Een actieve logé

Tot voor kort wilde onze jongste kleinzoon Pepijn alleen samen met zijn grote broer Tijmen bij ons logeren. Deze kerstvakantie nam hij zich voor om nu toch eindelijk maar eens alleen een weekendje naar pake en beppe te gaan. En zo geschiedde het dat hij zich gistermorgen met zijn goed gevulde weekendtas bij ons meldde. Om te beginnen werd de vriendschapsband met Doerak aangehaald …

Aan het begin van de middag zetten Pepijn en beppe zich bij de tafel om, met het oog op het echte winterweer dat vast nog komt, een paar feestelijke vogelvoersnoeren te maken met pinda’s, gedroogde abrikozen en rozijnen …

Nadat hij vol bewondering mijn dagelijkse workout op de hometrainer had zitten aanschouwen, leek het Pepijn wel wat om ook eens een stukje ‘in China te fietsen’ …

Na gedane arbeid was er aan het eind van de dag tijd om nog even lekker te chillen met de iPad aan en de koptelefoon op. Het was een mooie en gezellig dag geweest, vonden we alle drie …

Skywatch Friday 448

Onderweg naar mijn moeder zagen we gisteren in het centrum van Drachten de laatste herinneringen aan de afgelopen kerstperiode …

On our way to my mother we saw the last memories of the last Christmas period in the center of Drachten yesterday …

Op het plein voor schouwburg De Lawei ligt het skûtsje “Doeke van Martena”, een Friese platbodem die in 1906 is gebouwd op de bekende scheepswerf Buitenstvallaat bij Drachten …

On the square in front of theater De Lawei is the skûtsje “Doeke van Martena” , a Frisian flat-bottomed boat built in 1906 at the well-known shipyard Buitenstvallaat near Drachten …

Na een grijze decembermaand waarin we de zon nauwelijks hebben gezien, zijn de eerste dagen van 2019 tot nu toe verlopen met wisselend bewolkt weer, zodat we af en toe de zon weer even hebben kunnen zien. Toen we langs het skûtsje kwamen was het echter weer bewolkt  …

After a gray December month in which we have hardly seen the sun, in the first days of 2019 so far we have seen the sun on and off between the clouds. When we passed the skûtsje it was cloudy again …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

In de tuin

De kruitdampen zijn weer opgetrokken en de zon scheen vrolijk vanmorgen, tijd om voor het eerst dit jaar eens een rondje door de tuin te maken. Er is voorlopig nog niets dat op winter wijst …

Integendeel, hoewel ’t nog maar 3 januari is, kondigt het naderende voorjaar zich alweer aan. Achter in de tuin worstelen de eerste voorjaarsbloeiers zich al door het beschermende bladerdek heen …

Wat meer in het zicht staan op enkele plaatsen de campanula en de maagdenpalm (Frisselgrien in het Fries) alweer (of nog steeds, dat weet je nooit bij deze planten) te pronken met hun paarse bloemetjes. Volgens Wikipedia wordt de maagdenpalm gerekend tot de zogenaamde afweerkruiden. Het zou afweer bieden tegen hekserij …

Voorlopig lijkt nog niets te wijzen op echt winterweer, maar de geschiedenis heeft geleerd dat dat snel kan veranderen.

Weerbeeld december 2018

Zo, de kop is er weer af, het nieuwe jaar is alweer ruim een dag oud. Voordat ik me ten volle op het nieuwe jaar kan storten, moet ik eerst nog wat losse eindjes van 2018 zien af te hechten. Eerst maar eens een korte terugblik op het weerbeeld van december …

2018 is ongeveer geëindigd zoals het in januari begon, grijs en zacht. Met af en toe een vrachtje hooi bij het hek was het voor dit jongvee tussen Garyp en Earnewâld dan ook geen enkel probleem om begin december nog in de wei te staan. Met een gemiddelde temperatuur van 5,5 °C was ook december weer ruim 2 graden warmer dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 …

Van winter kunnen we in deze eerste wintermaand dan ook niet echt spreken. Op vijf dagen lag de gemiddelde maximumtemperatuur boven de 10 graden en slechts drie maal kwam ’t in ons tuintje tot (zeer) lichte nachtvorst …

Zondag 16 december lag er ’s ochtends vroeg een klein laagje sneeuw in de tuin. Omdat ik op zondag graag wat langer blijf liggen, moest ik me zowaar haasten om er nog snel even een paar foto’s van te kunnen maken voordat het was weggesmolten. Echt indrukwekkend was het allemaal niet, maar met deze mooie witte belijning kan ik toch even tonen dat we nog iets van winter hebben gehad in december …

Behalve dat hele dunne laagje sneeuw viel er in december nog 86 mm water in ons tuintje. Daarmee was december de vijfde maand in 2018 die natter verliep dan normaal. Daarmee was het neerslagtekort als gevolg van de aanhoudende droogte echter nog lang niet weggewerkt. Daar kom ik later in het weeroverzicht over 2018 nog op terug. Deze eenden boeide dat allemaal niet, zij hadden water genoeg en dat werd op dat moment met een buitje ook nog eens weer lekker ververst …

Oudejaarsmijmeringen

Wat gaat zo’n jaar dan weer snel voorbij, hè … Ik ben er nog niet eens aan toe gekomen om even rustig per maand of per kwartaal terug te blikken. Sinds er in oktober een remedie is gevonden om mijn zenuwpijn met ca. 4 of 5 behandelingen per jaar tot hanteerbaar niveau te onderdrukken, heb ik weer meer energie en kan ik er weer meer op uit. Als gevolg daarvan had ik de afgelopen drie maanden eindelijk weer eens genoeg fotomateriaal om mijn weblog dagelijks te vullen.

Om toch nog op enigerlei wijze terug te kunnen blikken, heb ik 12 zeer diverse foto’s uitgezocht. Overzichtelijker dan met deze 12 maandelijkse foto’s kan ik 2018 niet weergeven, en daar laat ik het dan ook maar bij …

Afanja’s 2018 in 12 maandelijkse beelden

Ik sluit het jaar af met een woord van dank aan iedereen die het afgelopen jaar met grappige, warme, informatieve, aanvullende, meelevende, opbouwend kritische, of wat voor reacties dan ook, actief heeft bijgedragen aan mijn weblog. Zonder jullie reactie en ‘likes’ zou het bloggen een stuk minder leuk zijn.

Doen jullie voorzichtig vanavond!?
Een rustige en veilige jaarwisseling gewenst!

Naar de uitgang

Moe, maar absoluut voldaan over alle moois dat we hadden gezien in Park Vijversburg, besloten we op die mooie dag in mei tegen vier uur ’s middags op zoek te gaan naar de uitgang. En dat viel nog niet eens mee …

In een eerder logje schreef ik al: “Groot Vijversburg was dus eigenlijk een bos om de hoek. In het park waren vernuftige slingerpaden en kronkelende vijverpartijen aangelegd, zodat er lange wandelingen gemaakt konden worden zonder dat de wandelaars in de gaten hadden dat ze verschillende keren (bijna) langs dezelfde plek liepen …”

Uit eigen ondervinding kan ik zeggen dat de landschapsarchitect indertijd goed werk heeft gedaan, want wij kwamen helaas ook een paar maal op hetzelfde punt uit zonder dat we een stap dichter bij de auto waren gekomen. En dat terwijl ik intussen al knap moe was en ook flink dorstig. Het was aanlokkelijk om maar even op één van de bankjes te gaan zitten, die daar heel verleidelijk in de zon stonden. Maar behalve aanlokkelijk was het ook gevaarlijk. Wanneer ik in zo’n fase van mijn vermoeidheid ‘even’ ga zitten, dan maak ik het mezelf niet echt gemakkelijker. Want om dan weer overeind te komen en de weg te vervolgen … pfff …

Nee, ik stelde voor om eerst maar naar de oude ingang van het park te lopen (want die wist ik wel te vinden) en dan maar verder te zien. Dat bleek een goed idee, want toen we daar bijna waren, zag ik een auto naderen die op het punt stond om het terrein te verlaten. Terwijl het ijzeren hek open draaide, zetten wij zo goed en zo kwaad als het ging de pas er even flink in. Tot ons geluk konden we mooi bij de auto aansluiten, voordat het hek achter ons weer werd gesloten …

Aan de overkant van de weg stond een muurtje onder een lommerrijke boom. Dat was een fijn plekje om even lekker te zitten, terwijl Jetske de auto haalde. Die stond op de parkeerplaats bij de nieuwe ingang van het park, 200+ m verderop. Daarmee kwam er een onvoorzien eind aan ons bezoek aan Park Vijversburg. Een bezoek, dat wat mij betreft overigens zeker voor herhaling vatbaar is …

En zo heeft Jetske me ook dit jaar weer een paar maal door een mooie, maar vermoeiende fotokuier heen geholpen. Dankjewel, Jetske, ik zou me geen beter fotomaatje kunnen wensen!