankje gecreëerd, waar hij zelf ook wel eens een momentje van rust pakte. Voor het bankje ligt een stuk van een oude grafsteen, waarop alleen nog ‘RUSTPLAATS’ te lezen is. Hoewel er rondom in de Ecokathedraal wel plekjes te vinden zijn waar je even op een muurtje kunt zitten, ga ik bij vrijwel elk bezoek hier toch wel even zitten mijmeren …

Eenmaal bij de rustplaats halverwege de Ecokathedraal aangekomen, vind ik het ook meteen welletjes. Mijn onderdanen staan een tocht verder naar achteren langs de Inca-tempels niet toe. We besluiten terug te gaan naar het startpunt. Daarbij passeren we de oude gebroken boom weer en krijgen dan zicht op de van stoeptegels gebouwde koepel. Aafje lijkt het niet helemaal te vertrouwen en blijft buiten staan. Pas nadat ik haar heb laten zien hoe hij gebouwd is en hoe dik de muren zijn, waagt ze het er ook even op …

Tot zover deze rondgang door de Ecokathedraal. Maar de goede verstaander heeft maar een half woord nodig …

– wordt ooit zeker vervolgd –

31 gedachten over “Op naar de rustplaats”

  3. Ik zou, net als Aafje, ook niet ieder bouwsel vertrouwen 😉
    Maar wat vind ik die eerste foto van die afgeknapte boom mooi! Dit is de enige manier, waarop ik dode bomen mooi vind.
    Niet die recht afgezaagde stammen…
    Hartelijk groeten, Zem.

  5. Ha Afanja!

    Louis le Roy… Eindelijk!
    Ik heb zo lang naar die naam gezocht. En nu staat-ie hier bij jou.
    Wat een inzicht had die man.
    Te gek.

    Dank je wel.
    Groetjes van Marlou

  11. Volgens mijn bescheiden mening, is dit een plaats die je met foto’s niet echt kan verwoorden…
    De laatste foto is een uitschieter in deze serie, de immensheid van de opeengestapelde stenen spreekt voor zich !
    De Inca-tempel(s?), daar hoop ik hier, vroeg of laat, nog een glimp van te zien 🙂
    Alleen al met een macro lens en een licht diffuzer kan je hier wonderen doen vermoed ik…

  15. Kan me heel goed voorstellen dat je graag van die rustplaats gebruik maakt, op zo’ plek kan je lekker weg mijmeren. Die koepel(ingang) was me vorige keer ook al opgevallen. Nu zien we dat het een heus koepel is. Louis heeft echt tonnen aan materiaal verzet om dit alles te kunnen opbouwen.

    • Even zitten is altijd lekker daar, want het terrein is allerminst egaal, dus dat loopt wat minder gemakkelijk.
      De koepel, de grote poort en de meeste andere bouwwerken is het voorste deel zijn niet meer door de baas zelf gebouwd. Deze torens en alles wat er nog verderop ligt, heeft hij wel goeddeels eigenhandig gestapeld. Dat is voor een volgende keer.

  16. Daar kun je lang in ronddwalen.
    Mensenwerk maar ook oude bomen en stronken, zo aantrekkelijk om te fotograferen. Tot je een rustplaats vindt.

  17. Gelukkig geen laatste rustplaats. Die boom ligt daar goed. De natuur zal zijn of haar werk doon.
    Dat er hier een vervolg op komt daar twijfelt niemand van je lezers aan.

  19. Het is daar rustplaats plekje. Boom is omgevallen. Halen dit niet weg Jan?
    De laatste foto is echt heel apart om te zien. Mooie plekje daar!!!Fijne dag.

Reacties zijn gesloten.